أَللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ بِلاأَوَّلِیَّهٍ مَعْدُودَهٍ، وَالْآخِرُ بِلا اخِرِیَّهٍ مَحْدُودَهٍ،بار الها؛ تو اوّل هستی، ولی اوّلیّت تو شمارش شده عددی نیست؛ و پایان هستی، ولی انتها و محدودیّت نداری؛ أَنْشَأْتَنا لا لِعِلَّهٍ اقْتِساراً، وَاخْتَرَعْتَنا لا لِحاجَهٍ اقْتِداراً، وَابْتَدَعْتَنا به وجود آوردی ما را نه به خاطر علّتی از روی اکراه و اجبار، و آفریدی ما را نه به خاطر حاجتی و نیازی از روی اقتدار و توانمندیبِحِکْمَتِکَ اخْتِیاراً، وَبَلَوْتَنا بِأَمْرِکَ وَنَهْیِکَ اخْتِباراً، وَأَیَّدْتَنا و پدید آوردی ما را به حکمتت از روی اختیار، و با فرمان و نهی خود؛ ما را آزمایش کردی؛ و با وسایلی که در اختیارمان قرار دادی، بِالْآلاتِ، وَمَنَحْتَنا بِالْأَدَواتِ، وَکَلَّفْتَنا الطَّاقَهَ، وَجَشَّمْتَنا زمینه موفقیّت مان را فراهم نمودی، و ادوات مختلف به ما بخشیدی؛ تا حدّی که توان داریم بر ما تکلیف فرمودی، و فرمان برداریت الطَّاعَهَ، فَأَمَرْتَ تَخْییراً، وَنَهَیْتَ تَحْذیراً، وَخَوَّلْتَ کَثیراً، را به ما تکلیف کردی؛ دستور دادی ولی ما را در اطاعتت مختار کردی، و بازداشتی و ما را بر حذر داشتی؛ نعمت های بسیاری دادی، ولی وَسَأَلْتَ یَسیراً، فَعُصِیَ أَمْرُکَ فَحَلُمْتَ، وَجُهِلَ قَدْرُکَ فَتَکَرَّمْتَ. درخواست (عبادت) کمی‌نمودی؛ دستورت، نافرمانی شد ولی بردباری کردی؛ ارزش و منزلتت دانسته نشد، ولی رفتار بزرگوارانه فَأَنْتَ رَبُّ الْعِزَّهِ وَالْبَهآءِ، وَالْعَظَمَهِ وَالْکِبْرِیآءِ، وَالْإِحْسانِ در پیش گرفتی (و مجازات را به تأخیر انداختی). بدین سان، تو پروردگار صاحب عزّت و فرّ و شکوه و عظمت و کبریایی، و احسان وَالنَّعْمآءِ، وَالْمَنِّ وَالْآلاءِ، وَالْمِنَحِ وَالْعَطآءِ، وَالْإِنْجازِ وَالْوَفآءِ، و نعمت و لطف و عنایت و بخشش و عطا هستی، وعده ات را تحقّق می بخشی و وفا می کنی. وَلاتُحیطُ الْقُلُوبُ لَکَ بِکُنْهٍ ، وَلاتُدْرِکُ الْأَوْهامُ لَکَ صِفَهً، قلب ها به کُنه و حقیقت تو احاطه نمی یابند؛ وهم ها و خیال ها نمی توانند صفات تو را دریابند؛ وَلایُشَبِّهُکَ شَیْ ءٌ مِنْ خَلْقِکَ، وَلایُمَثَّلُ بِکَ شَیْ ءٌ مِنْ صَنْعَتِکَ، هیچ یک از آفریدگانت شبیه تو نیستند؛ هیچ یک از ساخته های تو را نمی توان به تو مثال زد؛ تَبارَکْتَ أَنْ تُحَسَّ أَوْ تُمَسَّ أَوْ تُدْرِکَکَ الْحَواسُّ الْخَمْسُ، وَأَنَّی بالاتر از آن هستی که حس شوی، یا لمس شوی، یا با حواس پنج گانه دریافت شوی. کجا می تواند یُدْرِکُ مَخْلُوقٌ خالِقَهُ ، وَتَعالَیْتَ یا إِلهی عَمَّا یَقُولُ الظَّالِمُونَ آفریده، آفریننده خود را درک کند؟! خدایا؛ تو از آن چه ستم کاران می گویند، عُلُوّاًکَبیراً. أَللَّهُمَّ أَدِلْ لِأَوْلِیآئِکَ مِنْ أَعْدآئِکَ الظَّالِمینَ الْباغینَ برتر و بزرگ تر هستی. بار الها؛ دوستانت را بر دشمنان ستم کار، متجاوز، النَّاکِثینَ الْقاسِطینَ الْمارِقینَ، اَلَّذینَ أَضَلُّوا عِبادَکَ، وَحَرَّفُوا پیمان شکن و نابکار و از دین بیرون روندگانت غلبه و چیرگی و استیلا ببخش؛ دشمنانی که بندگانت را گمراه، قرآن را تحریف، کِتابَکَ، وَبَدَّلُوا أَحْکامَکَ، وَجَحَدُوا حَقَّکَ، وَجَلَسُوا مَجالِسَ دستورات دینیت را عوض کرده، و حقّ تو را انکار کردند؛ و جایگاه مخصوص اولیای تو را اشغال کردند، أَوْلِیآئِکَ، جُرْأَهً مِنْهُمْ عَلَیْکَ، وَظُلْماً مِنْهُمْ لِأَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ، و این کار را از روی بی باکی و چرأت بر تو انجام دادند و از روی ستم کردن بر اهل بیت پیامبرت عَلَیْهِمْ سَلامُکَ وَصَلَواتُکَ وَرَحْمَتُکَ وَبَرَکاتُکَ، فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا - که درود و سلام و رحمت و برکاتت بر ایشان نثار باد - انجام دادند. و با این کارشان گمراهی خود را ثابت کرده، خَلْقَکَ، وَهَتَکُوا حِجابَ سِتْرِکَ عَنْ عِبادِکَ. وَاتَّخَذُوا اللَّهُمَّ مردم را نیز گمراه نمودند، و پرده پوشش تو را از بندگانت دریدند. خدایا؛ این دشمنان پست، مالَکَ دُوَلاً، وَعِبادَکَ خَوَلاً، وَتَرَکُوا اللَّهُمَّ عالِمَ أَرْضِکَ فی دارایی های ویژه تو را به عنوان دولت و سرمایه در اختیار خود گرفتند، و بندگانت را غلام و کنیز خودشان کردند. خدایا؛ عالم و دانشمند روی زمینت بَکْمآءَ عَمْیآءَ ظَلْمآءَ مُدْلَهِمَّهً، فَأَعْیُنُهُمْ مَفْتُوحَهٌ، وَقُلُوبُهُمْ عَمِیَّهٌ، را رها کردند؛ در حال کری و کوری و در فضایی که تاریک و فاسد بود. بدین سان، شرایطی پیش آمد که چشمان شان بازبود و می دید، وَلَمْ تُبْقِ لَهُمُ اللَّهُمَّ عَلَیْکَ مِنْ حُجَّهٍ، لَقَدْ حَذَّرْتَ اللَّهُمَّ عَذابَکَ، ولی قلب های شان کور بود. خدای بزرگ؛ حجّتی بر تو برای ایشان باقی نماند، و آن ها را از عذابت ترسانیدی، وَبَیَّنْتَ نَکالَکَ، وَوَعَدْتَ الْمُطیعینَ إِحْسانَکَ، وَقَدَّمْتَ إِلَیْهِمْ و تهدیدهای شدیدت را بیان نمودی؛ به فرمان بردارانت، وعده نیکی و احسان دادی، و پیش تر برای بِالنُّذُرِ فَامَنَتْ طآئِفَهٌ. فَأَیِّدِ اللَّهُمَّ الَّذینَ امَنُوا عَلی عَدُوِّکَ آنان بیم دهندگانی فرستادی و از عذابت ترسانیدی؛ تا در نهایت، گروهی ایمان آوردند. بارالها؛ آن گروهی را که ایمان آوردند بر دشمن وَعَدُوِّ أَوْلِیآئِکَ، فَأَصْبَحُوا ظاهِرینَ، وَإِلَی الْحَقِّ داعینَ، خودت و دشمن اولیا و دوستانت تأیید و یاری کن، تا جیره و پیروز گردند، و به حقّ و حقیقت فرا خوانند، وَلِلْإِمامِ الْمُنْتَظَرِ الْقآئِمِ بِالْقِسْطِ تابِعینَ، وَجَدِّدِ اللَّهُمَّ عَلی و دنباله رو پیشوای مورد انتظاری باشند که برای برقراری عدل و داد قیام می کند. خدایا ؛ آتش جهنّم و عذاب خود را أَعْدآئِکَ وَأَعْدآئِهِمْ نارَکَ وَعَذابَکَ، اَلَّذی لاتَدْفَعُهُ عَنِ الْقَومِ - که از گروه ستمگران، برطرف نخواهی کرد - را بر دشمنانت و دشمنان اولیایت پیوسته تازه کن. الظَّالِمینَ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَقَوِّ ضَعْفَ خدایا؛ درود پیوسته ات را بر محمّد و آل محمّد بفرست؛ و ناتوانی کسانی را که دوستی و محبّت خالصانه باتو دارند، تبدیل به الْمُخْلِصینَ لَکَ بِالْمَحَبَّهِ، اَلْمُشایِعینَ لَنا بِالْمُوالاهِ، اَلْمُتَّبِعینَ لَنا قوّت مندی و نیرو کن؛ همان دوستانی که با موالات و دوستی فرمان بردارانه شان، از ما پیروی می کنند، و بِالتَّصْدیقِ وَالْعَمَلِ، اَلْمُوازِرینَ لَنا بِالْمُواساهِ فینا، اَلْمُحِبّینَ با تصدیق زبانی و عملی و قلبی دنباله رو ما هستند، و با مواسات و رفتار دوستانه با یکدیگر به خاطر ما، به ما کمک می رسانند، ذِکْرَنا عِنْدَ اجْتِماعِهِمْ، وَشَدِّدِ اللَّهُمَّ رُکْنَهُمْ، وَسَدِّدِ اللَّهُمَّ لَهُمْ و هر گاه گرد هم می آیند عاشق یاد ما هستند. خدایا؛ پایه و اساس ایشان را محکم و قوی فرما و استوار گردان برای ایشان دینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَیْتَهُ لَهُمْ، وَأَتْمِمْ عَلَیْهِمْ نِعْمَتَکَ، وَخَلِّصْهُمْ دینشان را که برای آن ها پسندیده ای، و نعمتت را بر آن ها کامل گردان، و آن ها را خالص گردان وَاسْتَخْلِصْهُمْ، وَسُدَّ اللَّهُمَّ فَقْرَهُمْ، وَالْمُمِ اللَّهُمَّ شَعَثَ فاقَتِهِمْ. و برگزین، و نیازشان را برطرف کن، و گرفتاری و بیچارگی و پریشانی فقرشان را جبران فرما. وَاغْفِرِ اللَّهُمَّ ذُنُوبَهُمْ وَخَطایاهُمْ، وَلاتُزِغْ قُلُوبَهُمْ بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَهُمْ، و گناهان و اشتباهات شان را ببخش، و پس از هدایت شان دل های شان را منحرف مساز، وَلاتُخِلِّهِمْ أَیْ رَبِّ بِمَعْصِیَتِهِمْ، وَاحْفَظْ لَهُمْ ما مَنَحْتَهُمْ بِهِ مِنَ و به سبب نافرمانیت - ای پروردگار؛ - تنها و رهایشان مساز، الطَّهارَهِ بِوِلایَهِ أَوْلِیآئِکَ، وَالْبَرآئَهِ مِنْ أَعْدآئِکَ، إِنَّکَ سَمیعٌ و پاکی و طهارتی که به واسطه ولایت و دوستی ما (اهل بیت) و دشمنی و بیزاری از دشمنان ما نصیب شان ساختی برای ایشان مُجیبٌ، وَصَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ. نگه دار؛ به راستی که تو شنوا و اجابت کننده هستی؛ و خداوند، بر محمّد و آل پاک و پاکیزه اش درود پیوسته نثار کند.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

أَللَّهُمَّ مَنآئِحُکَ مُتَتابِعَهٌ، وَأَیادیکَ مُتَوالِیَهٌ، وَنِعَمُکَ سابِغَهٌ، خدایا؛ بخشش های خاصّ تو، پی درپی است، خوبی هایت یکی پس از دیگری می رسد؛ نعمت هایت فراگیر و فراوان است؛ وَشُکْرُنا قَصیرٌ، وَحَمْدُنا یَسیرٌ، وَأَنْتَ بِالتَّعَطُّفِ عَلی مَنِ اعْتَرَفَ سپاسگزاری ما نارسا و اندک، و ستایش ما نسبت به تو بسیار ناچیز است؛ و تو، سزاواری که اگر کسی اعتراف (به بدی هایش) کرد، جَدیرٌ. أَللَّهُمَّ وَقَدْ غُصَّ أَهْلُ الْحَقِّ بِالرّیقِ، وَارْتَبَکَ أَهْلُ الصِّدْقِ به او مهربانی کنی. خدایا؛ به راستی که اهل حقّ آب دهان از گلوی شان (به خاطر شدّت ناراحتی) پایین نمی رود؛ و راستگویان، فِی الْمَضیقِ، وَأَنْتَ اللَّهُمَّ بِعِبادِکَ وَذَوِی الرَّغْبَهِ إِلَیْکَ شَفیقٌ، به شدّت گرفتارند و در تنگنا قرار دارند؛ و تو - خداوندا - نسبت به بندگان و مشتاقانت مهربان و دلسوزی؛ و به حقیقت نسبت به وَبِإِجابَهِ دُعآئِهِمْ وَتَعْجیلِ الْقَرَجِ عَنْهُمْ حَقیقٌ. أَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلی پاسخ دادن به درخواست شان و شتاب کردن در گشایش کارشان شایسته و سزاواری. خدایا؛ بر مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَبادِرْنا مِنْکَ بِالْعَوْنِ الَّذی لا خِذْلانَ بَعْدَهُ، محمّد و آل محمّد درود بفرست؛ و کمک و امداد سریعی از ناحیه خودت به ما برسان که دیگر بعد از آن خواری و بیچارگی نباشد؛ وَالنَّصْرِ الَّذی لا باطِلَ یَتَکَأَّدُهُ، وَأَتِحْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ مُتاحاً فَیَّاحاً و آن گونه پیروز گردان که هیچ باطلی نتواند آن را دچار مشکل سازد؛ و چنان راحتی از ناحیه والا و گسترده خود برسان که یَأْمَنُ فیهِ وَلِیُّکَ، وَیَخیبُ فیهِ عَدُوُّکَ، وَیُقامُ فیهِ مَعالِمُکَ، ولیّ و دوستت در آن ایمن باشد، ولی دشمنت ناکام شود؛ آثار و نشانه های تو برپا گردد، وَیَظْهَرُ فیهِ أَوامِرُکَ، وَتَنْکَفُّ فیهِ عَوادی عِداتِکَ. أَللَّهُمَّ بادِرْنا و دستوراتت آشکار شود، و بهره هایی که وعده دادی فراهم و آماده گردد. خدایا؛ شتاب کن مِنْکَ بِدارَ الرَّحْمَهِ، وَبادِرْ أَعْدآئَکَ مِنْ بَأْسِکَ بِدارَ النَّقِمَهِ. أَللَّهُمَّ نسبت به ما شتاب رحمت، و شتاب کن نسبت به دشمنانت از روی خشم و غضبت، شتاب انتقام و مجازات . بار الها؛ أَعِنَّا وَأَغِثْنا، وَارْفَعْ نَقِمَتَکَ عَنَّا، وَأَحِلَّها بِالْقَوْمِ الظَّالِمینَ. به ما کمک کن و به فریادمان برس؛ و گرفتاری و کیفر و خشمت را از ما بردار، و آن را نصیب گروه های ستمگر کن.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

این قنوت مرحوم سیّد بن طاووس در «مهج الدعوات» و مرحوم کفعمی در «البلد الأمین» از امام رضا علیه السلام نقل کرده اند:

اَلْفَزَعُ الْفَزَعُ إِلَیْکَ یا ذَا الْمُحاضَرَهِ، وَالرَّغْبَهُ الرَّغْبَهُ إِلَیْکَ یا مَنْ پناه، پناه، به سوی توست ای خدایی که همه را در حضور دارد؛ اشتیاق، اشتیاق، به سوی توست ای خدایی که تنها بِهِ الْمُفاخَرَهُ، وَأَنْتَ اللَّهُمَّ مُشاهِدُ هَواجِسِ النُّفُوسِ، وَمُراصِدُ به او می‌توان افتخار کرد؛ خدایا؛ تو به خطورات روان ها شاهدی؛ و مراقب حَرَکاتِ الْقُلُوبِ، وَمُطالِعُ مَسَرَّاتِ السَّرآئِرِ مِنْ غَیْرِ تَکَلُّفٍ وَلا و در کمین حرکت های قلب آدم (به این سو و آن سو) هستی؛ و بدون هیچ زحمتی و مشقّتی از پنهان کاری های درون ها، تَعَسُّفٍ، وَقَدْ تَرَی اللَّهُمَّ ما لَیْسَ عَنْکَ بِمُنْطَویٍ، وَلکِنَّ حِلْمَکَ اطّلاع داری. خدایا؛ به خوبی آن چه را که از تو پیچیده نشده است می بینی؛ لیکن حلم و بردباری تو آمَنَ أَهْلَهُ عَلَیْهِ جُرْئَهً وَتَمَرُّداً وَعُتُوّاً وَعِناداً، وَما یُعایِنُهُ أَوْلِیآؤُکَ ایمنی بخشیده به افرادی که چنین بد کرداری هایی دارند، و باعث شده بیشتر جرأت و سرپیچی و لج بازی و دشمنی با تو کنند؛ و می بینی مِنْ تَعْفِیَهِ اثارِ الْحَقِّ، وَدُرُوسِ مَعالِمِهِ، وَتَزَیُّدِ الْفَواحِشِ، رنج هایی را که اولیای تو می کشند به خاطر نابودی آثار حق و ناپدید کشتن نشانه های آن، و افزایش یافتن فحشا و کارهای زشت، وَاسْتِمْرارِ أَهْلِها عَلَیْها، وَظُهُورِ الْباطِلِ وَعُمُومِ التَّغاشُمِ، و ادامه دادن بدکاران بر زشتی های خود، و آشکار شدن باطل و نادرستی، و ظلم و ستم همگانی، وَالتَّراضی بِذلِکَ فِی الْمُعامِلاتِ وَالْمُتَصَرَّفاتِ مُذْ جَرَتْ بِهِ و راضی شدن طرفین به ظلم و ستم در معاملات و کارها که عادات به آن جاری گشته است الْعاداتُ، وَصارَ کَالْمَقْرُوضاتِ وَالْمَسْنُوناتِ. أَللَّهُمَّ فَبادِرْنا مِنْکَ و همانند واجبات و مستحبّات شده است. خداوندا؛ به سرعت، ما را دریاب بِالْعَوْنِ الَّذی مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فازَ، وَمَنْ أَیَّدْتَهُ لَمْ یَخَفْ لَمْزَ لَمَّازٍ، به امدادی که هر کس را با آن مدد رسانی رستگار شود، و هر کس را موفّق گردانی دیگر از عیب جویی هیچ کس نمی ترسد، وَخُذِ الظَّالِمَ أَخْذاً عَنیفاً، وَلاتَکُنْ لَهُ راحِماً وَلا بِهِ رَؤُوفاً. أَللَّهُمَّ ستمگر را به شدّت گرفتار کن، و هیچ رحم و مهربانی نیز در حقّش روا مدار. خدایا؛ اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ بادِرْهُمْ. أَللَّهُمَّ عاجِلْهُمْ. أَللَّهُمَّ لاتُمْهِلْهُمْ. أَللَّهُمَّ خدایا؛ خدایا؛ شتاب کن. خدایا؛ (در مورد آن ها) عجله کن؛ خدایا؛ مهلت شان مده. خدایا؛ آن ها غادِرْهُمْ بُکْرَهً وَهَجیرَهً وَسُحْرَهً وَبَیاتاً وَهُمْ نآئِمُونَ، وَ ضُحیً را بامدادان و در وسط روز و در سحرها و شب هنگام که در خواب هستند و هنگام روز که سرگرم اند و مشغولند گرفتارشان کن؛ وَهُمْ یَلْعَبُونَ، وَمَکْراً وَهُمْ یَمْکُرُونَ، وَفُجْأَهً وَهُمْ امِنُونَ. أَللَّهُمَّ و فریبشان بده، و وقتی حیله می کنند، برآن ها مکر کن؛ و هنگامی که خود را در آرامش می بینند، ناگهان گرفتارشان ساز. خدایا؛ بَدِّدْهُمْ، وَبَدِّدْ أَعْوانَهُمْ، وَافْلُلْ أَعْضادَهُمْ، وَاهْزِمْ جُنُودَهُمْ، خودشان و کمک کارشان را پراکنده و درمانده ساز، و هم دستانشان را شکست بده، و سپاهیان شان را فراری بده، وَافْلُلْ حَدَّهُمْ، وَاجْتَثَّ سَنامَهُمْ، وَأَضْعِفْ عَزآئِمَهُمْ. أَللَّهُمَّ و تیزی شمشیرهاشان را بشکن، و سران آن ها را ریشه کن ساز، و اراده های قوی آن ها راناتوان ساز. خدایا؛ لطف کن و امْنَحْنا أَکْتافَهُمْ، وَمَلِّکْنا أَکْنافَهُمْ، وَپَدِّلْهُمْ بِالنِّعَمِ النِّقَمَ، وَبَدِّلْنا آنان را اسیر ما گردان، و سرزمین هایشان را به تصرّف ما درآور؛ و نعمت های شان را به بدبختی ها تبدیل کن؛ و به جای ترس مِنْ مُحاذَرَتِهِمْ وَبَغْیِهِمُ السَّلامَهَ، وَاغْنِمْناهُمْ أَکْمَلَ الْمَغْنَمِ. أَللَّهُمَّ ما از آن ها و ستم شان، سلامت و راحتی را جایگزین فرما؛ و کامل ترین بهره ها و غنیمت های جنگی را از آنان به ما برسان. خدایا؛ لاتَرُدَّ عَنْهُمْ بَأْسَکَ الَّذی إِذا حَلَّ بِقَوْمٍ فَسآءَ صَباحُ الْمُنْذَرینَ. سختی و عذابت را از آنان بر مگیر؛ همان عذابی که به هر گروهی برسد، بدبختِ بدروزگار می شوند.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

این قنوت را مرحوم سیّد بن طاووس در «مهج الدعوات» و مرحوم کفعمی در «البلد الأمین» از امام باقر علیه السلام نقل کرده اند:

یا مَنْ یَعْلَمُ هَواجِسَ السَّرآئِرِ، وَمَکامِنَ الضَّمآئِرِ، وَحَقآئِقَ ای کسی که نسبت به خطورات نهان، و آن چه در اندرون و باطن ها مخفی شده است، و حقیقت و واقعیّت الْخَواطِرِ، یا مَنْ هُوَ لِکُلِّ غَیْبٍ حاضِرٌ، وَلِکُلِّ مَنْسِیٍّ ذاکِرٌ، وَعَلی آن چه در خاطر افراد است؛ آگاه هستی. ای کسی که برای هر پنهانی، حضور داری؛ هر فراموش شده ای را به یاد داری؛ برهر کُلِّ شَیْ ءٍ قادِرٌ، وَإِلَی الْکُلِّ ناظِرٌ، بَعُدَ الْمَهَلُ، وَقَرُبَ الْأَچَلُ، چیزی توانایی و بر همه نظارت و سرپرستی می کنی؛ زمان پیشی جویی در خیر و نیکی دور گشت، و مرگ نزدیک گردید، وَضَعُفَ الْعَمَلُ، وَأَرابَ الْأَمَلُ، وَ انَ الْمُنْتَقَلُ. وَأَنْتَ یا اَللَّهُ و عمل ها ضعیف و ناتوان شده اند، و آرزوها به ناامیدی کشیده شده اند، و زمان انتقال به جهان دیگر فرا رسید. تو، ای الْآخِرُ کَما أَنْتَ الْأَوَّلُ، مُبیدُ ما أَنْشَأْتَ، وَمُصَیِّرُهُمْ إِلَی الْبِلی، خدا؛ همان گونه که آغاز هستی، پایان نیز تو هستی؛ هر چه را که ایجاد کرده ای خودت نیز نابود می سازی، و به فرسوده شدن و وَمُقَلِّدُهُمْ أَعْمالَهُمْ، وَمُحَمِّلُها ظُهُورَهُمْ إِلی وَقْتِ نُشُورِهِمْ مِنْ پوسیدن می کشانی، و اعمال و رفتارشان را هم چون قلاده ای بر گردن شان می آویزی، و برپشت شان بار می کنی؛ تا آن گاه که بَعْثَهِ قُبُورِهِمْ عِنْدَ نَفْخَهِ الصُّورِ، وَانْشِقاقِ السَّمآءِ بِالنُّور، با دمیدن در صور اسرافیل از قبرها برانگیخته و پراکنده شوند؛ همان زمان که آسمان، به سبب نور روشنی شکافته می شود، وَالْخُرُوجِ بِالْمَنْشَرِ إِلی ساحَهِ الْمَحْشَرِ، لاتَرْتَدُّ إِلَیْهِمْ أَبْصارُهُمْ و پس از اعلام گردهم آیی از قبر به میدان محشر می آیند؛ چشمان شان به سوی شان نمی گردد، وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوآءٌ. مُتَراطِمینَ فی غُمَّهٍ مِمَّا أَسْلَفُوا، وَمُطالَبینَ بِمَا و دل های شان هواست. پیوسته در اندوه و غم رفتارهای ناشایست گذشته خود غرق اند، و به خاطر تباهی های گذشته شان مورد احْتَقَبُوا، وَمُحاسَبینَ هُناکَ عَلی مَا ارْتَکَبُوا، اَلصَّحآئِفُ فِی بازخواست قرار می گیرند، و در این جاست که بر آنچه مرتکب شده اند مورد حساب قرار می گیرند. نامه عمل ها به الْأَعْناقِ مَنْشُورَهٌ، وَالْأَوْزارُ عَلَی الظُّهُورِ مَأْزُورَهٌ، لَا انْفِکاکَ گردن ها آویخته شده، و بارهای سنگین بر پشت هر کس نهاده شده، و هیچ جدایی وَلا مَناصَ وَلا مَحیصَ عَنِ الْقِصاصِ قَدْ أَفْحَمَتْهُمْ الْحُجَّهُ، و رهایی و گریزی از قصاص وجود ندارد. حجّت و دلیل روشن الهی، همه آن ها را ساکت و لال کرده است وَحَلُّوا فی حَیْرَهِ الْمَحَجَّهِ وَهَمْسِ الضَّجَّهِ ، مَعْدُولٌ بِهِمْ عَنِ و ضجّه کنان گرفتار حیرت و سردرگمی در برابر دلیل های خداوند شده اند . آن ها را از الْمَحَجَّهِ إِلّا مَنْ سَبَقَتْ لَهُ مِنَ اللَّهِ الْحُسْنی، فَنَجا مِنْ هَوْلِ راه برگردانند؛ مگر کسی که از پیش تر (دنیا)، مورد لطف و نیکی خداوند قرار گرفته باشد؛ چنین شخصی، از هراس و ترس الْمَشْهَدِ وَعَظیمِ الْمَوْرِدِ ، وَلَمْ یَکُنْ مِمَّنْ فِی الدُّنْیا تَمَرَّدَ، وَلا چنین محلّی که بسیار مهمّ و جایگاه حضور است، نجات می یابد. او در دنیا از کسانی نبود که سرپیچی کرده اند و عَلی أَوْلِیآءِ اللَّهِ تَعَنَّدَ، وَلَهُمُ اسْتَبْعَدَ، وَعَنْهُمْ بِحُقُوقِهِمْ تَفَرَّدَ. بر اولیای الهی عناد ورزیدند، و از آنان دوری کردند، و حقّ شان را مخصوص خودشان دانستند. اَللَّهُمَّ فَإِنَّ الْقُلُوپَ قَدْ بَلَغَتِ الْحَناجِرَ، وَالنُّفُوسَ قَدْ عَلَتِ التَّراقِیَ، بار الها؛ واقعیّت آن است که قلب ها به حنجره ها رسیده است؛ روان ها به گلوگاه بالا آمده؛ وَالْأَعْمارَ قَدْ نَفِدَتْ بِالْإِنْتِظارِ، لا عَنْ نَقْضِ اسْتِبْصارٍ، وَلا عَنِ و عُمرها، با انتظار رو به پایان است؛ این نه از روی نقض کردن و برهم زدن بینش است، و نه به خاطر اتِّهامِ مِقْدارٍ، وَلکِنْ لِما تُعانی مِنْ رُکُوبِ مَعاصیکَ، وَالْخِلافِ درگیری با تقدیر؛ بلکه، به خاطر گناه های فراوان، مخالفت با عَلَیْکَ فی أَوامِرِکَ وَنَواهیکَ، وَالتَّلَعُّبِ بِأَوْلِیآئِکَ وَمُظاهَرَهِ دستورات و نواهی تو، به بازی گرفتن اولیایت، و پشتیبانی کردن از أَعْدآئِکَ. أَللَّهُمَّ فَقَرِّبْ ما قَدْ قَرُبَ، وَأَوْرِدْ ما قَدْ دَنی، وَحَقِّقْ دشمنانت می باشد. خدایا ؛ گرچه فرج و ظهور نزدیک است، ولی نزدیک ترش ساز؛ و اگرچه به نزدیکی ما رسیده است، ولی آن را ظُنُونَ الْمُوقِنینَ، وَبَلِّغِ الْمُؤْمِنینَ تَأْمیلَهُمْ، مِنْ إِقامَهِ حَقِّکَ، برسان؛ و گمان اهل یقین را محقّق ساز؛ مؤمنان را به آرزوی شان که برپایی حقّ تو، وَنَصْرِ دینِکَ، وَإِظْهارِ حُجَّتِکَ، وَالْإِنْتِقامِ مِنْ أَعْدآءِکَ. و یاری دین تو، و آشکارشدن حجّت تو و انتقام گرفتن از دشمنان توست برسان .

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

این قنوت را سوّمین نایب امام زمان ارواحنا فداه، جناب حسین بن روح نوبختی، از نایب دوّم یعنی جناب محمّد بن عثمان رضوان اللَّه علیهما نقل قرموده است:

أَللَّهُمَّ إِنَّ جِبِلَّهَ الْبَشَرِیَّهِ، وَطِباعَ الْإِنْسانِیَّهِ، وَما جَرَتْ عَلَیْهِ بار خدایا؛ به راستی که سرشت بشری، و طبیعت آدمی، و آن چه از تَرْکیباتُ النَّقْسِیَّهِ، وَانْعَقَدَتْ بِهِ عُقُودُ النَّشَئِیَّهِ [النَّسَبِیَّهِ، خ]، ترکیبات روانی بر آن عارض گشته، و امور وراثتی که آغاز خلقت بر آن بسته شده؛ تَعْجِزُ عَنْ حَمْلِ وارِداتِ الْأَقْضِیَهِ إِلّا ما وَفَّقْتَ لَهُ أَهْلَ نمی توانند احکامِ قضا و قدرت را تحمّل کنند؛ مگر در مواردی الْإِصْطِفآءِ، وَأَعَنْتَ عَلَیْهِ ذَوِی الْإِجْتِبآءِ. أَللَّهُمَّ وَإِنَّ الْقُلُوبَ فی برگزیدگان را موفّق ساخته و نخبگان را بر آن یاری نمودی. بار الها؛ به خوبی آگاهم که قلب ها در قَبْضَتِکَ، وَالْمَشِیَّهَ لَکَ فی مَلْکَتِکَ، وَقَدْ تَعْلَمُ أَیْ رَبِّ مَا الرَّغْبَهُ اختیار توست و تصمیم گیری در دائره فرمان روایی ات برای تو می باشد. و خودت خوب می دانی - ای پروردگار من - که آنچه را که مشتاق إِلَیْکَ فی کَشْفِهِ واقِعَهٌ لِأَوْقاتِها بِقُدْرَتِکَ، واقِفَهٌ بِحَدِّکَ مِنْ برطرف شدنش هستم، در زمان مقرّر و با قدرت و توان خودت به وقوع می پیوندد، و همان جایی که إِرادَتِکَ، وَإِنّی لَأَعْلَمُ أَنَّ لَکَ دارَ جَزآءٍ مِنَ الْخَیْرِ وَالشَّرِّ مَثُوبَهً خواست و اراده تو تعیین کرده، متوقّف گشته و من به خوبی می دانم که تو سرایی برای پاداش خوبی ها وَعُقُوبَهً، وَأَنَّ لَکَ یَوْماً تَأْخُذُ فیهِ بِالْحَقِّ، وأَنَّ أَناتَکَ أَشْبَهُ و کیفر بدی ها داری؛ و روزی را برپا می کنی که در آن، به حقّ مؤاخذه می کنی. و این که مهلت دادن تو، شبیه ترین الْأَشْیآءِ بِکَرَمِکَ، وَأَلْیَقُها بِما وَصَفْتَ بِهِ نَفْسَکَ فی عَطْفِکَ چیزها به کرامت و بزرگواریت، و شایسته ترین آن ها به چیزی است که خود رابه آن توصیف فرموده ای و آن لطف و مهربانی وَتَرآءُفِکَ، وَأَنْتَ بِالْمِرْصادِ لِکُلِّ ظالِمٍ فی وَخیمِ عُقْباهُ وَسُوءِ تو است؛ و تو در کمینگاه هستی برای هر ستمگری که او را به پایان و سرنوشتی بسیار ناهنجار و جایگاهی بد دچار کنی. مَثْواهُ. أَللَّهُمَّ وَإِنَّکَ قَدْ أَوْسَعْتَ خَلْقَکَ رَحْمَهً وَحِلْماً، وَقَدْ بُدِّلَتْ بار الها؛ تو، رحمت و بردباریت را برای همه مخلوقاتت فراگیر نمودی؛ با این که أَحْکامُکَ، وَغُیِّرَتْ سُنَنُ نَبِیِّکَ، وَتَمَرَّدَ الظَّالِمُونَ عَلی خُلَصآئِکَ، دستورات تو عوض شده، و سنّت های پیامبرت تغییر داده شده، و ستمکاران، نسبت به سفارشاتت در مورد برگزیدگان وَاسْتَباحُوا حَریمَکَ، وَرَکِبُوا مَراکِبَ الْإِسْتِمْرارِ عَلَی الْجُرْأَهِ خالصت، سرپیچی کرده اند، و حریم تو را شکستند، و به طور دایم و پیوسته بر تو با مرکب جرأت و پررویی تاختند. عَلَیْکَ. أَللَّهُمَّ فَبادِرْهُمْ بِقَواصِفِ سَخَطِکَ، وَعَواصِفِ تَنْکیلاتِکَ، خدایا؛ هرچه سریع تر آن ها را با صداهای سخت خشمت، و طوفان های عقوبت و تنبیه شدیدت، وَاجْتِثاثِ غَضَبِکَ، وَطَهِّرِ الْبِلادَ مِنْهُمْ، وَاعْفُ عَنْها اثارَهُمْ، و غضب ریشه کن کننده ات گرفتار کن، و سرزمین ها را از آن ها پاکسازی کن، و آثار بجای مانده ایشان را از آن محو کن، وَاحْطُطْ مِنْ قاعاتِها وَمَظانِّها مَنارَهُمْ، وَاصْطَلِمْهُمْ بِبَوارِکَ حَتَّی و فرو بریز از دشت ها و راه ها، نشانه های ایشان را، و آن ها را به هلاکت و نابودی ریشه کن ساز تا لاتُبْقِ مِنْهُمْ دِعامَهً لِناجِمٍ، وَلا عَلَماً لِامٍّ،وَلا مَناصاً لِقاصِدٍ، باقی نماند تکیه گاهی از آنان برای جستجوکننده و پرچمی برای روی آورنده و گریزی برای قصد کننده وَلارآئِداً لِمُرْتادٍ. أَللَّهُمَّ امْحُ اثارَهُمْ، وَاطْمِسْ عَلی أَمْوالِهِمْ و پیشرو و راهنمایی برای آنهایی که از دنبال می آیند. بار الها؛ نشانه های شان را محو و نابود ساز، و دارایی ها وَدِیارِهِمْ، وَامْحَقْ أَعْقابَهُمْ، وَاقْکُکْ أَصْلابَهُمْ، وَعَجِّلْ إِلی و سرزمین شان را ناپدید گردان، و نسل شان را هلاک گردان، و کمر مردان شان را سست و گسسته ساز، و عَذابِکَ السَّرْمَدِ انْقِلابَهُمْ، وَأَقِمْ لِلْحَقِّ مَناصِبَهُ، وَاقْدَحْ لِلرَّشادِ بازگشت ایشان را به سرعت به طرف عذاب همیشگی ات بگردان. منصب های حق را برپا کن، و شعله های هدایت و کمال را زِنادَهُ، وَأَثِرْ لِلثَّارِ مَثیرَهُ، وَأَیِّدْ بِالْعَوْنِ مُرْتادَهُ، وَوَفِّرْ مِنَ النَّصْرِ فروزان ساز و برای انتقام و خونخواهی منتقم را برانگیز، و کمک جویان را یاری برسان، و پیروزی های پی در پی را زادَهُ، حَتَّی یَعُودَ الْحَقُّ بِجِدَّتِهِ، وَتُنیرَ مَعالِمَ مَقاصِدِهِ، وَیَسْلُکَهُ توشه اش ساز؛ تا حقّ دوباره به تازگی و شادابی اش باز گردد، و نشانه ها و چراغ های اهدافش روشن گردد، و أَهْلُهُ بِالْأَمَنَهِ حَقَّ سُلُوکِهِ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدیرٌ.(1)

حق جویان با آرامش و به طوری که شایسته است راه حق را بپیمایند؛ به راستی که تو بر هر کاری توانایی.

1. الباقیات الصالحات (حاشیه مفاتیح الجنان): 260.

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

شهید اوّل قدس سره در کتاب «ذکری» می گوید: ابن ابی عقیل، این دعا را که از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده برای خواندن در قنوت انتخاب کرده است:

أَللَّهُمَّ إِلَیْکَ شَخَصَتِ الْأَپْصارُ، وَنُقِلَتِ الْأَقْدامُ، وَرُفِعَتِ الْأَیْدی، بار الها؛ چشم ها، به تو دوخته شده است، گام ها به سوی تو برداشته شده، دست ها به سوی تو بالا آمده، وَمُدَّتِ الْأَعْناقُ، وَأَنْتَ دُعیتَ بِالْأَلْسُنِ، وَإِلَیْکَ سِرُّهُمْ وَنَجْواهُمْ فِی الْأَعْمالِ، گردن ها به سوی تو کشیده شده است. تویی که بازبان ها، فراخوانده می شوی؛ و کارهای پنهانی و رازهای (مردم) به طرف توست، رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَبَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحینَ، پروردگارا؛ بین ما و قوم ما به حق حکم کن، که تو بهترین حکم کننده و قضاوت کننده هستی، أَللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکُو إِلَیْکَ غَیْبَهَ نَبِیِّنا وَقِلَّهَ عَدَدِنا، وَکَثْرَهَ عَدُوِّنا، بار الها؛ از عدم حضور پیامبرمان، کمی نفرات مان، فراوانی دشمنانمان به تو شکایت می کنیم، وَتَظاهُرَ الْأَعْدآءِ عَلَیْنا، وَوُقُوعَ الْفِتَنِ بِنا، پشتیبانی دشمنانمان از یکدیگر علیه ما و وجود فتنه های فراوان برای ما؛ فَفَرِّجْ ذلِکَ اللَّهُمَّ و بِعَدْلٍ تُظْهِرُهُ، وَ إِمامِ حَقٍّ تُعَرِّفُهُ، إِلهَ الْحَقِّ امینَ رَبَّ الْعالَمینَ. بارالها؛ با عدالتی که آشکارش می کنی، امام و پیشوای راستینی که به همگان معرّفی می کنی، این گرفتاری ها را برطرف کن و گشایشی فرما؛ ای معبود به حقّ، اجابت کن؛ ای پروردگار جهانیان.

وی می افزاید: روایتی به من رسیده است که امام صادق علیه السلام همواره به شیعیان خود دستور می فرمودند پس از کلمات فرج، در قنوت این دعا را بخوانند .

منبع: صحیفه مهدیه / تالیف مرتضی مجتهدی / بخش دوم: دعا برای‏ ظهور در قنوت‏ نمازها

صفحه‌ها

Subscribe to RSS - دعاي قنوت براي ظهور

دسته بندی