سخن روز

امیرالمومنین امام علي (ع) :

درانتظارفرج باشید واز رحمت وکارگشایی خدا ناامید نشوید، زیرا بهترین اعمال در نزد خدای بزرگ انتظار فرج است.

 

این قنوت را سوّمین نایب امام زمان ارواحنا فداه، جناب حسین بن روح نوبختی، از نایب دوّم یعنی جناب محمّد بن عثمان رضوان اللَّه علیهما نقل قرموده است:

أَللَّهُمَّ إِنَّ جِبِلَّهَ الْبَشَرِیَّهِ، وَطِباعَ الْإِنْسانِیَّهِ، وَما جَرَتْ عَلَیْهِ بار خدایا؛ به راستی که سرشت بشری، و طبیعت آدمی، و آن چه از تَرْکیباتُ النَّقْسِیَّهِ، وَانْعَقَدَتْ بِهِ عُقُودُ النَّشَئِیَّهِ [النَّسَبِیَّهِ، خ]، ترکیبات روانی بر آن عارض گشته، و امور وراثتی که آغاز خلقت بر آن بسته شده؛ تَعْجِزُ عَنْ حَمْلِ وارِداتِ الْأَقْضِیَهِ إِلّا ما وَفَّقْتَ لَهُ أَهْلَ نمی توانند احکامِ قضا و قدرت را تحمّل کنند؛ مگر در مواردی الْإِصْطِفآءِ، وَأَعَنْتَ عَلَیْهِ ذَوِی الْإِجْتِبآءِ. أَللَّهُمَّ وَإِنَّ الْقُلُوبَ فی برگزیدگان را موفّق ساخته و نخبگان را بر آن یاری نمودی. بار الها؛ به خوبی آگاهم که قلب ها در قَبْضَتِکَ، وَالْمَشِیَّهَ لَکَ فی مَلْکَتِکَ، وَقَدْ تَعْلَمُ أَیْ رَبِّ مَا الرَّغْبَهُ اختیار توست و تصمیم گیری در دائره فرمان روایی ات برای تو می باشد. و خودت خوب می دانی - ای پروردگار من - که آنچه را که مشتاق إِلَیْکَ فی کَشْفِهِ واقِعَهٌ لِأَوْقاتِها بِقُدْرَتِکَ، واقِفَهٌ بِحَدِّکَ مِنْ برطرف شدنش هستم، در زمان مقرّر و با قدرت و توان خودت به وقوع می پیوندد، و همان جایی که إِرادَتِکَ، وَإِنّی لَأَعْلَمُ أَنَّ لَکَ دارَ جَزآءٍ مِنَ الْخَیْرِ وَالشَّرِّ مَثُوبَهً خواست و اراده تو تعیین کرده، متوقّف گشته و من به خوبی می دانم که تو سرایی برای پاداش خوبی ها وَعُقُوبَهً، وَأَنَّ لَکَ یَوْماً تَأْخُذُ فیهِ بِالْحَقِّ، وأَنَّ أَناتَکَ أَشْبَهُ و کیفر بدی ها داری؛ و روزی را برپا می کنی که در آن، به حقّ مؤاخذه می کنی. و این که مهلت دادن تو، شبیه ترین الْأَشْیآءِ بِکَرَمِکَ، وَأَلْیَقُها بِما وَصَفْتَ بِهِ نَفْسَکَ فی عَطْفِکَ چیزها به کرامت و بزرگواریت، و شایسته ترین آن ها به چیزی است که خود رابه آن توصیف فرموده ای و آن لطف و مهربانی وَتَرآءُفِکَ، وَأَنْتَ بِالْمِرْصادِ لِکُلِّ ظالِمٍ فی وَخیمِ عُقْباهُ وَسُوءِ تو است؛ و تو در کمینگاه هستی برای هر ستمگری که او را به پایان و سرنوشتی بسیار ناهنجار و جایگاهی بد دچار کنی. مَثْواهُ. أَللَّهُمَّ وَإِنَّکَ قَدْ أَوْسَعْتَ خَلْقَکَ رَحْمَهً وَحِلْماً، وَقَدْ بُدِّلَتْ بار الها؛ تو، رحمت و بردباریت را برای همه مخلوقاتت فراگیر نمودی؛ با این که أَحْکامُکَ، وَغُیِّرَتْ سُنَنُ نَبِیِّکَ، وَتَمَرَّدَ الظَّالِمُونَ عَلی خُلَصآئِکَ، دستورات تو عوض شده، و سنّت های پیامبرت تغییر داده شده، و ستمکاران، نسبت به سفارشاتت در مورد برگزیدگان وَاسْتَباحُوا حَریمَکَ، وَرَکِبُوا مَراکِبَ الْإِسْتِمْرارِ عَلَی الْجُرْأَهِ خالصت، سرپیچی کرده اند، و حریم تو را شکستند، و به طور دایم و پیوسته بر تو با مرکب جرأت و پررویی تاختند. عَلَیْکَ. أَللَّهُمَّ فَبادِرْهُمْ بِقَواصِفِ سَخَطِکَ، وَعَواصِفِ تَنْکیلاتِکَ، خدایا؛ هرچه سریع تر آن ها را با صداهای سخت خشمت، و طوفان های عقوبت و تنبیه شدیدت، وَاجْتِثاثِ غَضَبِکَ، وَطَهِّرِ الْبِلادَ مِنْهُمْ، وَاعْفُ عَنْها اثارَهُمْ، و غضب ریشه کن کننده ات گرفتار کن، و سرزمین ها را از آن ها پاکسازی کن، و آثار بجای مانده ایشان را از آن محو کن، وَاحْطُطْ مِنْ قاعاتِها وَمَظانِّها مَنارَهُمْ، وَاصْطَلِمْهُمْ بِبَوارِکَ حَتَّی و فرو بریز از دشت ها و راه ها، نشانه های ایشان را، و آن ها را به هلاکت و نابودی ریشه کن ساز تا لاتُبْقِ مِنْهُمْ دِعامَهً لِناجِمٍ، وَلا عَلَماً لِامٍّ،وَلا مَناصاً لِقاصِدٍ، باقی نماند تکیه گاهی از آنان برای جستجوکننده و پرچمی برای روی آورنده و گریزی برای قصد کننده وَلارآئِداً لِمُرْتادٍ. أَللَّهُمَّ امْحُ اثارَهُمْ، وَاطْمِسْ عَلی أَمْوالِهِمْ و پیشرو و راهنمایی برای آنهایی که از دنبال می آیند. بار الها؛ نشانه های شان را محو و نابود ساز، و دارایی ها وَدِیارِهِمْ، وَامْحَقْ أَعْقابَهُمْ، وَاقْکُکْ أَصْلابَهُمْ، وَعَجِّلْ إِلی و سرزمین شان را ناپدید گردان، و نسل شان را هلاک گردان، و کمر مردان شان را سست و گسسته ساز، و عَذابِکَ السَّرْمَدِ انْقِلابَهُمْ، وَأَقِمْ لِلْحَقِّ مَناصِبَهُ، وَاقْدَحْ لِلرَّشادِ بازگشت ایشان را به سرعت به طرف عذاب همیشگی ات بگردان. منصب های حق را برپا کن، و شعله های هدایت و کمال را زِنادَهُ، وَأَثِرْ لِلثَّارِ مَثیرَهُ، وَأَیِّدْ بِالْعَوْنِ مُرْتادَهُ، وَوَفِّرْ مِنَ النَّصْرِ فروزان ساز و برای انتقام و خونخواهی منتقم را برانگیز، و کمک جویان را یاری برسان، و پیروزی های پی در پی را زادَهُ، حَتَّی یَعُودَ الْحَقُّ بِجِدَّتِهِ، وَتُنیرَ مَعالِمَ مَقاصِدِهِ، وَیَسْلُکَهُ توشه اش ساز؛ تا حقّ دوباره به تازگی و شادابی اش باز گردد، و نشانه ها و چراغ های اهدافش روشن گردد، و أَهْلُهُ بِالْأَمَنَهِ حَقَّ سُلُوکِهِ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدیرٌ.(1)

حق جویان با آرامش و به طوری که شایسته است راه حق را بپیمایند؛ به راستی که تو بر هر کاری توانایی.

1. الباقیات الصالحات (حاشیه مفاتیح الجنان): 260.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

دسته بندی