نام کتاب: دلیل آفتاب

نویسنده: محمد حسین رحیمیان

ناشر: دلیل ما

سال انتشار: 1391

نوبت چاپ: هفتم

قیمت: 4200 تومان

تعداد صفحه: 208

شابک:  ۹۷۸۹۶۴۷۵۲۸۹۵۵

زبان کتاب:  فارسی

نوع جلد: شومیز

 

این کتاب مجموعه ای از احادیث است که در آن ها نام مبارک حضرت زهرا(س) و امام زمان(عج) آمده است و گویی بدین وسیله سعی بر ارتباط متقابل آن بانوی بانوان با حضرت مهدی(عج) داشته است. اگر چه فاصله ی زمانی زیادی دارند این احادیث به نوعی انتخاب شده اند که حتماً نام یا لقبی از امام زمان(عج) در آن باشد. نویسنده در جای جای کتاب بر آن است که خوانندگان را به مطالب مهمی که در احادیث در مورد امام شناسی آمده است متوجه سازد و سعی نموده است که تطبیق بین زمان گذشته و حال را ترسیم نماید بلکه مفهوم انتظار و امام شناسی را به انسان ها گوشزد نماید شاید که به منتظر واقعی نزدیکتر شوند.

زيباترين چيزي كه تو را و جانت را زيبا مي‌كند، تقوا است. و ملاك ارزش آدمي، تقواي اوست « ان اكرمكم عندالله اتقيكم»[1].

ميهماني خدا كه ماه رمضان هر سال است، دعوت براي تقوي است «لعلكم تتقون»[2] ماه رمضان‌ها، تقوا را تمرين مي‌كني براي تمام سال و تمام عمر و پس از رمضان، به تو ثابت مي‌شود؛ مي‌تواني نوراني باشي، مي‌تواني نزد خدا گرامي باشي و زيبا.
تقوا، خود نگهداري و خويشتن‌داري است و بهترين عمل تقوي است و ورع از گناهان.
وقتي حضرت علي (ع)  از پيامبر (ص) از بهترين كار ماه رمضان پرسيد؟ پيامبر (ص) فرمودند: «الورع عن محارم الله؛ دوري از گناهان». چون چنين كردي و بر آن استقامت ورزيدي، تمام عمرت عيد فطر است و پر از شور و نشاط.
منتظر نيز بهترين ويژگي‌اش ورع است: «من سران يكون من اصحاب القائم فلينتظرو ليعمل بالورع و محاسن الاخلاق؛[3] هر كه دوست دارد و شاد مي‌شود يار قائم عليهم السلام  باشد، منتظر باشد در حالي كه به ورع عمل كند و به محاسن اخلاق(زينت بندد).»
آنكه تقوا داشت و دور از گناه بود، منتظر واقعي است. آنكه تقوا را مدنظر بگيرد، منتظر واقعي است. هر كس در هر كار و مسؤليتي بايد تقوا داشته باشد، تقوا اين است؛ اگر توانايي كاري را ندارد. نه براي آن بكوشد و نه اگر بها و پيشنهاد دادند بپذيرد.
وقتي نمي‌داني بگويي نمي‌دانم، نه اينكه بگويي مي‌دانم و براي دانشجو و دانش آموزت نادانسته‌ها را ببافي؛ اگر توانمند‌تر از تو براي كاري هست، او را مدد كني، نه كارشكني كني و نه از اين كه او سر كاري آمد و تو نيامدي، محزون باشي، حسد ورزي؛ مسئوليتي كه داري حقي آن را رعايت كني. از كار نكاهي؛ چشم‌ات را از پست و مقامي كه شايسته آن نيستي برگيري. تقوا آن است كه چشم‌ات را از آنچه براي تو نيست، بپوشي. آنكه مي‌تواني مشكل‌اش را زود حل كني، به فردا و فرداها نياندازي؛ نه اشتباهت را توجيه كني و نه بر اشتباهت پافشاري كني؛ حال كه سال تحصيلي است، فرصت را غنيمت شمرده، آنكه درس مي‌خواند براي خدا بخواند و آنكه درس مي‌دهد براي خدا درس دهد؛ كسي كه محصولي را توليد و عرضه مي‌كند خدا را درنظر بگيرد؛ خوب بسازد و خوب عرضه كند آنكه جواني دارد براي ازدواجش اقدام كند؛ سخت نگيرد و دست و پا را از غل و زنجير آداب و رسوم غلط رها سازد؛ جوان توكل بر خدا را با جان خود گره زند؛ دست همت به كمر زند كسب و كار را ولو كم شروع كند؛ حتي در ميان خانه، همسران نيز نسبت به هم رعايت تقوا كنند، حق و حقوق هم را دوستانه مراعات كنند و به فرزندان بياموزند مهرباني و عدالت توأم را؛ تقوا آن است كه جان، فرزندان، شغل و كار و زمان، آبرو و اعتبار و هر آنچه‌داري، همه فرصت‌ها را امانت بداني و خيانت را روا نداري. تقوا آن است كه به امام متقين نظاره كني و از آنچه بر آن امام عزيز گذشت عبرت بگيري و بداني وظيفه‌ات نسبت به امامت چيست؟ امت گذشته نسبت به امام خود چه كوتاهي و سهل‌انگاري روا داشته‌اند كه ولي خدا د محراب غريبانه به شهادت رسيد يا پاي قرار داد مظلومانه نشست.
همانطور كه رمضان فقط لب فروبستن، از غذا و طعام نيست كه جان فروبستن از گناه است، انتظار هم، فقط به لب ذكر مهدي آوردن نيست كه به جان، محبت و اطاعت و تلاش و دوري از رنجاندن آن عزيز است.
تقوا تأمل در شب قدر است و پيمان و عهد با امام زمان و امان زمين و زمينيان.

پی نوشت ها :
[1]. سوره حجرات، آيه 13.
[2]. سوره بقره، آيه 183.
[3]. بحارالانورا، ج52، ص140.

هر انسانی در زندگی خود هدفی را انتخاب می کند و سعی می کند تا تمام تلاش ها و فعالیت ها و رنج کشیدن های او در مسیر رسیدن به آن هدف قرار گیرد. این باعث می شود که زندگی انسان معنادار شود و ارزش پیدا کند. با این وجود، آدم ها بر اساس هدفی که برای زندگی خود انتخاب کرده اند، ارزش پیدا می کنند و از دیگران جدا می شوند. به عبارت دیگر برای قضاوت درباره انسان ها می توان به داوری درباره هدف هایی که آنها برای زندگی خود انتخاب کرده اند، پرداخت.

موارد متفاوت و متنوعی می توانند به عنوان هدف زندگی انسان انتخاب شوند و به برنامه ها وطرح بندی های او برای زندگی جهت دهند. کسب ثروت، رسیدن به لذت، تجربه شرایط و موقعیت های خاص و غیر معمول، موفقیت شغلی و تحصیلی و کسب شهرت، نمونه هایی از این اهداف به شمار می روند. با این وجود، آنچه باعث می شود هدف های انسان ها برای زندگی متفاوت باشد و افراد، هدفهای مختلفی را برای زندگی خود برگزینند و راه های گوناگونی را برای رسیدن به این اهداف در پیش گیرند، سطح شناخت و نوع بینش آنها به زندگی است.

همچنان که نمی توان از یک آدم معمولی اما با سطح درآمد پایین انتظار داشت که از خیر ثروت بگذرد، تلاش برای قانع کردن یک عالم که به کار اقتصادی روی آورد و از فعالیت علمی خود فاصله بگیرد بی ثمر خواهد ماند. در چشم انداز مهدویت، بهترین هدفی که آدمی می تواند برای زندگی خود در نظر بگیرد و در راستای تحقق آن تلاش کند، همان هدفی است که خداوند انسان ها را برای تحقق آن خلق کرده است.در واقع، بهترین هدف برای زندگی عبودیت خداوند است و کسانی که این هدف را برای زندگی خود برگزیده اند، انسان های موفق و ارزشمندی محسوب می شوند.برای رسیدن به این هدف و تحقق آن در زندگی، خداوند راهی را به انسان ها معرفی کرده و ازآنها خواسته تا از این راه به سوی خدا و عبودیت او حرکت کنند.

باید گفت: آگاهی کامل از جزئیات و دستاوردهای عصر ظهور برای کسی که پیش از ظهور زندگی می کند بسیار دشوار می نماید. تنها در پرتو روایات معصومین علیهم السلام و بر اساس استنباط علمای بزرگ از احادیث و قرآن می توان تا حدودی از این شاخصه ها و واقعیت ها پرده برداشت. در سلسله گزارش های خبری اخیر پیرامون سبک زندگی اسلامی به دنبال معرفی برخی شاخص ها و رسیدن به ابعاد حکومت جهانی حضرت مهدی (عج) و سبک زندگی مهدوی هستیم.

از دیگر ویژگی های عصر ظهور، پدیدار گشتن رشد معرفتی و دانشی انسان است. البته این سخن به این معنا نیست که بشر پیش از ظهور، اندیشه، تعقل، تلاش و جستجو برای دست یابی به حقیقت را نداشته است، بلکه منظور این است که بندها گسیخته و دیده ها گشوده خواهد شد. امام باقر علیه السلام می فرمایند: « إذا قام قائمنا وضع الله یده علی رووس العباد،فجمع بها عقولهم و کلمت به أحلامهم » هنگامی که قائم ما قیام کند، دست خدایی اش را بر سر بندگان می نهد، از آن پس خردها و دانش های آنان به هم می پیوندد و کمال می یابد.(بحارالانوار،ج 52)

این راه، حجت های الهی و امامان معصوم(علیهم السلام) هستند که اراده خداوند را تحقق می بخشند و برای قرب به خداوند تنها راه محسوب می شوند. چنانچه توجه به مضمون حدیث مشهوری از پیامبر خدا(ص)که می فرمایند: «من شهر علم هستم و علی(علیه السلام)در آن شهر است.پس کسی که می خواهد به این شهر راه یابد، باید از در آن وارد شود». گویای این حقیقت است. همچنین در زیارت امام موعود(عج) می خوانیم: «سلام بر تو ای راه خداوند که هر کس از راهی جز آن برود، هلاک می گردد». در واقع پس از آنکه ما در مسیر ولایت خداوند قرار گرفتیم و از طاغوت ها و بیراهه ها جدا شدیم، می باید کسی که در هر زمان عهده دار مقام ولایت الهی است. امامان معصوم(علیهم السلام) در هر عصر و زمان را بشناسیم و با او همراه شویم. با این وجود، کار در این مرحله پایان نمی گیرد و برای تحقق عبودیت خداوند در زندگی باید برای یاری ولی خدا قیام کرد.

به عبارت دیگر آنچه سبب می شود ما در مسیر ولایت خداوند قرار گیریم و به سوی هدف خلقت گام برداریم، شناخت، همراهی و یاوری امام معصوم(عج) است. از آنجا که امام و حجت خداوند، نماد اراده الهی به شمار می رود، یاری امام در واقع یاری خداوند بوده و یاری خداوند، به معنای پذیرش دعوت او و حرکت به سمت عبودیت خدا و تحقق هدف خلقت است. یاری امام موعود و خدمت به این حقیقت بزرگ در زمانه ای که ما در آن زندگی می کنیم، وظیفه ای است که هر یک از شیعیان می بایست در زندگی فردی و اجتماعی خود به آن عمل کند. یاری امام، از خود ما آغاز می شود و اولین گام در این مسیر، خودسازی و اصلاح فردی است.

در واقع هر فرد با تلاشی که درجهت اصلاح باورها، رفتارها و اعمال خود انجام می دهد و با کوششی که در مسیر عمل به وظایف دینی و دوری از گناهان صورت می دهد، بزرگ ترین خدمت ممکن به امامان موعود را محقق می سازد. به عبارت دیگر هر کدام از منتظران امام موعود با تربیت و اصلاح وضعیت زندگی خود، گام بزرگی در آمادگی عمومی برای پذیرش ظهور موعود بر می دارد و با این عمل خود، بر این نکته اساسی تأکید می کند که «منتظران مصلح خود باید صالح باشند!»

امام علی(علیه السلام) به مردمان عصر خود می فرمود: «بدانید که هر کسی امامی دارد که به او اقتدا می کند و از نور علم او بهره می برد… بدانید که شما نمی توانید همچون من باشید اما با ورع و کوشش بسیار و عفت و اصلاح و از بین بردن نقص ها مرا یاری کنید». این توصیه نشان می دهد که نخستین گام در راه یاری امام موعود، به اموری مربوط می شود که در حوزه زندگی فردی ما قرار دارد. در واقع هر یک از ما می توانیم با پرهیزکاری، تلاش بسیار و عفت ورزی و همچنین کوشش در جهت اصلاح نواقص و پر کردن شکاف های زندگی خود، به امام(عج) خدمت کرده و او را در مسیر تحقق آرمان بزرگ خود یاری کنیم. گام بعدی در جهت خدمت به موعود و یاری امام(عج)، تلاش در جهت آشنایی دیگران با این حقیقت بزرگ است. در واقع همان گونه که جریان اصلاح و تربیت فردی ما از شناخت و آگاهی نسبت به مهدویت آغاز می شود، برای کمک به دیگران هم می بایست در ابتدا زمینه آشنایی آنها با مهدویت را فراهم آورد. بنابراین علاوه بر پژوهش ها و مطالعات تخصصی که لازمه شناخت، شرح و تبیین آموزه های مهدوی است و در مراکز و مۆسسات علمی و پژوهشی صورت می گیرد، تغییر نگرش عمومی افراد جامعه نسبت به مهدویت مهم ترین و اساسی ترین کاری است که می توان به آن پرداخت.

آیا برنامه ریزی زندگی ما در مدار ظهور امام زمان می چرخد ؟
آیا ظهور امام زمان پایان دردهاست ؟
تنها علاقه قلبی ما برای ظهور کافیست ؟
امام زمان وقتی ظهور کنه دوست نداره ما رو در جبهه مخالفین ببینه و اگه پرده از چهره ها برداشته بشه ،شاید خیلی ها روبه روش باشن نه کنارش ...

برای استفاده در سایت یا وبلاگ خود می توانید از کد زیر استفاده کنید:
ضمیمه ها:
دریافت باکیفیت خوب و فرمت mp3  حجم فایل:  -1 bytes
Subscribe to RSS - ویژگی های منتظر

دسته بندی