نام کتاب: هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (عج)

نویسنده: محمد رحمتی شهرضا

ناشر:  واحد پژوهش انتشارات مسجد مقدس جمکران

سال انتشار: 1393

نوبت چاپ: پنجم

تعداد صفحه: 576

شابک: 9789649730806

زبان کتاب:  فارسی

نوع جلد: سخت

 

چرا این همه سخن از مهدی علیه السلام

چرا از حضرت مهدی عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف آن همه سخن به میان آمده است؟
پیامبرصلی الله علیه وآله و ائمّه علیهم السلام در فرصت هایِ مختلف از آن حضرت سخن گفته اند، حتّی به جزئیات و شمایل و خصوصیات مربوط به آن حضرت تصریح نموده که درباره هیچ یک از ائمّه علیهم السلام چنین کاری نکرده اند.
این همه توجّه پیامبر و ائمه علیهم السلام به حضرت مهدی عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف و ذکر ویژگی های شخصی آن حضرت و قیام او… به چند جهت است:
۱- این که مردم در طول زمان، خود را آماده ظهور آن حضرت نموده و با داشتن هدف مشخص، دنبال حکومت آن حضرت را بگیرند تا حکومت جهانی از دست استکبار جهانی بیرون آید و در دستِ صالحان قرار گیرد که این کار با نهضت هایِ اسلامی عمیق و پی گیر قابلِ اجرا است.
۲- ذکرِ خصوصیات آن حضرت برایِ آن است که افراد دروغگو که از معتقداتِ مذهبی مردم سوء استفاده کرده و در طول تاریخ خود را همان مهدی موعود خوانده اند، شناخته شوند و رسوا گردند.
۳- اهمیتِ سخن گفتن از مهدی عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف و انقلابَش که امیدِ همه مردم جهان در تاریخ است، عاملی است تا قلب ها و روح ها به نامِ نامیِ آن حضرت سرشار از امید و توجّه به آینده گردد، و مؤمنان و مستضعفان بدانند که خداوند آنها را به خودشان واگذار نکرده؛ بلکه به وسیله حجّت بر حق خود که رهبری معصوم است، پشتیبانِ آنهاست و با چنین پشتیبانی ای از هیچ چیز و هیچ کس نهراسند و تحتِ رهبریِ او به پیش روند و دریابند که در طولِ زمانِ غیبت، با توجّه به اوصافِ او، که چه کسی می تواند به نیابت عام آن حضرت، زمامِ امور و رهبری را به دست گیرد. رهبری که باید نزدیک ترین فرد به این خصوصیات و اوصاف بوده و به عنوان ولایت فقیه مردم را رهبری کند.
حال اگر این خصوصیات ذکر نمی شد و این همه اهمیت به آن داده نمی شد، مردم در بسیاری از امور سیاسی و اجتماعی و معنوی، راه را گم می کردند و از صراط مستقیم به سویِ شرق و غرب پناه می بردند.

کتاب هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (عج) در هشت فصل با عناوین ذیل گردآوری شده است:
1- از تولد تا شهادت پدر

2- امامت

3-خورشید در پشت ابر

4- انتظار

5- آخر الزمان و علائم ظهور

6- ظهور خورشید

7- سیره و کلام امام

8- اشعار و ادعیه

 

عنوان کتاب: بررسی غیبت صغری و غیبت کبری امام زمان(عج)

موضوع: مهدویت

نویسنده: واحد تحقیقات کانون فرهنگی منتظران ظهور(عج)

ناشر: کانون فرهنگی منتظران ظهور(عج)

تعداد صفحات: 135

فرمت: pdf

 

رویداد غیبت امام دوازدهم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که بدون تردید از مهم ترین حوادث تاریخ تشیع است، از دو دیدگاه اعتقادی و تاریخی قابل بررسی می باشد. نوشته حاضر نگاهی است از منظر تاریخی، تلاشی است در جهت بررسی تاریخ ((غیبت صغری)) و ((غیبت کبرای)) امام دوازدهم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

عناوین کتاب به شرح زیر می باشند:

فصل 1: معرفی و بررسی منابع تاریخ عصر غیبت؛ بررسی منابع؛ الف- کتاب هایی که در موضوع(غیبت) نوشته شده است؛ ب- کتاب های رجالی؛ ج- کتاب های تاریخی؛ خلاصه؛ فصل 2: نگاهی کوتاه به زندگانی امام دوازدهم(عجل الله تعالی فرجه الشریف )؛ 1- میلاد؛ 2- نام؛ 3- القاب؛ 4- مادر؛ 5- ولادت پنهانی؛ 6- شمایل و خصوصیات؛ 7- دوره های زندگی حضرت؛ دوره اختفا؛ غیبت صغری؛ غیبت کبری؛ خلاصه؛ فصل 3: وضعیت سیاسی، اجتماعی و فکری عصر عباسیان در آستانه غیبت صغری؛ انتقال مرکز خلافت از بغداد به سامرا؛ خلاصه؛ فصل 4: وضعیت فکری، سیاسی و اجنماعی شیعه در آستانه غیبت صغری؛ الف- وضعیت فکری؛ ب- وضعیت سیاسی؛ ج: وضعیت اجتماعی؛ خلاصه؛ فصل 5: زمینه سازی معصومین علیهم السلام برای ورود شیعه به عصرغیبت؛ 1- پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله؛ 2- امام علی (ع)؛ 3- حضرت فاطمه سلام الله علیها؛ 4- امام حسن مجتبی (ع)؛ 5- امام حسین (ع)؛ 6- امام سجاد (ع)؛ 7- امام باقر (ع)؛ 8- امام صادق (ع)؛ 9- امام کاظم (ع)؛ 10- امام رضا (ع)؛ 11- امام جواد (ع)؛ ب - زمینه سازی امام هادی و امام عسکری (ع) برای ورود شیعه به عصرغیبت؛ خلاصه؛ فصل 6: پیشینه سازمان وکالت و جایگاه آن در عصر غیبت صغری؛ الف- بررسی معنای لغوی و اصطلاحی واژه وکالت و معرفی اجمالی سازمانوکالت؛ ب- علل تشکیل سازمان وکالت و استمرار و گسترش فعالیت آن تا پایان عصرغیبت؛ 1- لزوم ارتباط بین رهبری و پیروان؛ ج- ویژگی ها و شرایط لازم برای وکلای ائمه علیهم السلام؛ و ساختار و شیوه های عملکرد سازمان وکالت؛ ز- معرفی مهم ترین وکلای ائمه علیهم السلام تا عصر غیبت صغری؛ 1- عبدالرحمن بن الحجاج؛ 2- محمد بن سنان؛ 3- معلی بن خنیس؛ 4- نصربن قابوس لخمی؛ 5- مفضل بن عمر جعفی؛ 6- علی بن یقطین؛ 7- عبدالله بن جندب؛ 8- ابراهیم بن سلام نیشابوری؛ 12- عثمان بن عیسی رواسی؛ 13- صفوان بن یحیی؛ 14- عبدالعزیز بن المهتدی؛ 15- علی بن مهزیار اهوازی؛ 16- فضل بن سنان؛ 17- هشام بن ابراهیم عباسی؛ 18- ابوعمروالحذاء؛ 19- زکریابن آدم قمی؛ 20- ابراهیم بن محمد همدانی؛ 21- محمدبن الفرج؛ 22- ایوب بن نوح؛ 23- علی بن جعفر همانی؛ 24 - فارس بن حاتم قزوینی؛ 25 - علی بن الحسین بن عبد ربه؛ 26- ابوعلی بن راشد؛ 27- ابراهیم بن مهزیار؛ 28 - عثمان بن سعید عمری؛ 29 - احمد بن اسحاق قمی؛ 30 - محمد بن احمد بن جعفر القمی العطار القطان؛ 31 - ابراهیم بن عبده النیشابوری؛ 32 - ایوب بن الناب؛ خلاصه؛ فصل 7 : عصر غیبت صغری (260 - 329 ه -.)؛ الف- وضعیت سیاسی؛ ابو طاهر، محمد بن علی بن بلال البلالی؛ ابوجعفر، محمد بن علی الشلمغانی ، ابن ابی العزاقر؛ ب- مدعیان دروغین وکالت و بابیت؛ ابوعبدالله ، احمد بن محمد السیاری؛ علی بن حسکه ، القاسم الشعرانی الیقطینی ، و محمد بن الفرات؛ حسین بن محمد بن باباالقمی؛ ابومحمد، الشریعی؛ محمد بن نصیر النمیری الفهری؛ ابوبکر، محمد بن احمد بن عثمان البغدادی؛ اسحاق احمر، و باقطانی؛ حسین بن منصور، الحلاج؛ ابو دلف، محمد بن المظفر، الکاتب؛ چند نکته درباره وکلای خائن و مدعیان دروغین بابیت؛ 9- وضعیت فکری - اجنماعی و سیاسی جامعه؛ خلاصه؛ فصل 8: مروری بر برخی از مهمترین مسائل عصر غیبت کبری؛ الف- تاریخ شیعه ، نهضت ها و دولت های شیعی در عصر غیبت کبری؛ 1- شیعه قبل از غیبت کبری (از قرن 1 تا 4 ه -)؛ مراحل فعالیتهای سیاسی و انواع آن در هر مرحله؛ ج - دوره های مرجعیت دینی (علمی و سیاسی ) شیعه در عصر غیبت کبری؛ 1- مرحله تقیه:؛ 2- مرحله تلاش برای تصدی حکومت :؛ 3- مرحله تصدی حکومت :؛ مراحل مرجعیت شیعه (از دیدگاه شهید صدر)؛ د- مدعیان مهدویت و بابیّت؛ 1- عبیدیان؛ 2- حاکم بامر الله؛ 3- محمد بن تومرت؛ 4- تهامی؛ 5- بابا اسحاق؛ 6- عباس الریفی؛ 7- الرجل الجبلی؛ 8- ملا عرشی کاشانی؛ 9- میرزای بلخی؛ 10- شیخ عبدالقدیر بخارائی؛ 11- محمد جونپوری هندی؛ 12- مغربی؛ 13- شیخ مغربی؛ 14- شیخ زاده کردستانی؛ 15 - عبدالله العجمی؛ 16 - بنگالی؛ 17- سنگالی؛ 18- شیخ سعید یمانی؛ 19 - سودانی؛ 20- صومال؛ 21- علی محمد شیرازی؛ 22- قادیانی ، میرزا غلام احمد؛ خلاصه؛ فصل 9: سیرت و آثار امام مهدی (عجلالله تعالی فرجه الشریف )؛ الف - عصر غیبت؛ ب : دوران ظهور

 

 

ضمیمه ها:
دریافت فایل با فرمت pdf  حجم فایل:  -1 bytes

شهید مهدی زین الدین:

اگر امروز ما پاسدار انقلابمان هستیم و اگر امروز پاسدار خون شهدا هستیم و اگر مشیت الهی بر این قرار گرفته که به دست شما رزمندگان و ملت ایران، اسلام در جهان پیاده شود و زمینه ظهور حضرت امام زمان(عج) فراهم گردد، به واسطه عشق، علاقه و محبت به امام حسین(ع) است. من تکلیف می‌کنم شما «رزمندگان» را به وظیفه عمل کردن و حسین‌ وار زندگی کردن. در زمان غیبت کبری به کسی «منتظر» گفته می‌شود و کسی می‌تواند زندگی کند که منتظر باشد، منتظر شهادت، منتظر ظهور امام زمان(عج). خداوند امروز از ما همت، اراده و شهادت طلبی می خواهد. (1)

 

شهید محمد جواد واحدی:

از شما خواهران و برادران می‌ خواهم كه تا پیروزی حق بر باطل و پیروزی كامل انقلاب اسلامی دست از مبارزه بر ندارید و همواره پیرو خط امام باشید و او را یاری كنید كه اوست نائب بر حق امام زمان(عج) و همیشه منتظر ظهور امام زمان(عج) باشید. (2)

 

شهید محمد رضا شفیعی:

ما بندگان خدا بدنیا آمده ایم تا توشه ای برای آخرت جمع آوری نماییم و به سوی زندگی جاوید پر بکشیم. «الهی تا ظهور دولت یار خمینی را برای ما نگه دار». آمین. (3)

 

شهید علی اشمر:

سلام‌ بر سید و مولایم‌ حضرت‌ صاحب‌ العصر والزمان‌، امام‌ مهدی‌ منتظر(عج‌)، سلام‌ بر شهدای‌ انتفاضه‌ اسلامی‌ در فلسطین‌ اشغالی‌. سلام‌ بر کودکانی‌ که‌ از وطن‌ دور مانده‌اند. سلام‌ بر مجاهدان‌ انتفاضه‌ اسلامی‌. سلام‌ بر پدران‌ و مادران‌ شهدا. سلام‌ بر اراضی‌ مقدس‌. سلام‌ بر قدس‌ شریف‌. همانا گروه‌ گروه‌ مسلمانان‌ را می‌ بینم‌ که‌ در مسجدالاقصی‌ به‌ امامت‌ حضرت‌ حجت‌ منتظر(عج‌) نماز بپا داشته‌اند. (4)

پی نوشت ها:

1 - برگرفته از نرم افزار شمیم انتظار 2، پوشه ستاره ها.

2 - همان.

3 - کتاب پنجاه سال عبادت، (گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی)، ص 122.

4 - همان، ص 126.

خبرگزاری صدق ؛ به نقل ازشبستان : حجت الاسلام محمد رضایی با اشاره به وضعيت سياسی حق و باطل در دوران انتظار، گفت: الگوی سياسی جامعه حق بر مبنای حاكميت سياسی انسان كامل طراحی شده است تا در تجربه تاريخی حق زيستی و حق ياوری در بلوغ نهائی خود به آرمان شهر موعود برسد.

وی افزود: دو عامل كثرت و گستردگی حق گريزانِ باطل پذير، در كنار ضعف و در اقليت بودن جبهه حق كه بعضا شاید عدم بلوغ كافی آنها نیز می باشد؛ در نهايت مواجهه سياسی/ تاريخی رهبران حق و باطل باعث رخداد غيبت آخرین انسان كامل در قالب امام دوازدهم شيعيان شد.

حجت الاسلام رضایی با بیان اینکه پديده غيبت به معنی تعطيلی روند جامعه سازی و امر سياست ورزی نیست، اظهارداشت: به این معنی که همان دورانی كه امامان شيعه در جامعه حضور داشتند، ولي خانه نشين بودند، به مديريت روابط سياسی جامعه شيعه پرداخته و در نيمه دوم تاريخ امامت از زمان امام صادق(ع) تا پايان دوران غيبت صغری هم با طراحی و ايجاد سازمان وكالت به گونه ای پنهانی نظامی سياسی/اجتماعی برای شيعه بر محوريت امامت در ميان  جامعه اسلامی ايجاد كرده بودند.

این پژوهشگر مهدوی ادامه داد: معنای اين سخن اينكه در دوران حضور اما خانه نشينی امامان اين پديده به معنی محروميت جامعه اسلامی از رهبری و سياست كلان امام معصوم بوده است، ولي جامعه شيعه در مرتبه ای خردتر از اين رهبری سياسی بهرمند بوده اند. رهبری كه با رخداد غيبت پايان نيافت و در قالب نيابت 4 نائب در دوران غيبت صغری استمرار يافت.

وی افزود: اين نيابت اگر چه در قالب رهبری انسان كامل نبود ولی از باب ضرورت و اضطرار می طلبيد در زمانه ای كه انسان كامل مجال تشكيل حاكميت و دولت ندارد، حداقل جامعه حق توسط پيروانی كه نزديكترين شباهت را با ولی معصوم دارند، رهبری شود، شباهت و همانندی ای كه اولويت های آن در ايمان و عبوديت، عمل صالح و تقوا، عدالت و شجاعت، علم و دانش دينی، درايت و آگاهی های سياسی و اجتماعی و مديريتی (افضلیت در مرتبه انسان کمال جو) خود را نشان می داد.

حجت الاسلام رضایی با بیان اینکه اين تدبير به ضرورت عقل و با تاکید نصوص درون دینی با آغاز غیبت کبری در قالب مرجعيت (و ولايت فقيه) خود را استمرار داد، تصریح کرد: این مدیریت سیاسی اضطراری ضمن اينكه از جهت سياسی باعث می شد جامعه شيعه از پراكندگی و يا زوال و انحطاط نجات یابد، از سوی ديگر با انتخاب علمای برجسته و روزآمد در هر زمان و در بستر رشد تاریخ و جامعه حق باعث رشد دهی و بلوغ سياسی تدريجی جامعه شيعه برای پذيرش امر دشوار و رسالت سنگين ولايتِ انسان كامل در دوران ظهور می باشد.

این پژوهشگر مهدوی با اشاره به معضل بزرگ در انسان شناسی تاریخی بشری، خاطرنشان کرد: مهم ترین معضل در انسان شناسی تاریخی بشری، عدم آمادگی و عدم پذیرش و یا عدم تحمل ولایت سیاسی انسان کامل از سوی اکثریت تاریخی و معاصر انسان ها است.

وی اظهارداشت: این وضعیت اگر همراه سلامت اجمالی تاریخ سیاسی بشری و یا کمال و رشد نسبی اکثر این انسان ها در بستر تاریخ و یا در زمانه حال می بود، در این صورت می توانست ادعا کرد که مشکل عدم تحقق این ولایت پذیری شاید از ناکامی درونی نظریه انسان شناسی سیاسی کمال گرا باشد.

حجت الاسلام رضایی گفت: ولی دوگانه ؛ ناکامی تمامی تجربه های سیاسی تاریخی و  معاصر باطل ، در کنار تبیین ابعاد پیچیده انسان شناسی ؛ امروزه دیگر به این باور پذیری یاری رسانده که هرچه یک نظریه سالم تر و جامع تر و کامل تر و با دامنه ماموریت جهانی، مشروط به انتخاب آزادانه باشد ؛ در این صورت تحقق اش بدین آسانی نخواهد بود و تنها زمانی محقق خواهد شد که از جهت درک و بلوغ سیاسی اکثریت که برآمده از ناکامی های پیاپی و رسیدن نظریه پردازی ها و تجربه های عملی به بن بست است، آمادگی پذیرش آن تبدیل به یک خواست جهانی شود.

نکته 164 دوره های زندگیِ حضرت
دوره هایِ زندگی حضرت را می توان به سه دوره «اختفا»، «غیبت صغری» و «غیبت کبری» تقسیم کرد. عصرِ ظهور و بعد از ظهور نیز می تواند از دوره هایِ زندگی امام علیه السلام محسوب شود که در بحث های کلامی به آن پرداخته می شود.

نکته 165 دوره اختفاء
این دوره از هنگامِ تولّدِ حضرت [255 ه. ق] تا رحلتِ امام عسکری علیه السلام [260 ه. ق] است . در مدّتِ این پنج سال، حضرت در دورانِ پدرِ بزرگوارِ خود زندگی می کرد.

نکته 166 امام حسن عسکری علیه السلام در دوره اختفاء
امام عسکری علیه السلام در این دوره، دو وظیفه اساسی و حسّاس را عهده دار بود؛ یکی حفظِ فرزندش از گزندِ خلفایِ عبّاسی، و دیگر اثباتِ وجودِ او و اعلامِ امامتش به عنوان امام دوازدهم، و آن حضرت از عهده هر دو به بهترین شکل برآمد؛ هم فرزندش را حفظ کرد و هم در فرصت هایِ مناسب به یاران و دوستان خود او را معرّفی می نمود، امّا به خاطرِ وجودِ اختناقِ شدید توسّط «عبّاسیان»، تنها تعدادِ اندکی از یاران و نزدیکان صدیق امام عسکری علیه السلام؛ مانندِ «ابوهاشم جعفری»، «احمد بن اسحاق»، و «حکیمه» و «خدیجه»، عمّه هایِ امام یازدهم علیه السلام از ولایتِ آن حضرت آگاه بودند.(1)
نکته 167 از او پیروی کنید!
«معاویه بن حکیم» و «محمّد بن ایوب بن نوح» و «محمّد بن عثمان عمری» نقل می کنند: چهل تن از شیعیان نزدِ امام عسکری علیه السلام گرد آمدیم. آن حضرت فرزندش را به ما نشان داد و فرمود: «این امام شما پس از من و جانشینِ من است، از او پیروی کنید و از گرد او پراکنده نگردید که هلاک می شوید و دینِتان تباه می گردد، این را هم بدانید که پس از امروز او را نخواهید دید».(2)

منبع: هزار و یک نکته پیرامون امام زمان محمد رحمتی شهرضا

پی نوشت ها:

1. تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم علیه السلام : 124.

2. کمال الدّین : 435؛ کشف الغمه 2 : 527؛ بحارالانوار 52 : 25؛ برای اطّلاعِ بیشتر از همه کسانی که در این دوره به خدمت حضرت بار یافتند. ر.ک : منتخب الاثر : 355 - 358.

نکته 159 کتاب هایی در  مورد عصر غیبت (3)

رویدادِ غیبت کبری در سالِ 329 هجری قمری سر فصلِ جدیدی را در تاریخِ امامیه پایه گذاری کرد.

غیبتِ امام دوازدهم علیه السلام از یک سو به دلیلِ طولانی شدن و از سویِ دیگر به دلیلِ پاسخگویی به شبهات جدید، آثار و نوشته های دیگری را می طلبید. از این رو، فقها و علمای شیعه به این مهم پرداختند و آثاری گرانسنگ از خود به یادگار گذاشتند؛ آثارِ این دوره عبارتند از: الغیبه اثرِ نعمانی(1) [360 ه.ق ، کمال الدّین و تمام النّعمه از مرحوم صدوق رحمه الله(2) [381 ه. ق ، الفصول العشره فی الغیبه و الارشاد اثرِ شیخ مفیدرحمه الله(3) [413 ه. ق] و الغیبه تألیف شیخ طوسی رحمه الله(4) [460ه.ق(5)] دسته ای دیگر از کتاب هایِ قابلِ بررسی در موضوعِ غیبت، کتاب هایِ رجالی می باشند. به لحاظ این که این گونه کتاب ها از زندگینامه علمیِ راویان و گردآورندگانِ احادیث و گرایش هایِ اعتقادی و سیاسی هر یک از آنان را برای تعیین میزان وثاقت گفت و گو می کند. یکی از منابعِ اصلی برای تحقیق در تاریخ سیاسی امام دوازدهم - عجل اللَّه تعالی فرجه الشریف - می باشد؛ زیرا خواننده را قادر می سازد تا روابط بین امامان و پیروان و وکلای آنها به ویژه رابطه امام و وکلا، و وکلا با علمای امامیه را، در عصر غیبت صغری کشف کند.

علمای امامیه چهار کتاب رجال مربوط به محدوده بحث حاضر در قرون 4 و 5 هجری قمری را گردآوری کرده اند که عبارتند از: معرفه الناقلین عن الائمّه الصّادقین تألیف کَشی،(6) الفهرست و الرجال(7) اثرِ مرحوم شیخ طوسی رحمه الله و فهرست اسماء مصنفی الشیعه(8) اثر نجّاشی.

کتاب هایِ تاریخی نیز پیرامون غیبت، قابل بررسی است. مقصود از کتاب هایِ تاریخی، منابع تاریخ عمومی است که به برخی از نویسندگان و آثار آنان در این زمینه اشاره می گردد.

1 - طبری متوفّایِ 310 هجری قمری در دورانِ غیبت صغری می زیست. اثرِ او تاریخ الرّسل والملوک که به تاریخ طبری شهرت دارد، عاری از هرگونه اطلاعاتی درباره فعالیت های وکلای امام دوازدهم - عجّل اللَّه تعالی فرجه الشریف - است. همین دلیل می تواند اشاره به پنهانی بودن فعالیت های آنان باشد؛ در عین حال فعالیت هایِ مبارزاتی دیگر گروه هایِ شیعه؛ مانندِ اسماعیلیه را تا تشکیل حکومت آنان در سال 296 هجری قمری دنبال می کند؛ وی همچنین کاربرد حدیث نبوی را درباره مهدی قائم به وسیله این گروه ها، در تلاش اند تا آنان برای دستیابی به قدرت در طول زمان غیبت صغری پیگیری می نماید.

2 - مسعودی متوفّای 346 هجری قمری در دوره غیبت کبری می زیست و اطلاعات مهمّی را در رابطه با رفتار خشونت آمیز عبّاسیان نسبت به امامان و پیروان آنها و تأثیر این سیاست را بر وقوع غیبت به دست می دهد. این نکات را می توان در کتاب های او، موسوم به مروج الذّهب، التّنبیه و الاشراف و اثبات الوصیه منسوب به او دریافت.

3- ابن اثیر متوفّایِ 630 هجری قمری در اثرِ خود الکامل فی التّاریخ گزارش مفیدی مربوط به اختلافات میانِ نام و تعداد وکلای امام دوازدهم علیه السلام ذکر، و نقشِ غُلات را در ایجادِ اختلافات، به ویژه شلمغانی برمی شمارد.

از این منابع و مآخذ دستِ اوّل که بگذریم، در دورانِ معاصر و دهه هایِ اخیر نیز کتاب هایِ تحقیقی و در خورِ ستایشی پیرامون غیبت و تاریخ آن و زندگی سیاسی امام دوازدهم - عجل اللَّه تعالی فرجه الشریف - نوشته شده که می تواند نقش به سزایی در روشن نمودن تاریخ سیاسی آن حضرت و سازمان مخفی وکلا و پرده برداشتن از حقایق تاریخی آن عصر، داشته باشد. در ذیل به برخی از آنها اشاره می شود:

منتخب الاثر فی الامام الثانی عشرعلیه السلام آیه اللَّه صافی گلپایگانی؛ تاریخ الغیبه الصغری و تاریخ الغیبه الکبری، سید محمّد صدر؛ تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم علیه السلام(9)، دکتر جاسم حسین؛ حیاه الامام محمّد المهدی علیه السلام باقر شریف القریشی.

منبع: هزار و یک نکته پیرامون امام زمان محمد رحمتی شهر ضا

پی نوشت ها:

1. نعمانی، محمّد بن ابراهیم بن جعفر، معروف به ابن ابی زینت، از اهالی شهر نعمانیه، یکی از قریه های واسط بود. وی به بغداد هجرت کرد و در آنجا نقل حدیث را تحتِ سرپرستیِ کلینی [329 ه. ق] و ابن عقده [333 ه. ق] آموخت. او سپس به سوریه رفت و در حدودِ سالِ 360 هجری قمری در آنجا در گذشت.

پس از رحلتِ امام یازدهم علیه السلام در سالِ 260 هجری قمری هاله ای از حیرت و شگفتی در میان شیعه مشهود بود، از این رو نعمانی کتابی تحت عنوانِ الغیبه نوشت. وی کوشید تا ضرورتِ غیبت امام دوازدهم را با روایت احادیثی از پیامبرصلی الله علیه وآله و ائمّه علیهم السلام که غیبت آن بزرگوار را پیش بینی کرده اند اثبات کند. او اکثرِ اطّلاعاتِ خود را از نویسندگانِ قدیمی که در این باره کتاب نوشته اند، بدون در نظر گرفتن دیدگاه های عقیدتی و آئینیِ ایشان کسب نمود. در میانِ این نویسندگانِ قدیمی، حسن بن محبوب، امامی [224 ه. ق ، فضل بن شاذان، امامی [260 ه. ق ، حسن بن سماعه، واقفی [263 ه. ق ، ابراهیم بن اسحاق نهاوندی، غالی [286 ه. ق ، کلینی، امامی [329 ه. ق ، ابن عقده، فقیه مشهور زیدی [333 ه. ق ، و مسعودی [345 ه. ق] دیده می شوند.

ر.ک: الغیبه للنّعمانی : 86-82 و 100.

سهمِ ارزنده نعمانی در این است که، پس از مسعودی [345 ه. ق] نخستین کسی بود که تفسیر احادیث منسوب به ائمّه را از کلینی گردآوری کرد. احادیث مذکور بر این مهم دلالت دارد که قائم، دو غیبت در پی خواهد داشت؛ غیبت صغری که دورانِ چهار نایب امام دوازدهم است و از سالِ 260 هجری قمری آغاز و تا سالِ 329 هجری قمری ادامه داشته است، و غیبتِ دوّم پس از رحلتِ چهارمین سفیر در سالِ 329 هجری قمری آغاز می شود.

ر.ک : الغیبه : 91 و 92. تفسیر او اساس آثار بعدی امامیه در این موضوع قرار گرفت.

2.در عرف علمایِ رجال، کنیه سه تن از فقهای بزرگ شیعه است: «علی بن حسین» و دو پسرش «ابو عبداللَّه حسین و ابو جعفر محمد صدوق».

بابویه که نام جدِّ اعلایِ ایشان است، کلمه ای است فارسی، منسوب به «بابو» یعنی بابا، پدر، پیر.

محمّد، فرزندِ «علی بن حسین بابویه»، همان شیخ صدوق، معروف به «ابن بابویه» است. «علی بن حسین بابویه» با دخترِ عموی خود (دختر محمد بن موسی بن بابویه) ازدواج کرد، امّا از او فرزندی نصیبش نشد. نام های به «حسین بن روح» نوشت و به وسیله او از امام زمان علیه السلام تقاضا کرد که دعا بفرماید تا خدا فرزندانی فقیه به او عنایت کند. از ناحیه امام علیه السلام پاسخ آمد که از همسر فعلی خود فرزندی نخواهی داشت، ولی به زودی کنیزی دیلمی را مالک می شوی و دو پسر فقیه از او نصیب تو خواهد شد. ابن بابویه، سه پسر پیدا کرد (محمد، حسین و حسن). محمد و حسین، هر دو فقیه شدند و حسن، به عبادت و زهد مشغول شد. [الغیبه للطّوسی : 188.]

«ابن بابویه» از علمایِ بزرگ شیعه در قرنِ چهارم هجری و صاحب تألیفات بسیار و ارزشمندی است. مرحوم محدث قمی می نویسد: حدود سیصد تألیف دارد که این تألیفات عمدتاً در ابواب فقه و اصول و تفسیر و سیره پیامبرصلی الله علیه وآله و ائمّه علیهم السلام و احتجاج و اخبار فضائل اهل بیت و اخبار غیبت و علائم ظهور امام غایب علیه السلام و آداب زیارت مشاهد مشرفه و پاسخ به سؤالات علمای سایر بلاد است. از جمله آن کتاب ها: من لا یحضره الفقیه، توحید صدوق، رساله اعتقادات، خصال، کمال الدین، عیون اخبار الرّضا و... است. صدوق به اجماعِ علمای شیعه در وسعت دانش و قوّتِ حافظه و نظم فکری و کثرت تألیفات و جمع احادیث و صحّتِ اتقان فتاوی در میان سایر علمایِ شیعه ممتاز است.

مرحوم صدوق در سال 381 هجری، وفات و در شهر ری در قبرستانی که هم اکنون معروف به «ابن بابویه» است مدفون است. و مقبره پدرش (علی بن حسین بابویه) در قم قرار دارد.

[پیشوای دوازدهم، هیأت تحریریه مؤسسه در راه حق، پاورقی : 70.]

محمد بن علی بن بابویه کتابی در مسئله غیبت تحتِ عنوان کمال الدین و تمام النّعمه نوشت. محتوایِ این کتاب بسیار ارزشمند بوده، زیرا بر مآخذ اصلیِ شیعه که قبل از سالِ 260 هجری قمری گردآوری شده تکیه دارد. ر.ک: کمال الدین : 19.

این کتاب یک دائره المعارف روایی است با دسته بندی و ترتیبی مناسب پیرامون موضوعات مربوط به امام دوازدهم علیه السلام.

3.محمّد بن محمّد بن نعمان، معروف به شیخ مفید [413 ه. ق] او مرجعِ تقلیدِ شیعیان امامیه بود. در همان زمان بود که تعمّق در مباحث کلامی غیبت آغاز شد. از این رو، وی پنج مقاله را در دفاع از غیبت امام دوازدهم نوشت و اثر جداگانه ای را تحت عنوانِ الفصول العشره فی الغیبه گردآوری کرد. این اثر اطّلاعاتِ ارزشمندی را درباره شرایطِ تاریخی که بر زندگی پنهانی امام دوازدهم قبل از سال 260 هجری قمری احاطه یافته بود به دست می دهد. مفید نیز تصویری مشابه نوبختی و سعد قمی را از 15 دیدگاه مختلفی که در میان امامیه پس از درگذشتِ امام عسکری علیه السلام 260 هجری قمری رسوخ نموده بود ارائه می کند. او شواهدی در موردِ از بین رفتن 15 گروه، تا سالِ 373 هجری قمری می آورد، به جز شیعیانِ دوازده امامی که معتقدند رهبرشان امام دوازدهم است و در پرده غیبت به سر می برد.

مفید در کتابِ الارشاد، روش کلینی و نعمانی را در نقلِ حدیث دنبال می کرد. وی قبل از هر چیز وجود امام دوازدهم را اثبات می نماید و سپس طولانی بودن عمر آن حضرت را که در طول عمر اشخاص معمولی فراتر رفته را توجیه کند. [به نقل از: تاریخ سیاسی امام دوازدهم : 26.]

4.عالم معروفِ شیعه، محمّد بن حسن طوسی [460 ه.ق مسأله غیبت امام دوازدهم علیه السلام را در آثارِ خود مطرح می نمود، ولی مهم ترینِ آن ها کتاب الغیبه می باشد که در آن، هم با استفاده از احادیث و هم با استدلالِ عقلی ثابت می کند که امام دوازدهم مهدی قائم است که باید در پرده غیبت به سر برد. او ادّعایِ دیگر گروه هایِ شیعه که علی بن ابیطالب علیه السلام ابن حنفیه، امام صادق علیه السلام، محمّد بن اسماعیل و امام موسی کاظم علیه السلام را قائم می دانستند، رد می کند.

شیخ طوسی رحمه الله اطّلاعاتِ تاریخی موثّقی را در موردِ فعالیت هایِ مخفی چهار نماینده امام دوازدهم با نقل از کتاب مفقود شده ای تحتِ عنوان اخبار الوکلاء الاربعه نوشته احمد بن نوح بصری به دست می دهد. اثر شیخ طوسی مأخذِ اصلی نویسندگان بعدی امامیه درباره غیبت امام دوازدهم به ویژه مجلسی [1111 ه. ق] در بحار الانوار شد. ر.ک: تاریخ سیاسی امام دوازدهم : 27.

5. شایانِ ذکر است که پس از مرحوم شیخ مفیدرحمه الله، دو شاگردِ برجسته او سید مرتضی علم الهدی [436 ه. ق] و محمّد کراجکی [449 ه. ق ، دو کتاب به نام هایِ مساله و جیزه فی الغیبه و البرهان علی صحه طول عمر الامام صاحب الزمان نوشتند. امّا از آنجا که در این دو کتاب به مسأله طول عمر امام دوازدهم به روش استدلالی پرداخته و فاقد هرگونه اطلاعات تاریخی مربوط به امام دوازدهم در سال هایِ بین 260-329 هجری قمری می باشند؛ از ذکرِ آنها خودداری شد. ر.ک: تاریخ سیاسی امام دوازدهم : 29.

6.محمّد بن عمر کشی، از اهالی کش در نزدیکی سمرقند می باشد. وی در همان جا تحت تعلیم و تربیت عالم امامیه محمّد بن مسعود سمرقندی قرار گرفت و سراسر زندگی خود را در آن شهر سپری نمود. بنا به گفته شیخ طوسی، او در سال 368 هجری قمری درگذشت. رجال نجاشی : 288؛ الرجال : 458.

کشی اطلاعات خود را از پنجاه و سه نفر راوی نقل کرده، ولی مأخذ اصلی او علی بن محمّد بن قتیبه نیشابوری است. [ر.ک : رجال نجاشی : 197.] او معاصر با غیبتِ صغری بوده و رابطه نزدیکی با وکلایِ امام دوازدهم - عجل اللَّه تعالی فرجه الشریف - در خراسان داشته است.

اثرکشی مأخذِ مهمّی برای علمای بعدی امامیه؛ مانند شیخ طوسی شد. شیخ آن را خلاصه کرد و عنوانِ اختیار معرفه الرجال به آن داد. [ر.ک : کلیات فی عِلم الرّجال، جعفر سبحانی : 52.]

7. آثار شیخ طوسی موسوم به الفهرست و الرّجال دو کتاب از چهار کتاب اصلی امامیه در رجال است. وی اسناد مختلفی را که موثّق هستند یادآور شده، و خواننده را قادر می سازد تا روابطِ بین علمایِ امامیه و وکلایِ آن را در غیبت صغری کشف کند. تاریخ سیاسی امام دوازدهم : 29.

8.چهارمین اثر رجالی امامیه فهرست اسماء مصنفی الشیعه است که آن را احمد بن علی نجاشی [450 ه. ق] از اهالی کوفه به رشته تحریر درآورده است. او تعالیم شیعه را در آنجا فرا گرفت و آن گاه رهسپار بغداد شد. در آنجا با سید مرتضی [436 ه. ق] یکی از علمایِ رهبری کننده امامیه، همراه گردید.

اقامت وی در این دو شهر موجب شد تا با چهل و پنج تن از علمای امامیه ای که مدارک مربوط به دوران غیبت صغری را در اختیار داشتند تماس برقرار سازد. این مأخذ مراتب مختلف در نهاد امامت را روشن می سازد و اطلاعات مفیدی را در آثاری که درباره غیبت، قبل و بعد از سال 260 هق فراهم آمده به دست می دهد. (همان : 29.)

9. این کتاب توسط آقایِ دکتر سید محمّد تقی آیت اللهی به فارسی ترجمه شده و می توان گفت یکی از بهترین کتاب ها در موضوع خود می باشد.

سخنان حضرت آیت الله سید عبد الحسین دستغیب درباره ی ظهور:

مجهول بودن وقت ظهور و انتظار فرج
مطابق برخی روایات بر خود آن حضرت نیز وقت آن معلوم نیست و از علوم ویژه خداوندی شمرده شده است.
انتظار فرج از بزرگترین عبادات است که شخص همیشه و در هر حال دل به لطف خدا ببندد و به رحمت و فرجش امیدوار باشد.
این عبادت بزرگ نیز برای حضرت صاحب الامر( ع) می باشد که منتظر فرج الهی به ظهور خودش باشد.
وقت ظهور بر همه پنهان است
به دعوي ديدن امام زمان و پيغام امام زمان دكاني باز نكند و مردم را نفريبد.
با اين ترتيب جلو نيرنگ اشخاص حقه باز گرفته مي شود تا هر شيادي دعوي ديدن امام زمان و پيغام امام زمان دكاني باز نكند و مردم را نفريبد.
 مدت غیبت کبری را خدا میداند و بس؛ لذا هر کس وقت تعیین و بگوید امام زمان در فلان سال ظاهر می شود، دعوی بیجایی کرده است.
خواب نامه ها و نشر اکاذیب
هر از چندی بعضی از شیادها خواب نامه هایی منتشر می کنند و عده ای ساده لوح را تحت تاثیر قرار می دهند. مثلاً چندي قبل نوشته بودند شيخ احمد نامي متولي مسجد مدينه منوره در خواب ديده كه چنين و چنان مي شود ايها الناس توبه كنيد تا شش سال ديگر امام زمان ظاهر مي شود.
در حالي كه در مدينه چنين كسي نبوده و نيست و بر فرض هم كه باشد، از كجا چنين خوابي ديده باشد و مگر هر خوابي قابل اعتناء است.
عجب این است که همزمان در چندین نقطه از مملکت نیز پخش می شود، لای قرآن ها و مفاتیح در حرم های مطهر می گذارند و قسم هم می دهند این خواب نامه ها را چند مرتبه بنویسند که چقدر اجر دارد.
چه بسا دست هاي خيانتي هم در كار باشد كه اين اكاذيب را نشر دهد و مردم را به اين چيز ها سرگرم كند تا از معارف و واقعيات باز بمانند و اينگور وانمود كنند كه اين مدت چقدر خواب است؛ با يك خواب نامه مي شود آن ها را فريفت با يك تكه كاغذي مي شود آن ها را از ميدان بدر برد.
زن ها بیشتر در معرض خطرند، اشخاصی پیدا می شوند که به بهانه دعای اولاد و طلسم و غیره آنها را می فریبند. داروي محبت كدام است؟ بهترين اسباب براي جلب محبت شوهر، اطاعت اواست؛ بدون رضايتش از خانه بيرون نرو.
ظهور حضرت با خواب معین نمی شود
ظهور حضرت ولي عصر(عج) بقدری مهم است که همه انبیای سلف آن زمان را بشارت داده اند (براي مزيد اطلاع به كتاب انيس الاعلام مراجعه شود) زمین باید پس از قرن ها ستم،از عدل پر شود، باید بجای ستمگرها و متجاوزین ،عباد صالحین جایگزین شوند، باید غیر از بندگان مومن، کسی روی زمین نباشد. آیا موقع چنین مطلب مهم و بی سابقه ای بخواب درست می شود؟
منبع:

کتاب مهدی موعود، آیت الله شهید سید عبد الحسین دستغیب، ص 19-49-52

نکته 143 : ویژگی هايِ حضرت
برخی خصایص و ویژگی هايِ حضرت مهدي علیه السلام مطابق احادیث و روایات عبارتند از: از خاندان و ذریه پیامبرصلی الله علیه وآله است. هم نام، هم کنیه پیامبرصلی الله علیه وآله و شبیه ترین مردم به آن حضرت است. نهمین فرزند از فرزندانِ امام حسین علیه السلام است. اسمِ پدرش حسن علیه السلام است. مادرش سیده کنیزان و بهترین ایشان است. دوازدهمین امام و خاتم الائمّه است. دارايِ دو غیبت است؛ صغري و کبري. عمرِ بسیار طولانی دارد. زمین را پر از عدل و داد می کند، پس از آن که پر از ظلم و ستم شده باشد. گذشتِ روزگار او را پیر نمی کند. ولادتَش پنهانی است. دشمنانِ خدا را می کُشد و زمین را از شرك و ظلم پاك می کند. دینِ خدا را آشکار و اسلام را در رويِ زمین گسترش می دهد و فرمانروايِ رويِ زمین می شود. با شمشیر قیام می کند. دارايِ نسبت هایی از انبیاست که از آن جمله غیبت است. روشِ او سیره پیامبرصلی الله علیه وآله است. پس از این که مردم درآزمایش هايِ سخت واقع شوند، ظاهر می شود. وقتی حضرت مهدي ظهور کند حضرتِ عیسی علیه السلام نازل می شود و پشتِ سرش نماز می خواند. پیش از ظهورش بدعت ها و ظلم و گناه و تجاهر به فسق و فجور رایج می شود. هنگامِ ظهورش مناديِ آسمان به نام او و پدرش ندا می کند که همه، آن را می شنوند و ظهور آن حضرت را اعلام می کنند. پیش از ظهورش نرخ ها بالا می رود، بیماري ها زیاد می شود، جنگ هاي بزرگ برپا می شود و بسیاري کشته می شوند. پیش از ظهورش « نفس زکیه » و « یمانی » کشته می شوند و در بیدا (مکانی بین مکّه و مدینه) خسوفی واقع می شود و و در بیدا (مکانی بین مکّه و مدینه) خسوفی واقع می شود و « دجّال » و « سفیانی » خروج می کنند و حضرت آنها را می کشد. پس از ظهورش، برکات آسمان و زمین ظاهر می شود و زمین آباد می گردد و هیچ کس غیر خدا را پرستش نمی کند. سیصد و سیزده نفر، اصحاب او هستند که در یک ساعت به محضرش حاضر می شوند. معجزات بسیاري دارد و بسیاري مشرّف به دیدار حضرتش شده اند. (1)

منبع: هزار و یک نکته از امام مهدی محمد رحمتی شهر رضا

1.منتخب الاثر ص158

ثواب شهادت برای منتظران مهدی (ع)

باید شب و روز چشم به راهش بود همانطور که شیوه ی اخیار و ابرار بوده است.

اگر کسی جداً آرزوی ولیعصر (ع) را داشته باشد و به این آرزو بمیرد مثل این است که در خیمه ی ولیعصر است.

کسی که با این تمنا بمیرد مثل کسی است که در راه خدا در رکاب ولیعصر شهید شده است.

جای شبهه برای کسی نمانده است     

رسول خدا (ص) و ائمه هدی علیهم الصلوات و السلام به قدری درباره ی آن حضرت سخن فرموده اند در مکان های متعدد و به مناسبت های مختلف درباره ی مهدی (ع) بیان فرموده اند که جای شبهه ای برای کسی باقی نمانده است.

اسمش را بیان فرمود که هم اسم من است (م ح م د) و کنیه اش کنیه من یعنی ابو القاسم است و فرمود نهمین فرزند این حسین (ع) است و اشاره به حضرت ابی عبد الله الحسین کرد " یملاء الارض قسطاً و عدلاً بعد ما ملئت ظلماً و جوراً " زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد پس از آن که پر از ظلم و جور شده باشد.

خصوصیاتش را فرمود به قسمی که هیچگونه ابهام و اجمالی در کار نباشد از آن جمله:

اصحاب مهدی، به عدد اصحاب بدر

عدد اصحابش را سیصد و سیزده بیان می فرماید البته این افراد نخستین هستند و بعداً به آن ها ملحق می گردند به عدد اصحاب بدر در رکاب خاتم الانبیاء(ص).

و این هم لطیفه ای است که یاران نخستین اسلام و کسانی که در ابتدای ظهور اسلام در رکاب پیغمبر(ص) حاضر به فداکاری شدند به همان تعداد در رکاب فرزندش مهدی(ع) نیز برای تجدید حیات اسلام و اجراء احکام قرآن جمع گردند.

ظهورش از مکه و ملائکه یارش می باشند

محل ظهورش از مکه معظمه خواهد بود و سلطنتش عالمگیر می شود حکومتش تمام کره زمین را فرا خواهد گرفت.

هنگامی که ظهور می فرماید جبرئیل طرف راستش و میکائیل طرف چپش، اسرافیل در پیش و عزرائیل در عقبش روان اند و ملائکه یارانش می باشند.

رفع حوائج مردم به وسیله ی نواب اربعه

در زمان غیبت صغری هفتاد و چهار سالی که بود و عرض شد چهار نفر به ترتیب عهده دار نیابت از حضرت بودند عثمان بن سعید و محمد بن عثمان و حسین بن روح و علی بن محمد سمری که اکنون قبر شریف ایشان در کنار بازار بغداد موجود و مزار می باشد.

در زمان نواب اربعه از اطراف و اکناف هر کس از شیعیان مطلبی داشت به وسیله ی نواب با امام (ع) تماس می گرفت و رفع مشکلش می گردید.

پس از غیبت کبری و رجوع به علماء عاملین حسب فرمایش خود امام،به شرحی که قبلاً گذشت عذری برای کسی باقی نمی ماند باید در عبادات و احکام دینی به فقهاء عدول مراجعه نمایند.

عمل به احتیاط هم باید به نظر علماء باشد

کسی نمی تواند بگوید من به علماء کاری ندارم و در مسائل شرعی عمل به احتیاط می کنم یا خودم رجوع به اخبار می کنم و از روایات تکلیفم را می فهمم.

باید دانست که فهمیدن تکلیف شرعی از روی روایات و قرآن مجید کار همه کس نیست هر چیزی را اهلی است و در هر کاری عقلاء به اهلش مراجعه می کنند و در فقه نیز باید به اهل خبره مراجعه کرد.

عمل به احتیاط کار هر کس نیست اصلاً شناختن راه احتیاط را باید خود علماء معین نمایند پس در خود عمل به احتیاط نیز احتیاط به رجوع به علماء است چه بسا کارهایی می کند و به نظرش خوب و مطابق احتیاط است در حالی که احتیاط در ترک آن کار بوده است یا کار هایی را ترک می کند به خیالش احتیاط کرده در حالی که احتیاط در به جای آوردنش بوده است.

منبع:

مهدی موعود اثر آیت الله عبد الحسین دستغیب، تنظیم و تصحیح از استاد سید محمد هاشم دستغیب ص 86-89

آیا می دانید غیبت صغرای امام عصر(ع) از سال 260 هجری تا سال 329 هجری (تقریبا 70 سال) به طول انجامید؟

آیا می دانید غیبت کبرای آن حضرت از سال 329 تا به حال ادامه دارد؟

آیا می دانید امام زمان (ع) در زمان غیبت صغری، دارای نائبان خاص به نام های: عثمان بن سعید، محمد بن عثمان، حسین بن روح و علی بن محمد سمری بودند؟

آیا می دانید امام عصر (ع) پس از شهادت پدر بزرگوارش، در سال 260 هجری عهده دار مقام امامت شدند؟

آیا می دانید در سایر ادیان هم اعتقاد به حضرت مهدی(ع) وجود دارد؟

با توجه به سوالات فوق، تا چه اندازه نسبت به امام عصر(عج) شناخت دارید؟

صفحه‌ها

Subscribe to RSS - غیبت کبری

دسته بندی