این قنوت را سوّمین نایب امام زمان ارواحنا فداه، جناب حسین بن روح نوبختی، از نایب دوّم یعنی جناب محمّد بن عثمان رضوان اللَّه علیهما نقل قرموده است:

أَللَّهُمَّ إِنَّ جِبِلَّهَ الْبَشَرِیَّهِ، وَطِباعَ الْإِنْسانِیَّهِ، وَما جَرَتْ عَلَیْهِ بار خدایا؛ به راستی که سرشت بشری، و طبیعت آدمی، و آن چه از تَرْکیباتُ النَّقْسِیَّهِ، وَانْعَقَدَتْ بِهِ عُقُودُ النَّشَئِیَّهِ [النَّسَبِیَّهِ، خ]، ترکیبات روانی بر آن عارض گشته، و امور وراثتی که آغاز خلقت بر آن بسته شده؛ تَعْجِزُ عَنْ حَمْلِ وارِداتِ الْأَقْضِیَهِ إِلّا ما وَفَّقْتَ لَهُ أَهْلَ نمی توانند احکامِ قضا و قدرت را تحمّل کنند؛ مگر در مواردی الْإِصْطِفآءِ، وَأَعَنْتَ عَلَیْهِ ذَوِی الْإِجْتِبآءِ. أَللَّهُمَّ وَإِنَّ الْقُلُوبَ فی برگزیدگان را موفّق ساخته و نخبگان را بر آن یاری نمودی. بار الها؛ به خوبی آگاهم که قلب ها در قَبْضَتِکَ، وَالْمَشِیَّهَ لَکَ فی مَلْکَتِکَ، وَقَدْ تَعْلَمُ أَیْ رَبِّ مَا الرَّغْبَهُ اختیار توست و تصمیم گیری در دائره فرمان روایی ات برای تو می باشد. و خودت خوب می دانی - ای پروردگار من - که آنچه را که مشتاق إِلَیْکَ فی کَشْفِهِ واقِعَهٌ لِأَوْقاتِها بِقُدْرَتِکَ، واقِفَهٌ بِحَدِّکَ مِنْ برطرف شدنش هستم، در زمان مقرّر و با قدرت و توان خودت به وقوع می پیوندد، و همان جایی که إِرادَتِکَ، وَإِنّی لَأَعْلَمُ أَنَّ لَکَ دارَ جَزآءٍ مِنَ الْخَیْرِ وَالشَّرِّ مَثُوبَهً خواست و اراده تو تعیین کرده، متوقّف گشته و من به خوبی می دانم که تو سرایی برای پاداش خوبی ها وَعُقُوبَهً، وَأَنَّ لَکَ یَوْماً تَأْخُذُ فیهِ بِالْحَقِّ، وأَنَّ أَناتَکَ أَشْبَهُ و کیفر بدی ها داری؛ و روزی را برپا می کنی که در آن، به حقّ مؤاخذه می کنی. و این که مهلت دادن تو، شبیه ترین الْأَشْیآءِ بِکَرَمِکَ، وَأَلْیَقُها بِما وَصَفْتَ بِهِ نَفْسَکَ فی عَطْفِکَ چیزها به کرامت و بزرگواریت، و شایسته ترین آن ها به چیزی است که خود رابه آن توصیف فرموده ای و آن لطف و مهربانی وَتَرآءُفِکَ، وَأَنْتَ بِالْمِرْصادِ لِکُلِّ ظالِمٍ فی وَخیمِ عُقْباهُ وَسُوءِ تو است؛ و تو در کمینگاه هستی برای هر ستمگری که او را به پایان و سرنوشتی بسیار ناهنجار و جایگاهی بد دچار کنی. مَثْواهُ. أَللَّهُمَّ وَإِنَّکَ قَدْ أَوْسَعْتَ خَلْقَکَ رَحْمَهً وَحِلْماً، وَقَدْ بُدِّلَتْ بار الها؛ تو، رحمت و بردباریت را برای همه مخلوقاتت فراگیر نمودی؛ با این که أَحْکامُکَ، وَغُیِّرَتْ سُنَنُ نَبِیِّکَ، وَتَمَرَّدَ الظَّالِمُونَ عَلی خُلَصآئِکَ، دستورات تو عوض شده، و سنّت های پیامبرت تغییر داده شده، و ستمکاران، نسبت به سفارشاتت در مورد برگزیدگان وَاسْتَباحُوا حَریمَکَ، وَرَکِبُوا مَراکِبَ الْإِسْتِمْرارِ عَلَی الْجُرْأَهِ خالصت، سرپیچی کرده اند، و حریم تو را شکستند، و به طور دایم و پیوسته بر تو با مرکب جرأت و پررویی تاختند. عَلَیْکَ. أَللَّهُمَّ فَبادِرْهُمْ بِقَواصِفِ سَخَطِکَ، وَعَواصِفِ تَنْکیلاتِکَ، خدایا؛ هرچه سریع تر آن ها را با صداهای سخت خشمت، و طوفان های عقوبت و تنبیه شدیدت، وَاجْتِثاثِ غَضَبِکَ، وَطَهِّرِ الْبِلادَ مِنْهُمْ، وَاعْفُ عَنْها اثارَهُمْ، و غضب ریشه کن کننده ات گرفتار کن، و سرزمین ها را از آن ها پاکسازی کن، و آثار بجای مانده ایشان را از آن محو کن، وَاحْطُطْ مِنْ قاعاتِها وَمَظانِّها مَنارَهُمْ، وَاصْطَلِمْهُمْ بِبَوارِکَ حَتَّی و فرو بریز از دشت ها و راه ها، نشانه های ایشان را، و آن ها را به هلاکت و نابودی ریشه کن ساز تا لاتُبْقِ مِنْهُمْ دِعامَهً لِناجِمٍ، وَلا عَلَماً لِامٍّ،وَلا مَناصاً لِقاصِدٍ، باقی نماند تکیه گاهی از آنان برای جستجوکننده و پرچمی برای روی آورنده و گریزی برای قصد کننده وَلارآئِداً لِمُرْتادٍ. أَللَّهُمَّ امْحُ اثارَهُمْ، وَاطْمِسْ عَلی أَمْوالِهِمْ و پیشرو و راهنمایی برای آنهایی که از دنبال می آیند. بار الها؛ نشانه های شان را محو و نابود ساز، و دارایی ها وَدِیارِهِمْ، وَامْحَقْ أَعْقابَهُمْ، وَاقْکُکْ أَصْلابَهُمْ، وَعَجِّلْ إِلی و سرزمین شان را ناپدید گردان، و نسل شان را هلاک گردان، و کمر مردان شان را سست و گسسته ساز، و عَذابِکَ السَّرْمَدِ انْقِلابَهُمْ، وَأَقِمْ لِلْحَقِّ مَناصِبَهُ، وَاقْدَحْ لِلرَّشادِ بازگشت ایشان را به سرعت به طرف عذاب همیشگی ات بگردان. منصب های حق را برپا کن، و شعله های هدایت و کمال را زِنادَهُ، وَأَثِرْ لِلثَّارِ مَثیرَهُ، وَأَیِّدْ بِالْعَوْنِ مُرْتادَهُ، وَوَفِّرْ مِنَ النَّصْرِ فروزان ساز و برای انتقام و خونخواهی منتقم را برانگیز، و کمک جویان را یاری برسان، و پیروزی های پی در پی را زادَهُ، حَتَّی یَعُودَ الْحَقُّ بِجِدَّتِهِ، وَتُنیرَ مَعالِمَ مَقاصِدِهِ، وَیَسْلُکَهُ توشه اش ساز؛ تا حقّ دوباره به تازگی و شادابی اش باز گردد، و نشانه ها و چراغ های اهدافش روشن گردد، و أَهْلُهُ بِالْأَمَنَهِ حَقَّ سُلُوکِهِ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدیرٌ.(1)

حق جویان با آرامش و به طوری که شایسته است راه حق را بپیمایند؛ به راستی که تو بر هر کاری توانایی.

1. الباقیات الصالحات (حاشیه مفاتیح الجنان): 260.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

دسته بندی