تاریخ انتشار: 17 آبان, 1393 - 08:00

دقت کردین بعضی هیئتا قطر طبلاشونو سال به سال بزرگ تر می کنن؟

دقت کردین طبّالاشون چقدر قشنگ وسط دسته می رقصن؟ (البته کناریام معمولاً ریتمو می گیرن...)

دقت کردین بعضی هیئتا اسب میارن تو دسته؟ (حالا این که چیزی نیست...)

دقت کردین بعضیاشونم «شیر» تو قفس می کنن و میارن بین ملت؟! (اینا دیگه خیلی معرکه ن!)

دقت کردین این چیزا اگه بیشتر بشه انگیزه ی دسته تماشا کردنم عوض می شه؟

دقت کردین تو بعضی دسته ها خانما بیشتر از آقایونن؟

دقت کردین تو بعضی دسته های عزاداری بیشتر از صدای ناله و گریه، حرفایی مثل: «عه!!! نگا کن اونم اینجاس»، «ببین موها(؟)ی من خراب نشده؟»، «اونو نگاه چه خوش تیپه»، «بدو! اونور دارن شیرکاکائو میدن...» و ... به گوش می رسه؟

دقت کردین فقط حسین حسین می گیم و هیچ کدوم از رفتارامون حسینی نیست؟

دقت کردین وقتی دقت می کنیم دلمون خون می شه؟

دقت کردین درمون این همه دردی که داریم کیه؟

رفقا! بیاین یه نمه دقیق تر بشیم بلکه به درمون برسیم!!!

کار گروه تحریر وارثان انتظار (نوشته: خانم مقدم)

دسته بندی