شهید اوّل قدس سره در کتاب «ذکری» می گوید: ابن ابی عقیل، این دعا را که از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده برای خواندن در قنوت انتخاب کرده است:

أَللَّهُمَّ إِلَیْکَ شَخَصَتِ الْأَپْصارُ، وَنُقِلَتِ الْأَقْدامُ، وَرُفِعَتِ الْأَیْدی، بار الها؛ چشم ها، به تو دوخته شده است، گام ها به سوی تو برداشته شده، دست ها به سوی تو بالا آمده، وَمُدَّتِ الْأَعْناقُ، وَأَنْتَ دُعیتَ بِالْأَلْسُنِ، وَإِلَیْکَ سِرُّهُمْ وَنَجْواهُمْ فِی الْأَعْمالِ، گردن ها به سوی تو کشیده شده است. تویی که بازبان ها، فراخوانده می شوی؛ و کارهای پنهانی و رازهای (مردم) به طرف توست، رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَبَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحینَ، پروردگارا؛ بین ما و قوم ما به حق حکم کن، که تو بهترین حکم کننده و قضاوت کننده هستی، أَللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکُو إِلَیْکَ غَیْبَهَ نَبِیِّنا وَقِلَّهَ عَدَدِنا، وَکَثْرَهَ عَدُوِّنا، بار الها؛ از عدم حضور پیامبرمان، کمی نفرات مان، فراوانی دشمنانمان به تو شکایت می کنیم، وَتَظاهُرَ الْأَعْدآءِ عَلَیْنا، وَوُقُوعَ الْفِتَنِ بِنا، پشتیبانی دشمنانمان از یکدیگر علیه ما و وجود فتنه های فراوان برای ما؛ فَفَرِّجْ ذلِکَ اللَّهُمَّ و بِعَدْلٍ تُظْهِرُهُ، وَ إِمامِ حَقٍّ تُعَرِّفُهُ، إِلهَ الْحَقِّ امینَ رَبَّ الْعالَمینَ. بارالها؛ با عدالتی که آشکارش می کنی، امام و پیشوای راستینی که به همگان معرّفی می کنی، این گرفتاری ها را برطرف کن و گشایشی فرما؛ ای معبود به حقّ، اجابت کن؛ ای پروردگار جهانیان.

وی می افزاید: روایتی به من رسیده است که امام صادق علیه السلام همواره به شیعیان خود دستور می فرمودند پس از کلمات فرج، در قنوت این دعا را بخوانند .

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

دسته بندی