عنوان کتاب: پله پله مهربانی؛ فرهنگنامه امام زمان (عج) برای نوجوانان

موضوع: مهدویت

نویسنده: مجید ملامحمدی

ناشر: تهران، بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود علیه السلام

تعداد صفحات: 78

فرمت: pdf

 

این کتاب حاصل چند ماه تلاش برای بازآفرینی «فرهنگ‌نامة مهدویّت» نوشتة آقای خدامراد سلیمیان است. این فرهنگ‌نامه پیش از این با واژگانی متعدّد و به شکلی علمی تحقیقی، برای بزرگسالان تألیف شده بود.در مرکز تخصصی مهدویّت بازآفرینی آن به شکلی روان و صمیمی برای نوجوانان صورت پذیرفته است.

عناوین اصلی به شرح زیر می باشد:

آثار انتظار؛ آخرالزّمان؛ آسیب­ها؛ ابوالادیان؛ اباصالح؛ اثنی عشری؛ احمد بن اسحاق؛ اخیار؛ اصحاب کهف؛ امامت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف؛ امام حسن عسکری علیه السلام؛ امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف؛ امداد غیبی؛ انتظار؛ انطاکیه؛ اوتاد؛ بابیت و بهائیت؛ بیت المقدّس؛ بیعت؛ بیعت نامه؛ بقیه الله؛ پرچم امام؛ پرچم های سیاه؛ پیراهن مهدی؛ توقیع؛ جبرئیل؛ جزیره خضرا؛ جعفر کذّاب؛ جمعه؛ حجّت؛ حسین بن روح؛ حکومت جهانی؛ حکیمه خاتون؛ خاتم الاوصیاء؛ خراسانی؛ خورشید پشت ابر؛ دجّال؛ دعای افتتاح؛ دعای عهد؛ دعای فرج؛ دعای ندبه؛ ذوالفقار؛ رجعت؛ رساله علمیه؛ رکن و مقام؛ زمینه سازان ظهور؛ زن و فرزند امام؛ زیارت آل یاسین؛ زیارت ناحیه مقدسه؛ سامرا؛ سرداب مقدّس؛ سفیانی؛ سیّد حسنی؛ سیصد و سیزده؛ شرید؛ شعبان؛ شمایل مهدی؛ شیعه؛ صاحب الامر؛ صاحب الدار؛ صاحب الزّمان؛ صاحب السیف؛ طالقان؛ طلوع خورشید از مغرب؛ طول عمر؛ طیّ الارض؛ طَیْبَه؛ ظهور؛ عاشورا؛ عثمان بن سعید؛ عدل؛ علی بن محمد سمری؛ غلام؛ غیبت؛ غیبت صغری؛ غیبت کبری؛ فراگیر شدن ظلم و ستم؛ فرج؛ قائم؛ قتل نفس زکیّه؛ قم؛ کوفه؛ کوه رَضوی؛ محمد؛ محمد بن عثمان عمری؛ محمد بن نصیر؛ مدّت حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف؛ مدعیان دروغین؛ مرجع تقلید؛ مرگ جاهلی؛ مرگ سرخ؛ مرگ سفید؛ مسجد جمکران؛ مسجد سهله؛ مسجد کوفه؛ مضطر؛ معمّرَین؛ ملاقات؛ منتظَر؛ منتظِر؛ منتقم؛ مواریث انبیا؛ مهدی؛ مهدیه؛ ناحیه؛ نجباء؛ ندای آسمانی؛ نرجس؛ نماز امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف؛ نُواب اربعه؛ نیابت خاص؛ نیابت عام؛ نیمه شعبان؛ وکیلان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف؛ وظایف منتظران؛ وقت ظهور؛ ولایت فقیه؛ یالثارات الحسین علیه السلام؛ یمانی.

ضمیمه ها:
دریافت فایل با فرمت pdf  حجم فایل:  -1 bytes

خبرگزاری صدق، به نقل از شبستان: حجت الاسلام عباس رمضانعلی زاده با اشاره به فراز " اَلسَّلامُ عَلَیْكَ اَیُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصوُبُ وَالْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ وَالْغَوْثُ وَالرَّحْمَةُ الْواسِعَةُ ..."  سلام بر تو اى پرچم برافراشته و دانش ریزان و فریادرس خلق و رحمت وسیع حق گفت: غوث به معنای فریادرس و فریادخواهی، یاری کردن و به معنای دادرس هم آمده است.

وی با اشاره به معنی دادرس خاطرنشان کرد: بهترین دادرس درماندگان دو گروه هستند؛ یکی الله و دیگری اولیاءالله. در مورد الله در ادعیه ای مانند دعای جوشن آمده است که یا غیاث المستغیثین، یا غیاث من لا غیاث له؛ ای دادرس کسی که دادرس ندارد یا این عبارت "ای دادرس من در نزد گرفتاری هایم."

حجت الاسلام رمضانعلی زاده با بیان اینکه همه اولیای الهی و رسول الله و آل الله دادرسند، چون همه مظهر صفات اسماء الهی هستند، اظهار داشت: همه پیامبران، همه امامان دادرس هستند؛ اما در روایات و ادعیه چهار امامند که تصریح شده است به اینکه غوث و غیاثند: امام علی(ع)، امام حسین(ع)، امام رضا(ع) و امام مهدی(ع).

این پژوهشگر مهدوی تصریح کرد: در زیارت نامه 17 ربیع که روز ولادت رسول الله(ص) است، زیارتنامه ای از امام صادق(ع) درباره امام علی(ع) آمده که اتحاد بین پیامبر(ص) و امام علی(ع) را می رساند. در این زیارت نامه یک فراز خطاب به امام علی(ع) داریم که فرمودند: سلام بر تو ای فریادرس بیچارگان.

وی با اشاره به توصیف پیامبر(ص) از امام حسین(ع) ناظر به غیاث المستغیثین ادامه داد: پیامبر(ص) فرمودند: حسین از من است و فرزند من است و جانشین رب العالمین است و فریادرس بیچارگان است.

حجت الاسلام رمضانعلی زاده با بیان اینکه سومین امامی که تصریح شده است به غوث بودن، امام رضا(ع) است، افزود: امام صادق(ع) زمانی که امام موسی کاظم(ع) در کنارشان بودند، فرمودند: از این فرزندم غوث این امت به دنیا می آید، و در آخر امام مهدی(ع) که در ماجرای دعای "الهی عظم البلاء" گفته شده کسی در زندان به امام عصر(ع) توسل می کند، در عالم رویا امام می آید و می گوید اگر می خواهی از زندان آزاد شوی، این دعا را بخوان؛ این دعا امام زمان(ع) را به عنوان غوث و دادرس بیان می کند.

این پژوهشگر مهدوی با اشاره به روایتی از امام علی(ع) که امام زمان(ع) را غوث نامیدند، افزود: امام فرمودند: در زمان ظهور جبرییل به مسجد سوریه نازل می شود و روی دیوار آن این عبارت را می نویسد: ای امت محمد(ص)! غوث و دادرس آمد و دوباره تکرار می کند و می گوید: فرج رسید و او مهدی است. غوث و فرج همان مهدی است و ادامه می دهد ایشان الان در خارج مکه هستند. او را اجابت کنید و از او اطاعت نمایید.

وی با اشاره به عبارت "والرحمه الواسعه" در این فراز زیارت آل یاسین، گفت: رحمت همان اعطای خدا برای رفع حاجت نیازمندان است؛ رحمت همان نرمی و مهربانی است که گاهی از طرف انسان است و گاهی از طرف خداست.

حجت الاسلام رمضانعلی زاده اظهار داشت: رحمت از طرف انسان این است که در اثر رقت قلب، رفع نیاز دیگران می کند؛ یعنی اگر انسان به انسان دیگر رحمت می کند، به خاطر این است که در دلش رقتی ایجاد شده است. اما از طرف خدا رفع نیاز دیگران است؛ اما بدون تغییر حالف زیرا تغییر در خدا محال است.

این پژوهشگر مهدوی با بیان اینکه رحمت واسعه رحمتی است که تمامی نیازمندان را در برمی گیرد، خاطرنشان کرد: یک رحمت عام داریم و یک رحمت خاص. به عبارت دیگر این رحمت عام همان رحمت ذاتی مطلق است. اما رحمت خاص رحمت وجوبی مقید است، رحمت ذاتی مطلق یعنی مطلق است؛ یعنی استحقاقی در کار نیست. در دعایی می خوانیم: ای خدایی که اعطا می کنی به کسی که اصلا از تو سوال نمی کند و تو را نمی شناسد.

وی ادامه داد: این رحمت ذاتی مطلق است؛ مطلق یعنی مقید به استحقاق نیست. با این توضیح که خدا به همه انسان ها آب و غذا و هوا می دهد چه مومن باشند و چه کافر.

حجت الاسلام رمضانعلی زاده با اشاره به معنای رحمت وجوبی مقید، تصریح کرد: رحمت وجوبی مقید یعنی اینکه مقید به ایمان است. یعنی انسان باید ایمان داشته باشد تا خداوند به او رحمت دهد. در آیه "بسم الله الرحمن الرحیم" می بینیم خدا هم رحمان است و هم رحیم؛ رحمانیت خدا اقتضا می کند که خدا به همه بدهد، چه مومن و چه کافر. اما رحیمیت یک رحمت مخصوص مومنان است؛ این رحمت مقید به ایمان است. در سوره احزاب آمده: خداوند نسبت به مومنان رحیم است ولی به کفار و مشرکان رحیم نیست ولی رحمان است.

این پژوهشگر مهدوی با بیان اینکه لقب "رحمت الواسعه" به الله، رسول الله و بقیه الله اطلاق می شود، ادامه داد: آیات متعددی در قرآن داریم، مبنی بر اینکه رحمت خدا واسعه است. در آیه 12 سوره انعام آمده، خداوند متعال رحمت را برای خودش واجب کرده است. در 147 انعام خداوند به پیامبر(ص) تسلی می دهد که اگر این دشمنان شما را تکذیب می کنند، ناراحت نباش. بگو خدا رحمت واسعه دارد. همچنین در آیه 156 سوره اعراف خداوند متعال فرموده رحمت من همه اشیا را در برگرفته است.

وی با بیان اینکه خاتم پیامبران و خاتم امامان رحمت واسعه هستند، افزود: در قرآن آمده که ای رسول الله! ما تو را ارسال نکردیم، مگر رحمت برای عالمیان که شامل همه عوالم وجود است. عوالم عبارت است از پیامبران، فرشتگان، انسان، جن، شیاطین و کفار، همچنین پیامبر(ص) نسبت به همه رحمت عالمین است. آنقدر رحمت است که هرگز نفرین نکرد، به طوری که در عفو تاریخی در فتح مکه همه را بخشیدند که رحمت عام پیامبر بود.  

حجت الاسلام رمضانعلی زاده رحمت واسعه را لقب بقیه الله دانست و بیان داشت: اگر دقت کنیم، می بینیم غیر از الله تنها کسی که در این عالم به عنوان رحمت واسعه نامیده شده است، همان امام زمان(ع) است. در حدیث لوح که از عالم بالا برای حضرت زهرا(س) آمد، اسامی همه ائمه نوشته شده بود. خداوند متعال در آن لوح فرمود جانشینان رسول الله اینها هستند تا می رسد به آخرین که فرمود: دین را کامل می کنم به واسطه فرزند امام حسن عسکری(ع) کسی که رحمت برای عالمیان است.

وی با بیان اینکه امام زمان(ع) در زیارت آل یاسین خود را رحمت واسعه نامید، اظهار داشت: امام صادق(ع) فرمودند: وقتی امام زمان(ع) از مکه ظهور می کنند، در مکه جانشینی برای خود قرار می دهد و خارج می شوند. ولی اهل مکه او را می کشند. به امام زمان(ع) خبر می رسد که امام دوباره به مکه برمی گردند و اهل مکه توبه می کنند و حضرت جانشین دیگری را قرار می دهد و حضرت دوباره از مکه خارج می شوند. دوباره اهل مکه جانشین دوم امام را می کشند. وقتی به حضرت خبر می رسد، امام عده ای را به مکه اعزام می کند و می گوید بروید هر کس که ایمان آورد که هیچ، مابقی را بکشید.

متن زیارت آل یاسین
 
 
کار گروه مونتاژ وارثان انتظار ( کاری از: خانم افشاری)

برای استفاده در سایت یا وبلاگ خود می توانید از کد زیر استفاده کنید:
ضمیمه ها:
دریافت با کیفیت خوب و با فرمتmp3  حجم فایل:  -1 bytes

پاسخ:

مقدمه: از نظر روانشناسي، برقراري ارتباط و دوستي به دو صورت است: 1. مقطعي و كوتاه، 2. هميشه‌اي و دائمي؛

1. ارتباط مقطعي و كوتاه:

اين نوع ارتباط و دوستي، مبتني بر احساسات آني به وجود مي‌آيد و اگر دوام نيابد پس از مدت كوتاهي به فراموشي منتهي مي‌شود. اين دوستي مقطعي، زودگذر، زوال پذير و مبتني بر گرايش احساسي است.

2. ارتباط دائمي و هميشه‌اي:

اين نوع دوستي مبتني بر عقل و آگاهي، به خصوصيات واقعي طرف مقابل است و لذا ارتباط و علاقه دائمي بر اساس آگهي ايجاد مي‌كند. اين آگاهي سبب دوام دوستي مي‌گردد و آن را زوال ناپذير مي‌سازد. ارزش نوع دوستي آن است كه باعث تأثير در خود فرد و طرف مقابل مي‌شود.

برقراري ارتباط با امام زمان(ع):

اين ارتباط نيز به دو گونه مي‌تواند صورت گيرد: الف. مقطعي و زود گذر ب. دائمي و پايدار؛

الف. دوستي مقطعي و كوتاه با امام زمان(ع): از راه‌هاي زير امكان پذير است:

1. توجه و ابراز علاقه در جشن‌هاي ساليانه نيمه شعبان روز ولادت با سعادت آن حضرت(ع)؛

2. خواندن دعاي ندبه، زيارت آل يس، دعاي عهد، دعاي فرج، نماز امام زمان(ع)؛

3. رفتن به مسجد جمكران، مسجد سهله در كوفه و دعا براي فرج آن حضرت؛

4. استمداد، توسل و توجه به حضرت مهدي(ع) براي رفع مشكلات.

ب. دوستي و ارتباط دائمي و پايدار با امام زمان(ع): از راه‌هاي زير امكان پذير است:

1. ايجاد علاقه و دوستي واقعي و قلبي(يعقوب وار): قرآن كريم در داستان حضرت يوسف(ع) ما را اينگونه راهنمايي كرده است: يعقوب به فرزندان خود فرمود: اي فرزندان من! برگرديد به مصر و به دنبال يوسف و برادرش بگرديد. (يا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَ أَخِيهِ ـ يوسف87). اما هنگامي كه برادران به مصر برگشتند، نزد عزيز مصر [كه همان يوسف(ع) بود] آمده و مشكلات خود را مطرح نمودند و خود يوسف(ع) را فراموش كردند: "يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَ تَصَدَّقْ عَلَيْنا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ"(يوسف،88) "اي عزيز مصر، سختي [و قحطي] به ما رو آورده و با پولي نا چيز نزد تو آمديم؛ اما تو از راه لطف و كرمت پيمانه ما را پر [و گندم كافي به ما عطا كن] كه خداوند كريمان را پاداش نيكو خواهد داد".

ارتباط و دوستي ما بايد از مرحله "مشكلات شخصي" عبور كرده، فقط به خاطر خود امام عصر(ع) باشد تا اين دوستي عميق و دائمي گردد؛ زيرا در نوع اول، فقط هنگامي كه مشكلي به ما روي آورد، به ياد امام زمان(ع) مي‌افتيم آن هم براي رفع مشكلات و نه براي آن حضرت ارتباط عميق و صميمي با امام زمان(ع)، آن گاه برقرار مي‌شود كه مشكلات را فراموش كرده تنها خود يوسف زهرا و ظهور او را بخواهيم. همان گونه كه در زندگي اگر بخواهيم علاقه خود را به كسي نشان دهيم، از خود او دلجويي مي‌كنيم، به او هديه‌اي‌ مي‌دهيم و به او ابراز علاقه مي‌كنيم. البته براي ايجاد اين نوع دوستي"برنامه مداوم" لازم است. مانند : دعاي عهد هر روز صبح ، خواندن قرآن براي سلامتي حضرت به طور روزانه و....

2. احساس حضور؛ راه ديگري كه در دستورات ديني به آن تاكيد شده است تا يك ارتباط عميق و صميمي با امام زمان(ع) برقرار شود، احساس حضور امام(ع) و تبديل غيبت به حضور است. در احاديث شريف آمده است: كساني كه غيبت امام زمان(ع) نزد آنان "به منزله مشاهده" باشد، هميشه امام را حاضر و ناظر مي‌بينند. امام سجاد(ع) به ابوخالد كابلي فرمود: "مردم زمان غيبت مهدي كه معتقد به امامت او هستند و منتظر ظهور او نشسته‌اند، با فضيلت ترين مردم دنيايند؛ زيرا خدا عقل و فهمي به آنان عطا كرده كه "غيبت" نزد آنان به منزله ظهور و "مشاهده" گشته است. آنها همانند مجاهدين در ركاب پيامبرند ...." (منتخب الاثر، ص244).

پس بايسته است حضور حضرت را واقعي بدانيم و آن را در زندگي احساس كنيم و غيبت او را به حضور تبديل كنيم.

سيره بزرگان و مراجع ديني، بر اين بوده است كه با احساس حضور امام زمان(ع) رابطه عميق و دائمي بين خود و آن محبوب دل‌ها برقرار سازند و پرده غيبت را از جلو چشم خود به كنار نهند تا به طور صميمي و راحت با يوسف زهرا(ع) گفت و گو و درد و دل كنند. اگر چه ممكن است بنا به مصلحت الهي ظهور آن خورشيد هدايت، سال‌هاي متمادي به طول انجامد؛ اما "حضور و احساس حضور" با "ظهور مادي" تفاوت دارد. اگر اين احساس حضور دائمي نسبت به آن امام همام به وجود آيد و ما خود را در مقابل و جلو ديدگان مبارك او بدانيم، بر اعمال و رفتار خود نيز مواظبت خواهيم كرد و قلب آن عزيز را با گناهان خود آزرده نخواهيم ساخت و دوري از گناه، باعث ارتباط دائمي و دوستي پايدار با آن "يار" خواهد بود.

در اين حالت، شما حضور او را با همه وجودتان احساس مي‌كنيد، بين خودتان و او پرده و مانعي نمي‌بينيد.

به گزارش روابط عمومی کانون وارثان انتظار تبریز ، این هفته هم ، مسجد دارالسلام با زیارت آل یاسین متبرک شد.

طبق این گزارش، که در صبح جمعه مردادماه سال 93 صورت گرفت، این هفته هم زیارت آل یاسین، با دل هایی پر از شور انتظار، توسط حجت الاسلام اسدالهی و اعضای کانون در مکان دایمی وارثانی ها زمزمه شد.

 

 

به گزارش روابط عمومی کانون وارثان اتنظار تبریز،جمعه این هفته با زیارت آل یاسین همراه بود.

طی این خبر، شانزدهمین جلسه از سلسله جلسات چشمه سار معرفت، در مورخ هفدهم مرداد ماه سال جاری، با زمزمه ی زیارت آل یاسین در مکان دائمی کانون وارثان انتظار، مسجد دارالسلام همراه شد.

در ادامه خاطر نشان می شود؛ در جلسه ی این هفته، به علت عدم حضور استاد بهروزی، مبحث سلسله جلسات برگزار نشد.

از عزیزانی که؛ فایل های متنی و صوتی سلسله جلسات را دریافت می نمایند؛ پوزش خواسته و دعوت می شود ادامه مباحث را در هفته های آتی، پیگیر شوند.

وارثانی ها آخر هفته ی خود را با تلاوت دعای فرج آغاز و با زیارت آل یاسین متبرک کردند، و در پایان خانم " افسانه شادی" با بیانات خود راجع به  تفسیر فرازهایی از زیارت آل یاسین جلسه را به پایان رساندند.

«پرچم»، نقش آن، رنگ آن و نحوه ی برافراشته شدنش، می تواند نماد و نشانه ی بسیاری از تفکرات و فرهنگ یک منطقه یا یک گروه باشد. مثلاً در همه جای جهان، پرچم صلح، سپید رنگ است و پرچم نیمه افراشته، نشانه ی برپایی عزاست.

(شاید بد نباشد همین جا به نکته ای زیبا اشاره کنیم. در فرهنگ عرب، زمانی که پرچم سرخ به اهتزاز در می آمد دو معنا داشت:

الف: اگر در ماه های حرام بودند (یعنی یکی از ماه های رجب، ذی الحجه، ذی القعده، محرم) به این معنا بود که جنگ به خاطر ورود به ماه حرام متوقف شده و پس از آن ادامه خواهد یافت؛

ب: در غیر صورت اول (یعنی اگر در ماه حرام نبودند) به این معنا بود: «جنگ پایان نیافته است» و «انتقام کشتگان به بعد موکول شد»

به همین خاطر است که پرچمی سرخ بالای گنبد طلایی امام حسین (علیه السلام) در اهتزاز است.)

می گفتیم که پرچم ها، دارای چه اهمیت ویژه ای هستند. در طول تاریخ زمین، پرچم برخی ها پس از مدت کوتاهی برافراشته بودن، سقوط می کرد و دوباره پرچم دیگری بالا می رفت و این اتفاق همیشه تکرار می شود: ماجرای اوج و فرود.

جالب است بدانیم که در زیارت شریف آل یس، یکی از نامهایی که امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) را بدان می خوانیم «پرچم برافراشته» است: «السلام علیک ایّها العَلَمُ المنصوبِ» (1)

تنها پرچمی که هرگز فرود را تجربه نمی کند، پرچمی است که خداوند برافراشته است؛ پرچمی که خداوند، وقتی انسانها را راهی زمین کرد، برای آنکه در گیر و دار این قافله و آن کاروان، گم نشوند، بالا برد تا هر کجا رفتند، بدانند که به کدام قافله تعلق دارند. ساده تر بگوییم: پرچم هدایت و هدایتگری خداوند، هرگز سقوط نمی کند. (2)

نکته ی آخر: براستی، ما، زیر پرچم چه کسی سینه می زنیم...؟

پی نوشت:

1. قمی، عباس، مفاتیح الجنان، زیارت آل یس

2. بحرینی، سید مجتبی، سلام بر پرچم برافراشته (شرح زیارت آل یس)، ج 1، نشر منیر، ص 119

به گزارش خبرگزاري صدق به نقل از خبرگزاري شبستان ، مسابقه کتابخوانی مهدوی با موضوع "ترجمه و شرح زیارت آل‌یاسین" ازسوی موسسه عهدآدینه، به منظور تعمیق بخشی به ارتباط قلبی منتظران حضرت ولی‌عصر(ع) با آن حضرت، تقویت روحیه انتظار در شیعیان و محبین امام زمان(ع) و ارتقاء سطح معارف مهدوی در جامعه، و همچنین ترویج قرائت زیارت آل‌یاسین، پاییز سال 93 برگزار می شود.
این مسابقه به صورت اینترنتی (غیرحضوری) و تستی (چهارگزینه‌ای) و به صورت "کتاب باز" از کتاب "آل‌یاسین"، نوشته خانم بروجردی برگزار می شود، که ازسوی هیئت عهدآدینه برای تمامی ثبت‌نام کنندگان از طریق پست ارسال می‌شود.
علاقمندان به حضور در این مسابقه مهدوی می‌توانند حداکثر تا 31 مرداد 93 با مراجعه به پایگاه اینترنتی عهدآدینه به نشانی www.Ahdeadineh.ir اقدام به ثبت‌نام کنند.
هیئت عهد آدینه به منظور معرفت‌افزایی شرکت کنندگان و نیز به جهت مساعدت به آنان در این مسابقه مهدوی، اقدام به برگزاری حداقل دو جلسه آموزشی درباره شرح زیارت آل‌یاسین می کند که شرکت در این جلسات، اختیاری است. این جلسات به دو شیوه حضوری و اینترنتی درنیمه دوم بهمن و یا نیمه اول اسفند برگزار خواهد شد که انتخاب شیوه شرکت در کلاس، برعهده ثبت‌نام کنندگان است و هزینه حضور در آن برای هر نفر 2 هزار تومان می‌باشد.
همچنین هیئت عهدآدینه اقدام به تشکیل کلاس های مجازی (اینترنتی) نیز خواهد کرد تا افرادی که امکان شرکت در کلاس های حضوری را ندارند بتوانند در این کلاس ها - که به دو صورت آنلاین (زنده) و آفلاین (غیرزنده) برگزار می‌شود - شرکت کنند.
سفر زیارتی نجف و کربلا (هوایی) به 9 نفر و (زمینی) به 14 نفر از افرادی که به همه سؤالات مسابقه، پاسخ صحیح داده باشند از جمله جوایز برگزیدگان این مسابقه است.
شایان ذکر است، پایان مهلت ثبت‌نام این مسابقه تا 31 مرداد امسال است و ارسال کتاب برای ثبت نام کنندگان تا شهریور امسال صورت می گیرد. این مسابقه پاییز 93 برگزار می شود.

شیعه و مهدویّت‏

فرقی که ما شیعه‏ ها، با دیگران و بقیه فِرَق اسلامی و غیر اسلامی داریم، این است که ما این شخص عظیم و عزیز را می‏ شناسیم؛ اسمش را می ‏دانیم؛ تاریخ ولادتش را می‏ دانیم؛ پدر و مادر عزیزش را می‏ شناسیم و قضایایش را می ‏دانیم؛ ولی دیگران اینها را نمی‏ دانند. آنها عقیده پیدا نکردند، یا باخبر نشدند و نمی ‏دانند؛ ولی ما می ‏دانیم، تفاوت این‏جا است. به همین دلیل است که توسّلات شیعه، زنده‏ تر، پر شورتر، با معناتر و با جهت‏ تر است.(1)
خصوصیت اعتقاد شیعه در این مسأله، این است که یک موضوع کلّی را با همه خصوصیاتش، با معرّفی کامل شخص می‏ شناسد، در ابهام نیست.
ما، ولیّ و سیّد خود را، سرور و سالار عالمیان - را که امام ما - است می‏ شناسیم. پدر، مادر، تاریخ تولّد و قضایای ولادت مبارک او را می‏ دانیم. کسانی این قضایا را با خبرهای صادق و موثّق نقل کرده ‏اند، همه اینها برای ما روشن است؛ لذا ما می ‏دانیم که عشق ما، دل ما و ایمان ما، متوجّه و متعلّق به کیست.(2)
این حقیقت، در هیچ جای جهان اسلام، مثل محیط زندگی ملّت عزیز ما و شیعیان، این برجستگی و این چهره درخشان و این روح پر تپش و پر امید را ندارد. این به خاطر آن است که ما، به برکت روایات متواتره خودمان، شخص مهدی موعود (عج) را با خصوصیاتش می‏ شناسیم.(3)

عید اللَّه الاکبر

روز ولادت مهدی موعود - ارواحنا لتراب مقدمه الفداء - حقیقتاً روز عید همه انسان‏ های پاک و آزاده عالم است. فقط کسانی در این روز، ممکن است احساس شادی و خرسندی نکنند که یا جزو پایه‏ های ظلم و یا جزو پیروان طواغیت و ستمگران عالم باشند؛ و الاّ کدام انسان آزاده ‏ای است که از گسترش عدالت، از بر افراشته شدن پرچم دادگری و رفع ظلم در سراسر جهان، خرسند نشود و آن را  آرزو نکند!(4)
تفاوت عید ولادت حضرت بقیة اللَّه با بقیه اعیاد اسلامی این است که اعیاد بزرگ، همه از گذشته حکایت می‏ کنند؛ امّا عید ولادت حضرت بقیةاللَّه به آینده نوید می‏ دهد. برای همین است که دل‏ های مؤمنان، به این روز بزرگ و این ولادت عظیم، وابسته است.(5)
روز نیمه شعبان، روز امید و ایمان به آینده، روز مجاهدان پاکباز و صادق و روز نگاه به آینده روشن و تلاش برای آن است.(6)
روز ولادت حضرت مهدی موعود - ارواحنا فداه - یک عید حقیقی، برای همه افراد بشر و آن کسانی که ستمی کشیدند؛ رنجی بردند؛ دلی سوزاندند؛ اشکی ریختند و انتظاری کشیدند و کسانی که با مشاهده ناملایمات، در طول حیات خود و در هر نقطه‏ ای از عالم - و حتّی در نقطه‏ ای از تاریخ - مصیبتی تحمّل کرده اند؛ است. همه آنها در مثل چنین روزی و به یاد امروز، احساس شادمانی و امید  و نشاط کرده ‏اند.
این ولادت بزرگ و این حقیقت عظیم، متعلّق به یک ملّت و یک زمان خاص نیست؛ بلکه متعلّق به بشریّت است. این « میثاق اللَّه الَّذی‏ أَخذَهُ وَ وَکَّدَهُ » میثاق خدا با انسان است. « وَعْدَ اللَّه الَّذی‏ ضَمِنَهُ » این وعده خدا است که تحقّق آن را ضمانت کرده است. همه انسان‏ های طول تاریخ، نسبت به این پدیده عظیم و شگفت آور، احساس نیاز معنوی و قلبی کرده‏ اند؛ چون تاریخ از اوّل تا امروز و از امروز تا لحظه طلوع آن خورشید جهان تاب ، با ظلم و بدی و پلیدی، آمیخته بوده است.
همه کسانی که از ظلمی رنج برده ‏اند - چه آنهایی که به خود آنان ظلم شده است و رنج برده‏ اند و چه کسانی که به ستم کشی دیگران نگاه کرده ‏اند و رنج برده ‏اند - با یاد ولادت این منجی عظیم تاریخ و بشر ، در دلشان امیدی به وجود می‏ آید.
... روز ولادت ، برای همه بشر و تاریخ - حتّی برای گذشتگان - عید است. کسانی که در دوران تاریک فرعون‏ ها، نمرودها، ابوجهل‏ ها و سلاطین ظالم، در فقر و ظلم و تبعیض سر کردند و مردند و رنج کشیدند و روی خوبی ندیدند، امروز (نیمه شعبان) برای آنها هم عید است .
اگر روح آنها در عالم برزخ، از بعضی از تفضّلاتی که پاره‏ ای از ارواح برخوردارند، بهره ‏مند باشند؛ یقیناً آنها هم مثل چنین روزی، شادی خواهند کرد. امروز با بقیه ایّام و اعیاد تفاوت دارد. واقعاً اگر ما امروز را ((عید اللَّه الاکبر)) بنامیم، مبالغه  و گزاف نیست.(7)

عطر حضور

امام بزرگوار و عزیز و معصوم و قطب عالم امکان و ملجأ همه خلایق، اگرچه غایب است و ظهور نکرده؛ امّا حضور دارد. مگر می ‏شود حضور نداشته باشد؟ مؤمن، این حضور را در دل خود و با وجود و حواسّ خویش، حسّ می‏ کند. آن مردمی که می ‏نشینند، راز و نیاز می‏ کنند، دعای « ندبه » را با توجّه می‏ خوانند، زیارت « آل یاسین » را زمزمه می‏ کنند و می‏ نالند؛ می‏ فهمند چه می‏ گویند. آنها حضور این بزرگوار را حس می‏ کنند، ولو هنوز ظاهر نشده و غایب است. غیبت او، به احساس حضورش ضرری نمی ‏زند. ظهور نکرده است؛ امّا هم در دل‏ ها و هم در متن زندگی ملّت حضور دارد. مگر می‏ شود حضور نداشته باشد؟
شیعه خوب، کسی است که این حضور را حس کند و خود را در حضور او احساس نماید. این ، به انسان امید و نشاط می‏ بخشد.(8)
یکی از آن خورشیدهای فروزان، به فضل و کمک پروردگار و به اراده الهی، امروز در زمان ما به عنوان « بقیّة اللَّه فی ارضه »، به عنوان « حجّة اللَّه علی عباده »، به عنوان « صاحب زمان » و « ولیّ مطلق الهی » در روی زمین وجود دارد. برکات وجود او، انوار ساطعه از وجود او، امروز هم به بشر می‏ رسد.(9)
امروز وجود مقدّس حضرت حجّت - ارواحنا فداه - در میان انسان‏ های روی زمین، منبع برکت، منبع علم، منبع درخشندگی، زیبایی و همه خیرات است .
چشم ‏های ناقابل و تیره ما، آن چهره ملکوتی را از نزدیک نمی ‏بیند؛ امّا او مثل خورشیدی درخشان است. با دل‏ ها مرتبط و با روح‏ ها و باطن‏ ها متّصل است و برای انسانی که دارای معرفت باشد، موهبتی از این برتر نیست که احساس کند، ولیّ خدا، امام بر حق، عبد صالح، بنده برگزیده، در میان همه بندگان عالم و مخاطب به خطاب خلافت الهی در زمین، با او و در کنار او است. او را می ‏بیند و با او  مرتبط است.(10)
این بزرگوار، در فضای ذهنی و معنوی جامعه ما، حضور دارد و جوانان مؤمن و با اخلاص نیز با آن حضرت، قلباً در ارتباط هستند. این ارتباط، به معنای حقیقی کلمه، دو جانبه است و در حالات برجسته شور و محبّت و احساس و عواطفی که ملّت ایران، نسبت به این بزرگوار دارند، این ارتباط طرفینی است.(11)
امام معصوم و بازمانده عترت پیغمبر و اهل‏بیت (ع)، در طول این زمان های اخیر، در میان جوامع بشری بوده است؛ امروز هم در میان ما است.(12)
ارتباط قلبی و معنوی بین آحاد مردم و امام زمان (عج)، امید و انتظار را به طور دائم در دل آنها زنده نگه می ‏دارد و این خود، یکی از پر برکت‏ ترین حالات  انسانی است.(13)
اهل معنا و باطن، در توسّلات معنوی خود، این بزرگوار را مورد توجّه و نظر دائمی قرار می ‏دهند و به آن حضرت توسّل می‏ جویند و توجّه می ‏کنند. نفس پیوند قلبی و تذکّر و توجّه روحی به آن مظهر رحمت و قدرت و عدل حق تعالی ، انسان را عروج و رشد می‏ دهد و وسیله پیشرفت انسان را - روحاً و معناً - فراهم می‏ کند .
این، یک میدان وسیعی است. هر کسی در باطن و قلب و دل و جان خود، با این بزرگوار مرتبط باشد، بهره خودش را خواهد برد. البته، توجّه به کانون نور، باید توجّه حقیقی باشد.
لقلقه زبان در این زمینه، تأثیر چندانی ندارد. اگر انسان، روحاً متوجّه و متوسّل شد و معرفت کافی برای خود به وجود آورد، بهره خودش را خواهد برد. این، یک میدان فردی و تکامل شخصی و معنوی است.(14)
نزدیک شدن به امام زمان (عج)، نه نزدیک شدن در مکان هست و نه نزدیک شدن به زمان. شما که می‏ خواهید به ظهور امام زمان (عج) نزدیک بشوید؛ ظهور امام زمان (عج) یک تاریخ معیّنی ندارد که صد سال دیگر مثلاً یا پنجاه سال دیگر... تا ما بگوییم که ما از این پنجاه سال، یک سال و دو سال و سه سالش را گذراندیم، چهل و شش سال و چهل و هفت سال دیگر باقی مانده [است‏]. نه؛ از لحاظ مکان هم نیست که ما بگوییم: ما از این‏جا حرکت می‏ کنیم به طرف مثلاً شرق یا غرب عالم یا شمال یا جنوب عالم، تا ببینیم که ولی‏ عصر(عج) کجا است و به او برسیم، نه.
نزدیک شدن ما به امام زمان (عج) یک نزدیک شدن معنوی است؛ یعنی، شما در هر زمانی تا پنج سال دیگر، تا ده سال دیگر، تا صد سال دیگر که بتوانید کیفیت و کمیت جامعه اسلامی را افزایش بدهید، امام زمان - صلوات اللَّه علیه - ظهور  خواهد کرد.(15)

پی نوشت ها:
1) جمهوری اسلامی 19/10/74.
2) جمهوری اسلامی 15/9/77.
3) سخنرانی قم 30/11/77.
4) جشن بزرگ منتظران ظهور 3/9/78.
5) سخنرانی اصفهان 8/8/80.
6) سخنرانی نجف آباد 10/8/80.
7) جمهوری اسلامی 19/10/74.
8) سخنرانی روز میلاد 17/10/74.
9) جشن بزرگ منتظران ظهور 3/9/78.
10) همان.
11) کیهان 8/10/75.
12) جمهوری اسلامی 15/9/77.
13) رسالت 23/12/68.
14) جمهوری اسلامی 19/10/74.
15) خطبه نماز جمعه 6/4/59.

صفحه‌ها

Subscribe to RSS - زیارت آل یاسین

دسته بندی