سخن روز

امیرالمومنین امام علي (ع) :

درانتظارفرج باشید واز رحمت وکارگشایی خدا ناامید نشوید، زیرا بهترین اعمال در نزد خدای بزرگ انتظار فرج است.

 

أَللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ بِلاأَوَّلِیَّهٍ مَعْدُودَهٍ، وَالْآخِرُ بِلا اخِرِیَّهٍ مَحْدُودَهٍ،بار الها؛ تو اوّل هستی، ولی اوّلیّت تو شمارش شده عددی نیست؛ و پایان هستی، ولی انتها و محدودیّت نداری؛ أَنْشَأْتَنا لا لِعِلَّهٍ اقْتِساراً، وَاخْتَرَعْتَنا لا لِحاجَهٍ اقْتِداراً، وَابْتَدَعْتَنا به وجود آوردی ما را نه به خاطر علّتی از روی اکراه و اجبار، و آفریدی ما را نه به خاطر حاجتی و نیازی از روی اقتدار و توانمندیبِحِکْمَتِکَ اخْتِیاراً، وَبَلَوْتَنا بِأَمْرِکَ وَنَهْیِکَ اخْتِباراً، وَأَیَّدْتَنا و پدید آوردی ما را به حکمتت از روی اختیار، و با فرمان و نهی خود؛ ما را آزمایش کردی؛ و با وسایلی که در اختیارمان قرار دادی، بِالْآلاتِ، وَمَنَحْتَنا بِالْأَدَواتِ، وَکَلَّفْتَنا الطَّاقَهَ، وَجَشَّمْتَنا زمینه موفقیّت مان را فراهم نمودی، و ادوات مختلف به ما بخشیدی؛ تا حدّی که توان داریم بر ما تکلیف فرمودی، و فرمان برداریت الطَّاعَهَ، فَأَمَرْتَ تَخْییراً، وَنَهَیْتَ تَحْذیراً، وَخَوَّلْتَ کَثیراً، را به ما تکلیف کردی؛ دستور دادی ولی ما را در اطاعتت مختار کردی، و بازداشتی و ما را بر حذر داشتی؛ نعمت های بسیاری دادی، ولی وَسَأَلْتَ یَسیراً، فَعُصِیَ أَمْرُکَ فَحَلُمْتَ، وَجُهِلَ قَدْرُکَ فَتَکَرَّمْتَ. درخواست (عبادت) کمی‌نمودی؛ دستورت، نافرمانی شد ولی بردباری کردی؛ ارزش و منزلتت دانسته نشد، ولی رفتار بزرگوارانه فَأَنْتَ رَبُّ الْعِزَّهِ وَالْبَهآءِ، وَالْعَظَمَهِ وَالْکِبْرِیآءِ، وَالْإِحْسانِ در پیش گرفتی (و مجازات را به تأخیر انداختی). بدین سان، تو پروردگار صاحب عزّت و فرّ و شکوه و عظمت و کبریایی، و احسان وَالنَّعْمآءِ، وَالْمَنِّ وَالْآلاءِ، وَالْمِنَحِ وَالْعَطآءِ، وَالْإِنْجازِ وَالْوَفآءِ، و نعمت و لطف و عنایت و بخشش و عطا هستی، وعده ات را تحقّق می بخشی و وفا می کنی. وَلاتُحیطُ الْقُلُوبُ لَکَ بِکُنْهٍ ، وَلاتُدْرِکُ الْأَوْهامُ لَکَ صِفَهً، قلب ها به کُنه و حقیقت تو احاطه نمی یابند؛ وهم ها و خیال ها نمی توانند صفات تو را دریابند؛ وَلایُشَبِّهُکَ شَیْ ءٌ مِنْ خَلْقِکَ، وَلایُمَثَّلُ بِکَ شَیْ ءٌ مِنْ صَنْعَتِکَ، هیچ یک از آفریدگانت شبیه تو نیستند؛ هیچ یک از ساخته های تو را نمی توان به تو مثال زد؛ تَبارَکْتَ أَنْ تُحَسَّ أَوْ تُمَسَّ أَوْ تُدْرِکَکَ الْحَواسُّ الْخَمْسُ، وَأَنَّی بالاتر از آن هستی که حس شوی، یا لمس شوی، یا با حواس پنج گانه دریافت شوی. کجا می تواند یُدْرِکُ مَخْلُوقٌ خالِقَهُ ، وَتَعالَیْتَ یا إِلهی عَمَّا یَقُولُ الظَّالِمُونَ آفریده، آفریننده خود را درک کند؟! خدایا؛ تو از آن چه ستم کاران می گویند، عُلُوّاًکَبیراً. أَللَّهُمَّ أَدِلْ لِأَوْلِیآئِکَ مِنْ أَعْدآئِکَ الظَّالِمینَ الْباغینَ برتر و بزرگ تر هستی. بار الها؛ دوستانت را بر دشمنان ستم کار، متجاوز، النَّاکِثینَ الْقاسِطینَ الْمارِقینَ، اَلَّذینَ أَضَلُّوا عِبادَکَ، وَحَرَّفُوا پیمان شکن و نابکار و از دین بیرون روندگانت غلبه و چیرگی و استیلا ببخش؛ دشمنانی که بندگانت را گمراه، قرآن را تحریف، کِتابَکَ، وَبَدَّلُوا أَحْکامَکَ، وَجَحَدُوا حَقَّکَ، وَجَلَسُوا مَجالِسَ دستورات دینیت را عوض کرده، و حقّ تو را انکار کردند؛ و جایگاه مخصوص اولیای تو را اشغال کردند، أَوْلِیآئِکَ، جُرْأَهً مِنْهُمْ عَلَیْکَ، وَظُلْماً مِنْهُمْ لِأَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ، و این کار را از روی بی باکی و چرأت بر تو انجام دادند و از روی ستم کردن بر اهل بیت پیامبرت عَلَیْهِمْ سَلامُکَ وَصَلَواتُکَ وَرَحْمَتُکَ وَبَرَکاتُکَ، فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا - که درود و سلام و رحمت و برکاتت بر ایشان نثار باد - انجام دادند. و با این کارشان گمراهی خود را ثابت کرده، خَلْقَکَ، وَهَتَکُوا حِجابَ سِتْرِکَ عَنْ عِبادِکَ. وَاتَّخَذُوا اللَّهُمَّ مردم را نیز گمراه نمودند، و پرده پوشش تو را از بندگانت دریدند. خدایا؛ این دشمنان پست، مالَکَ دُوَلاً، وَعِبادَکَ خَوَلاً، وَتَرَکُوا اللَّهُمَّ عالِمَ أَرْضِکَ فی دارایی های ویژه تو را به عنوان دولت و سرمایه در اختیار خود گرفتند، و بندگانت را غلام و کنیز خودشان کردند. خدایا؛ عالم و دانشمند روی زمینت بَکْمآءَ عَمْیآءَ ظَلْمآءَ مُدْلَهِمَّهً، فَأَعْیُنُهُمْ مَفْتُوحَهٌ، وَقُلُوبُهُمْ عَمِیَّهٌ، را رها کردند؛ در حال کری و کوری و در فضایی که تاریک و فاسد بود. بدین سان، شرایطی پیش آمد که چشمان شان بازبود و می دید، وَلَمْ تُبْقِ لَهُمُ اللَّهُمَّ عَلَیْکَ مِنْ حُجَّهٍ، لَقَدْ حَذَّرْتَ اللَّهُمَّ عَذابَکَ، ولی قلب های شان کور بود. خدای بزرگ؛ حجّتی بر تو برای ایشان باقی نماند، و آن ها را از عذابت ترسانیدی، وَبَیَّنْتَ نَکالَکَ، وَوَعَدْتَ الْمُطیعینَ إِحْسانَکَ، وَقَدَّمْتَ إِلَیْهِمْ و تهدیدهای شدیدت را بیان نمودی؛ به فرمان بردارانت، وعده نیکی و احسان دادی، و پیش تر برای بِالنُّذُرِ فَامَنَتْ طآئِفَهٌ. فَأَیِّدِ اللَّهُمَّ الَّذینَ امَنُوا عَلی عَدُوِّکَ آنان بیم دهندگانی فرستادی و از عذابت ترسانیدی؛ تا در نهایت، گروهی ایمان آوردند. بارالها؛ آن گروهی را که ایمان آوردند بر دشمن وَعَدُوِّ أَوْلِیآئِکَ، فَأَصْبَحُوا ظاهِرینَ، وَإِلَی الْحَقِّ داعینَ، خودت و دشمن اولیا و دوستانت تأیید و یاری کن، تا جیره و پیروز گردند، و به حقّ و حقیقت فرا خوانند، وَلِلْإِمامِ الْمُنْتَظَرِ الْقآئِمِ بِالْقِسْطِ تابِعینَ، وَجَدِّدِ اللَّهُمَّ عَلی و دنباله رو پیشوای مورد انتظاری باشند که برای برقراری عدل و داد قیام می کند. خدایا ؛ آتش جهنّم و عذاب خود را أَعْدآئِکَ وَأَعْدآئِهِمْ نارَکَ وَعَذابَکَ، اَلَّذی لاتَدْفَعُهُ عَنِ الْقَومِ - که از گروه ستمگران، برطرف نخواهی کرد - را بر دشمنانت و دشمنان اولیایت پیوسته تازه کن. الظَّالِمینَ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَقَوِّ ضَعْفَ خدایا؛ درود پیوسته ات را بر محمّد و آل محمّد بفرست؛ و ناتوانی کسانی را که دوستی و محبّت خالصانه باتو دارند، تبدیل به الْمُخْلِصینَ لَکَ بِالْمَحَبَّهِ، اَلْمُشایِعینَ لَنا بِالْمُوالاهِ، اَلْمُتَّبِعینَ لَنا قوّت مندی و نیرو کن؛ همان دوستانی که با موالات و دوستی فرمان بردارانه شان، از ما پیروی می کنند، و بِالتَّصْدیقِ وَالْعَمَلِ، اَلْمُوازِرینَ لَنا بِالْمُواساهِ فینا، اَلْمُحِبّینَ با تصدیق زبانی و عملی و قلبی دنباله رو ما هستند، و با مواسات و رفتار دوستانه با یکدیگر به خاطر ما، به ما کمک می رسانند، ذِکْرَنا عِنْدَ اجْتِماعِهِمْ، وَشَدِّدِ اللَّهُمَّ رُکْنَهُمْ، وَسَدِّدِ اللَّهُمَّ لَهُمْ و هر گاه گرد هم می آیند عاشق یاد ما هستند. خدایا؛ پایه و اساس ایشان را محکم و قوی فرما و استوار گردان برای ایشان دینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَیْتَهُ لَهُمْ، وَأَتْمِمْ عَلَیْهِمْ نِعْمَتَکَ، وَخَلِّصْهُمْ دینشان را که برای آن ها پسندیده ای، و نعمتت را بر آن ها کامل گردان، و آن ها را خالص گردان وَاسْتَخْلِصْهُمْ، وَسُدَّ اللَّهُمَّ فَقْرَهُمْ، وَالْمُمِ اللَّهُمَّ شَعَثَ فاقَتِهِمْ. و برگزین، و نیازشان را برطرف کن، و گرفتاری و بیچارگی و پریشانی فقرشان را جبران فرما. وَاغْفِرِ اللَّهُمَّ ذُنُوبَهُمْ وَخَطایاهُمْ، وَلاتُزِغْ قُلُوبَهُمْ بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَهُمْ، و گناهان و اشتباهات شان را ببخش، و پس از هدایت شان دل های شان را منحرف مساز، وَلاتُخِلِّهِمْ أَیْ رَبِّ بِمَعْصِیَتِهِمْ، وَاحْفَظْ لَهُمْ ما مَنَحْتَهُمْ بِهِ مِنَ و به سبب نافرمانیت - ای پروردگار؛ - تنها و رهایشان مساز، الطَّهارَهِ بِوِلایَهِ أَوْلِیآئِکَ، وَالْبَرآئَهِ مِنْ أَعْدآئِکَ، إِنَّکَ سَمیعٌ و پاکی و طهارتی که به واسطه ولایت و دوستی ما (اهل بیت) و دشمنی و بیزاری از دشمنان ما نصیب شان ساختی برای ایشان مُجیبٌ، وَصَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ. نگه دار؛ به راستی که تو شنوا و اجابت کننده هستی؛ و خداوند، بر محمّد و آل پاک و پاکیزه اش درود پیوسته نثار کند.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

دسته بندی