نام کتاب: جان جهان؛ پژوهشی نو و جامع در عرصه مهدویت

نویسنده: مهدی طیب

ناشر: انتشارات مسجد مقدس جمکران

سال انتشار: 1395

نوبت چاپ: اول

قیمت: 22500 تومان

تعداد صفحه: 586

شابک:  9789649734736

زبان کتاب:  فارسی

نوع جلد: جلد معمولی

 

این کتاب حاصل پیاده سازی، تنظیم و ویرایش فایل های صوتی مباحثی در حوزه مهدویت است که طی سال های مختلف بیان شده و با افزودن مطالب و نکات زیادی به صورت کتاب منتشر شده است.
کتاب «جان جهان» در ۸ فصل تدوین و منتشر شده است:
«منجی باوری در اقوام؛ مذاهب و مکاتب دیگر»
«مهدویت باور مشترک همه مذاهب اسلامی»
«مهدویت در عرصه عرفان»
«حضرت مهدی(عج)»
«غیبت و دیدار»
«شیعه در عصر غیبت»
«عصر ظهور»
«سخنان حضرت مهدی(عج)»

هم چنین مولف به پیوست این اثر، کتاب «پایان شب سیه» را که سال ها پیش از او منتشر شده و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته بود نیز قرار داده تا مورد استفاده مخاطبان قرار گیرد.

در این کتاب نیز عناوینی چون «یأس»، «امید»، «انتظار»، «منجی» و… گنجانده شده که مولف ذیل آن مباحثی را طرح کرده است.

 

نام کتاب: عصر خرد

نویسندگان: روح الله دریکوندی

ناشر: انتشارات مرکز تخصصی مهدویت

سال انتشار: پاییز 94

تیراژ: 1000 نسخه

نوبت چاپ: اول 

قیمت: 10000 تومان

کد محصول: bok- mvc-252

زبان کتاب: فارسی

 

در این کتاب به یکی از اتفاقات مهم دوران ظهور که در روایات از آن خبر داده شده است، مساله جمه و کامل شدن عقل انسانها، پرداخته است.

عنوان کتاب: پرچم هدایت، سیمای شکوهمند حضرت مهدی (عج)

موضوع: مهدویت

نویسنده: محمدرضا اکبری

ناشر: قم، مسجد مقدس جمکران

نوبت: چاپ چهارم، 1386

تعداد صفحات: 176

فرمت: pdf

 

ترویج فرهنگ مهدویت و انتظار در کشور جمهورى اسلامى ایران که منصوب به حضرت صاحب الزمان حجه بن الحسن العسکرى - عجل الله فرجه الشریف - مى‏باشد، از امور لازم و ضرورى است.

جوانان عزیز که مشتاق سیراب شدن از چشمه زلال معارف اسلامى مى‏باشند را باید با برنامه‏ریزى و دقت به سوى اسلام ناب محمدى‏صلى الله علیه وآله که در فقه جعفرى تبیین گردیده، راهنمایى نمود تا آن عزیزان که جوهر وجودشان به برکت جلسات و شرکت در نشست‏ها و مجالس مذهبى شکل گرفته است را چون فولادى مقاوم در برابر دشمنان اسلام ساخته و پرداخته شوند.

عناوین اصلی عبارتند به شرح زیر می باشند:

فصل اوّل: از طلوع تا غیبت ؛ فصل دوم: امام مهدی علیه السلام در آینه وحی ؛ فصل سوم: عصر غیبت؛ فصل چهارم: وظایف شیعه در عصر غیبت‏؛ فصل پنجم: نشانه‏ های غیر حتمی ظهور؛ فصل ششم: نشانه‏ های حتمی ظهور؛ فصل هفتم: یاران امام مهدی‏ علیه السلام؛ فصل هشتم: ظهور و قیام پیشوای جهان؛ فصل نهم: تحولات عصر ظهور؛ فصل دهم: حکومت امام مهدی‏ علیه السلام؛ فهرست منشورات مسجد مقدّس جمکران؛ پی نوشت ها.

ضمیمه ها:
دریافت فایل با فرمت pdf  حجم فایل:  -1 bytes

یکی از ره آوردهای دوران ظهور و حکومت عادلانه حضرت مهدی علیه السلام آزادی انسان ها از بردگی و ستمگری است، بشری که در طول تاریخ ستم ها و ظلم ها، آزادی واقعی او را سلب کرده و او را به بردگی و بندگی کشیده است در آن دوران به آزادی واقعی و مشروع و دلخواه خود خواهد رسید. حضرت علی علیه السلام در این باره فرمود: «لیحل فیها ربقاً و یعتق رقّاً» مهدی بر سیره صالحان رفتار می کند، تا گره ها را بگشاید، و بردگان [و ملّت های اسیر و رنج دیده و ستم کشیده] را آزاد سازد. (نهج البلاغه، خطبه 150)

عوامل گناه برچیده می شود

مهم ترین عامل صدور گناه از انسان طمع و حرص او به اندوختن مال دنیا و احساس نیاز انسان به متاع دنیا است. وقتى انسان به قدر کفایت از مال و ثروت بهره مند گشته و عزت و آبروى اجتماعى بیابد و بینش او الاهى شود و دنیا و متاع آن برایش بى ارزش گردد و به یقین برسد که تمامى وعده هاى الاهى حق اند و - گرچه دیگران نخواهند و نپسندند و در سر راه تحقق آن مانع بتراشند - بالاخره محقق خواهند شد؛ اگر انسان به یقین برسد که معاد و حساب و کتابى در کار است و بهشت و آنچه در آن است قابل مقایسه با عمر دنیا و آنچه در آن است نبوده، دیگر انگیزه اى براى ارتکاب گناه باقى نمى ماند.

به خصوص که بنابر برخى روایات و استدلال های برخى محققان فرزانه، عمر ابلیس نیز با قیام حضرت مهدی علیه السلام تمام خواهد شد و به استناد برخی روایات آن ملعون به دست نبى اکرم صلی الله علیه و آله در بیت المقدس ذبح خواهد شد و تسویلات و وسوسه ها و تزیین هاى او هم منقطع مى گردد. (طباطبائی، المیزان [عربى] ج 14، ذیل آی 36، سوره ى حجر، ص 160، 161، 175) از طرف دیگر، موانع بى شمارى مثل حکومت عدل فراگیر که رهایى از عدالت آن امکان ندارد، محیط امن و امان و سالم و عدم پذیرش فساد و تباهى و گناه از طرف عموم مردم، مانع صدور گناه خواهد بود، پس انگیزه، مفقود و مانع، موجود مى شود.
رشد و کمال انسان ها

عموم افراد در عصر ظهور در مراتب بالاى رشد و كمال قرار مى گیرند و زندگى اخلاقى و معنوى پیشه مى كنند اما اجر و پاداش انسان هایى كه در دوران قبل از ظهور زندگى مى كنند و دین خود را نگه داشته اند و تسلیم وسوسه هاى شیطان نشده اند، از مردمانى كه در دوران ظهور زندگى خواهند كرد و تحت حاكمیت عدل الهى روزگار سپرى می كنند، بیشتر و بالاتر است. در روایتى از امام صادق ( علیه السلام) نقل شده است كه عبادت به همراه خوف و در دولت باطل، مانند عبادت در حالت امن و دولت حق نیست. بدانید كه هر یك از شما كه نماز فریضه را فرادا و پنهان از دشمن و در وقت بخواند ( وقتى كه علنى و با جماعت امكان ندارد ) خدا، براى او ثواب بیست و پنج نماز واجب بنویسد و كسى كه نماز مستحبى را در وقت اش به درستى بخواند ، خداوند براى او ثواب ده نماز مستحبى بنویسد و فردى كه كار نیك و حسنه اى انجام دهد خداوند ثواب بیست عمل حسنه براى او بنویسد و هر كس نیكوتر انجام دهد، خداوند ثواب را مضاعف می كند. سپس حضرت در علت این پاداش می گوید: شما، صابر همراه با امام و منتظر دولت حق هستید، بر امام و بر جان هاى خود از شر حاكمان ظلم در هراسید، حق شما در دست ظالمان است و شما را از آن منع می كنند، و شما را در تنگى و طلب معاش قرار داده اند، در حالى كه بر دین و عبادت و اطاعت از امام و ترس از دشمن خود صابر هستید. از این رو خداوند اعمال شما را چند برابر می كند. پس بر شما گوارا باد. سپس حضرت در پایان حدیث می فرمایند: به خدا سوگند! هر یك از شما به این حال بمیرد، نزد خداوند افضل است از بسیارى كه در بدر و احد حضور داشتند( بحار، ج 52، ص 127 ح 20) و در روایات متعدد انسان منتظر مانند فردى شمرده شده است كه در ركاب پیامبر به شهادت رسیده است. (بحار ج 52 ، ص 126 ، ح 19)
آزمون و ابتلا ادامه دارد

از طرفى طبق روایتى، شیطان كشته مى شود و مردم در زمان ظهور از شر وسوسه ها و فریب هاى او در امان خواهند ماند، ولى باز هم انسان داراى حق انتخاب و اختیار است، پس باز هم امكان خطا و اشتباه براى او هست. به عبارت دیگر، نفس درونى و وسوسه هاى او، آدمى را رها نمی كند.

همچنین چون دنیا محل ابتلا و امتحان است و مردم دوران ظهور نیز امتحان می شوند، امتحان آنان در مقطعى دیگر و به صورت دیگر و شاید مشكلتر انجام شود. به عنوان مثال، دانش آموزى كه در مقطع دبستان امتحان می دهد، در حد و اندازه علمى و توان فكرى از او آزمون گرفته می شود و وقتى به مقطع راهنمایى و دبیرستان وارد می شود، با توجه به رشد علمى و فكرى امتحان سختترى را باید پشت سر بگذارد.
همین فرد، وقتى وارد دانشگاه شد، باز باید امتحان بدهد و حتى ممكن است امتحان او به جاى ده سوال، فقط یك سوال باشد و به او اجازه استفاده از كتب نیز داده شود، ولى روشن است كه امتحان او، بسیار سخت تر است و بخشش و ارفاق استاد نسبت به او كمتر می شود. اگر دانش آموز ابتدایى بشنود در دانشگاه چنین امتحانى می گیرند، آن را شاید نوعى ظلم بداند و بگوید: چگونه است من كه مقدار علم كمترى دارم باید سوالات بیشترى را آن هم به صورت حفظى پاسخ دهم، ولى دانشجو هم سوالات كمترى دارد و هم حق استفاده از كتاب براى او است. ولى فردى كه به همه دوره هاى تحصیلى اشراف دارد، در می یابد كه كلام این دانش آموز صحیح نیست.
دوران ظهور نیز چنین است. هر چند امتیازاتى بى نظیر و بى بدیل دارد، ولى امتحانات خاص خود را نیز دارد. قرآن كریم در مورد زنان پیامبر می گوید: اى همسران پیامبر! هر كدام از شما گناه آشكارى مرتكب شد، عذاب او دو چندان است ( احزاب / 30 ) یعنى انتساب شما به پیامبر به شما ویژگى و امتیازى داده است كه اگر تقوا پیشه كنید، مانند دیگر زنان نیستید ( بلكه ممتازتر هستید ) و اگر خطایى مرتكب شوید نیز از دیگران بیشتر در عذاب هستید. (احزاب / 30 - 32) با توجه به دو نكته فوق روشن میشود كه خداوند در همه حال نسبت به بندگان عدالت را مراعات می كند .

خلاصه سخن: مهم ترین عامل صدور گناه از انسان طمع و حرص او به اندوختن مال دنیا و احساس نیاز انسان به متاع دنیا است. وقتى انسان به قدر کفایت از مال و ثروت بهره مند گشته و عزت و آبروى اجتماعى بیابد و بینش او الاهى شود و دنیا و متاع آن برایش بى ارزش گردد و به یقین برسد که تمامى وعده هاى الاهى حق اند، دیگر انگیزه اى براى ارتکاب گناه باقى نمى ماند.

یکی از وعده هایی که خداوند متعال در قرآن کریم به انسان داده است از بین رفتن حزن و ترس انسان است، انسان ها همیشه به دنبال یک زندگی آرام هستند و امنیت و آسایش یکی از ارکان زندگی سالم و انسانی است، اما دنیا طلبی و خود خواهی بشر این آرامش را از او سلب کرده است، خداوند در قرآن کریم می فرماید «إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُون» كسانى كه گفتند: پروردگار ما اللَّه است، سپس استقامت به خرج دادند، نه ترسى براى آن هاست و نه غمى دارند. (احقاف، آیه 13) این آیه به دو نکته اشاره دارد یکی توحید و یکتا پرستی و دیگر استقامت و صبر در این راه. آدمی که در راه توحید ایستادگی کرد هیچ غصه‌ای نخواهد داشت. این آدم به امنیت می‌رسد. حال این امنیت چه زمانی اجتماعی شده و همه جهان را فرا می گیرد؟ وقتی قرآن می فرماید استقامت در راه دین و توحید هیچ خوف و حزنی برای بشر باقی نمی گذارد مسلما اگر روزی تمام احکام و قوانین اسلام به صورت کامل اجرا شود، امنیت کامل در سایه تقوا و اجرای عدالت ایجاد خواهد شد. واین امر قطعا در عصر ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه محقق خواهد شد. تا حدی که مردم آرزو کنند ای کاش مردگانشان زنده بودند و همچون آنان از نعمت های الهی برخوردار می گشتند.
تبدیل خوف به امنیت

عدالت و امنیت از برترین و مقدم ترین نعمت ها و دستاوردهایی است که توسط امام مهدی عجل الله تعالی فرجه به بشریت هدیه خواهد شد، همان امنیت فراگیری که خداوند وعده داده است. در سوره مبارکه نور می خوانیم «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ‏» خداوند به كسانى كه از شما ایمان آورده‏ اند و اعمال صالح انجام داده ‏اند وعده مى ‏دهد كه آنها را قطعا خلیفه روى زمین خواهد كرد، همانگونه كه پیشینیان را خلافت روى زمین بخشید. همچنین «وَ لَیُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى‏ لَهُمْ‏» و دین و آئینى را كه براى آنها پسندیده، به طور ریشه‏ دار و پا برجا در صفحه زمین مستقر سازد. و نیز «وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً» و خوف و ترس آنها را، به امنیت و آرامش مبدل خواهد كرد. و باز در ادامه می خوانیم «یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِكُونَ بِی شَیْئاً» و آن چنان مى‏ شود كه تنها مرا مى ‏پرستند و چیزى را شریك من قرار نخواهند داد. مسلم است بعد از این سیطره حكومت توحید و استقرار آئین الهى و از میان رفتن هر گونه اضطراب و ناامنى و هر گونه شرك" كسانى كه بعد از آن كافر شوند فاسقان واقعى آنها هستند. «وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ‏» (سوره مبارکه نور، آیه 55) در این آیه تاکید بسیار بر تبدیل خوف و نگرانی مؤمنان به امنیت است که در سایه ی حکومت و خلافت صالحان این امنیت مطلق برقرار می شود.
از مجموع آیه چنین بر مى ‏آید كه خداوند به گروهى از مسلمانان كه داراى این دو صفت هستند، "ایمان" و" عمل صالح" سه نوید داده است: 1- استخلاف و حكومت روى زمین. 2- نشر آئین حق به طور اساسى و ریشه ‏دار در همه جا. 3- از میان رفتن تمام اسباب خوف و ترس و وحشت و ناامنى. نتیجه این امور آن خواهد شد كه با نهایت آزادى خدا را بپرستند و فرمان هاى او را گردن نهند و هیچ شریك و شبیهى براى او قائل نشوند و توحید خالص را در همه جا بگسترانند. روایاتی که در تفسیر این آیه شریفه وارد شده است، منظور از این آیه را عصر ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه دانسته است. امام سجاد علیه السلام در باره این آیه فرمودند: این آیه در باره قائم، مهدی علیه السلام نازل شده است.(منتخب الاثر ص 63)
آرامش واقعی در عصر ظهور

آری در پرتو حکومت عدالت گستر مهدوی، جامعه عصر ظهور از نعمت امنیت و آسایش فکری بهره مند خواهد شد. در آن زمان امنیت از جمیع جهات در حد اعلا تأمین است: امنیت مالی، امنیت جانی، امنیت فکری و فرهنگی، امنیت اقتصادی، امنیت اعتقادی، امنیت اجتماعی، به طور کل آرامش بر جامعه حکم فرما خواهد بود. همچنانکه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «امت من در زمان مهدی از چنان نعمتی برخوردار شوند که مانند آن را هرگز ندیده اند، آسمان پی در پی باران بارد و زمین با تمام توان، گیاهانش را برویاند» و نیز فرمودند: «امت او نزدش پناه جویند همچون زنبورهای عسل که نزد ملکه خود گرد آیند، زمین را از عدل و داد مالامال کند همانگونه که از جور وستم مالامال شده است، بگونه ای که مردم به (آرامش) جامعه نخستین خود باز گردند، نه خفته ای را بیدار کنند و نه خونی ریخته شود». (نسخه خطی ابن حماد ص 99، برگرفته از کتاب عصر ظهور علی کورانی)

این روایت و روایات بسیاری که در این مورد بیان شده تأیید می کنند که جامعه انسانی در عصر ظهور حضرت مهدی(عج) جامعه ای در اوج امنیت و آرامش، با محبت و دوستی و بدون اختلاف و کشمکش است زیرا در سایه عدالت مهدوی دشمنی ها به دوستی، نزاع ها به صلح و کینه ها به محبت بدل می شود. صفا و مهر نه تنها میان بشر بلکه میان حیوانات نیز شایع می گردد. و این امنیت چنان فراگیر و با ثبات است که همه راه ها امن می شود.
هنگامی که از امام صادق علیه السلام سوال می شود: چرا آرزوی ظهور حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه را داشته باشیم؟ امام صادق علیه السلام در جواب می فرمایند: سبحان الله! آیا دوست نداری که امام، عدالت را در جهان بگستراند و امنیت را در راه ها برقرار سازد و با حکم منصفانه، با ستمدیده رفتار نماید و به او یاری رساند. (بحارالانوار /52/ باب 22 فضل انتظارالفرج)
خلاصه سخن:

حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه با استقرار نظام عدالت گستر و ارزشمدار عصر ظهور، تمام وعده های داده شده در قرآن و احادیث را محقق خواهد کرد، دین خدا را بر کل جهان عرضه خواهد داشت زمام امور را به دست انسان های مظلوم و ستمدیده، خواهد سپرد و به انسان های مؤمن و متقی، عزت خواهد داد، حزب الله، را به پیروزی خواهد رساند، اضطراب و نگرانی ر ا از تمام زوایای زندگی از بین خواهد برد. امنیت و آرامش کامل را به وجود خواهد آورد و بدینسان شب سرد، تاریک و ظلمانی انسانهای مظلوم را به پایان خواهد رساند وانتهای فصل سرما و یخبندان اخلاق و ارزش های انسانی را اعلام خواهد کرد و این است معنای کلام الهی: وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً

در حقیقت، تمام انقلاب هایی که بر اساس فطرت شکل گرفته اند، در پی تحقق و رسیدن به این سه هدف بوده اند؛ به این معنا که تمامی انقلاب ها در وهله نخست، بر مبنای کسب آگاهی و شناخت حقیقت و نیز وصول و دستیابی به آن شکل می گیرد. در مرتبه دوم، انقلابیون که غالباً با نظام های طاغوتی رو به رو هستند می کوشند تا خود را از سلطه کسانی که هیچگونه حقی در حاکمیت بر انسان ها و جوامع ندارند، رهایی بخشند و در نهایت، برای تحقق عدالت در متن جامعه تلاش می کنند. عدالت، گمشده همیشگی انسانِ آرزومند کمال است که این کمال، به ویژه در حوزه مسایل اجتماعی، خواسته انسان و آرزوی دیرین اوست. نقطه پیوند انقلاب حسینی و انقلاب مهدوی را می بایست در سه مفهوم «آگاهی»، «آزادی» و «عدالت» جست.

آگاهی

انقلاب حسینی به جهت احیای آگاهی و بصیرت هایی که از سوی خلفای جور، سلب یا منحرف شده بود، به پا شد. عاشورا، تلاشی برای نجات و رهایی امت اسلام از حیرتِ گمراهی و جهلی بود که در طول نیم قرن بدان دچار شده بودند؛ چرا که پس از وفات پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله جامعه، به واسطه کنار گذاشتن ولایت و عمل نکردن به وصیت رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم دچار ارتجاع و بازگشت به دوران جهالت خود شده بود؛ همه اعتقادات پیشین خود را فراموش کرده بود؛ حقایق و محتوای اصلی اسلام را از یاد برده بود و به جای حق، به باطل گرایش یافته بود. در این شرایط بود که امام حسین علیه السلام قیام نمود تا ضمن تبیین حق از باطل، حقیقت را زنده و آگاهی جامعه را نسبت به آن تجدید نماید.
حکومتی که امام مهدی عجل الله تعالی فرجه براساس قرآن کریم بنا می دارد همه قوانین، نظامات، برنامه ها و فعالیت ها حول محور قرآن می باشد. برای تحقق این مهم امام به احیاء قرآن و هدایت آراء و اندیشه ها به سمت قرآن می پردازد.

امام علی علیه السلام در ارتباط با احیاء گری قرآن توسط امام مهدی عجل الله تعالی فرجه و نقشی که این احیاءگری در حکومت قرآنی جامعه عصر ظهور دارد، فرموده اند: «یعطف الهوی علی الهدی اذا عطفوا الهدی علی الهوی و یعطف الرأی علی القرآن اذا عطفوا القرآن علی الرأی» (نهج البلاغه، خطبه 138) امام مهدی عجل الله تعالی فرجه هواهای نفسانی را به متابعت هدایت الهی باز می گرداند، در روزگاری که هدایت الهی را به متابعت هواهای نفسانی درآورده باشند و آراء و اندیشه ها را تابع قرآن می گرداند. آن زمانی که قرآن را تابع آراء و اندیشه های خود ساخته باشند فعالیت امام برای احیاء قرآن و آوردن آراء وافکار و اندیشه ها حول محور قرآن یک فعالیت اساسی است، حضرت قرآن فراموش شده و مهجور مانده را احیاء می کند و قرآن، حیات خویش را در متن جامعه باز می یابد و همگان منطبق با آن فعالیت ها، برنامه های خود را تنظیم می کنند.
آزادی

دومین هدف قیام حسینی، آزادی انسان بود. لازم به تذکر است که انسان، دو نوع اسارت دارد: اسارت درون و اسارت بیرون. اسارت درونی انسان، در واقع، حالت سرسپردگی وی در مقابل تمایلات سیری ناپذیر نفس است. این اسارت، دو نوع ظهور خواهد داشت؛ گاه، به صورت استکبار و گاه، به صورت عصیان و گناه. انسانی که اسیر نفس است، انسانی عصیانگر خواهد بود و این عصیان و طغیان، وی را در اجتماع، به انسانی فاسد تبدیل خواهد کرد که اگر به قدرتی دست یابد، همة جامعه را به اسارت خواهد کشاند و آزادی مردمان را سلب خواهد کرد. از این رو می توان گفت که در حقیقت، اسارت باطنی، منشأ و مسبب اسارت ظاهری است و برای رهایی از اسارت ظاهری، می بایست ابتدا زمینه های اسارت باطنی را از میان برداشت. قیام امام حسین علیه السلام نیز در روز عاشورا، از یک سو به جهت زدودن رذائل اخلاقی و نفسانی از متن جامعه و از سوی دیگر، برای آزادی امت از اسارت حکومت یزید بود.

در دوران مهدی عجل الله تعالی فرجه عصر رنج هاى بیهوده و بیگارى ها و بردگى ها هم به پایان خواهد رسید. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله: به دست مهدی علیه السلام بندهای بردگی از گردن شما همه گشوده می گردد (بحار الانوار ج 51 ص57) انسان های قرن ما، بردگانی به ظاهر آزادند. ذوق، هنر، اندیشه و ابتکارشان همه کانالیزه شده و هدایت شده است. مجموعه این بندها و شبکه های پیچیده بر سر راه انسان او را از گوهر اصلی و ماهیت انسانی خویش تهی ساخته است، آزاد شدن از این نوع بردگی، به معنای آزادی همه استعدادها و خلاقیت ها و نیروهای نهفته انسانی است. و این آزادی است که در پرتو عدالت واقعی مهدوی علیه السلام تحقق می پذیرد، و ذلت و اسارت کلی انسان که در سایه نظام های ستم بنیاد بر بشریت تحمل شده بود، ره نیستی در پیش می گیرد. (عصر زندگی و چگونگی آینده انسان و اسلام ص55)
عدالت

سومین هدف قیام امام حسین علیه السلام که آرمان تمامی پیامبران و امامان نیز محسوب می شود، برقراری عدالت بوده است. تمامی انبیاء و اوصیای ایشان، مظهر والای عدالت بودند و در صورت دست یابی به قدرت، حکومت آنان نیز تجلی و مظهر عدالت خداوند بود. بر همین اساس، امام حسین علیه السلام نیز در پی ایجاد حکومتی عدالت محور، قیام کرد.
حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه هر نوع طبقه سازی و پدید آمدن برتری های طبقاتی را محو می کنند و عواملی که جامعه ها را به طبقات گوناگون اقتصادی (اشراف سرمایه داران و بینوایان) و سیاسی (طبقه حاکم و فرمانفرما و طبقه محکوم و فرمانبر) و نظامی (طبقه قدرتمند و مسلح به ابزار و طبقه فاقد ابزار نظامی) و فرهنگی (طبقه دانشمند و متفکر و شاعر و هنرمند و... و طبقه بی سواد و ناآگاه و... )، تقسیم می کند را از میان برمی دارند تا همه مردم بر اصل عدل و معیار و میزان عدالت در کنار هم و با حقوقی مساوی زندگی کنند. انسان ها به شخصیت و ارزش واقعی خویش می رسند، و بند ذلت و بردگی از همه برداشته می شود.
آنچه از روایات بر می آید، این است که عدالت آن حضرت عمومی و شامل همه مردم است. امام علی علیه السلام می فرمایند: در توصیف عدالت فراگیر امام مهدی عجل الله تعالی فرجه برده ای نمی ماند مگر اینکه [امام] او را می خرد و آزاد می کند و بدهکاری نمی ماند جز اینکه بدهی او پرداخت می شود. مظلمه و حقی بر گردن کسی نمی ماند، جز اینکه به صاحب حق باز گردانده می شود. کسی کشته نمی شود مگر اینکه دیه آن را می پردازد. و تنی به قتل نمی رسد مگر اینکه بدهی های او را می پردازد و خانواده اش را چون دیگر افراد جامعه اداره می کند. (با این روش ها) زمین را از داد آکنده گرداند، پس از آنکه از بیداد و ستم آکنده باشد. (بحارالانوار ج 52 ص 224و 225)

این سه هدف، در قیام مهدوی نیز دخیل خواهند بود. یعنی در وهله نخست بکوشند تا آگاهی را بر پایه معرفت دینی به درستی، تفسیر و تعبیر کنند. چرا که معرفت و آگاهی واقعی، همان «معرفت الله» است که ریشه در فطرت الهی دارد. در قدم دوم نیز می بایست از بندهای اسارت درونی و حاکمیت طاغوت، رهایی یافت؛ زیرا حاکمیت طاغوت، ضدّ حاکمیت حق است. هنگامی که انسان، رنگ خدایی گرفت و از هرگونه شرک، خالص شد، لاجرم، عدالت محور و عدالتخواه می شود. از این رو، حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز به دنبال تحقق عدالت است. عصر ظهور، عصر تجلی جمال حقیقت هستی در آینه عالم امکان و نورافکنیِ ولی الله اعظم بر تمامی جهانیان است.
خلاصه سخن:

منتظران نیز مانند انقلاب حسینی در وهله نخست بکوشند تا آگاهی را بر پایه معرفت دینی به درستی، تفسیر و تعبیر کنند. در قدم دوم نیز می بایست از بندهای اسارت درونی و حاکمیت طاغوت، رهایی یافت؛ زیرا حاکمیت طاغوت، ضدّ حاکمیت حق است. لاجرم، عدالت محور و عدالت خواه می شود. از این رو، حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز به دنبال تحقق عدالت است.

هر گاه به عصر ظهور می اندیشیم و توصیفات آن زمان را در ذهن مرور می کنیم دنیایی بسیار زیبا و آباد به دور از هر گونه فقر، بدون ظلم و فساد، در سایه حکومتی سراسر عدل و داد متصور می شود. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله در این مورد فرمودند: به مهدی بشارتتان می دهم... او ثروت ها را درست و به طور مساوی تقسیم می کند و به برکت او غنا و بی نیازی دل های امت را لبریز می سازد و عدالت او همه را در بر می گیرد، تا آنجایی که دستور می دهد ندا کننده ای ندا کند که "هر کس نیاز مالی دارد بیاید و هر چه می خواهد بگیرد... ." (بحارالانوار ج 51، ص81) به هر حال عصر ظهور دوران وصف نشدنی است، اما آن چه مهم است این است که بدانیم هدف از رسالت جهانی آن حضرت آباد کردن دنیای زود گذر نیست بلکه امام هدایتگر بشر است و سیره امام مهدی عجل الله تعالی فرجه همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله می باشد و حکومت جهانی حضرت به دنبال فراهم نمودن اسباب تقرب الی الله و برداشتن موانع است تا در سایه حکومت عدل امام زمان انسان ها به بالاترین مرحله دینداری برسند.
یاران خدا

همچنانکه قرآن کریم در وصف مومنان آن زمان می فرماید: "الَّذِینَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ" «یاران خدا كسانى هستند كه هر گاه در زمین به آنها قدرت بخشیدیم نماز را بر پا مى ‏دارند و زكات را ادا مى‏ كنند و امر به معروف و نهى از منكر مى ‏نمایند و پایان همه كارها از آن خدا است» (سوره حج آیه 41) در روایات اسلامى این آیه به حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه و یارانش، یا آل محمد علیهم السلام به طور عموم تفسیر شده است، چنان كه در حدیثى از امام باقر "علیه السلام" مى‏ خوانیم كه در تفسیر آیه" الَّذِینَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ‏ ..." فرمود: این آیه تا آخر از آن "آل محمد و مهدى و یاران او" است‏. خداوند شرق و غرب زمین را در سیطره حكومت آنها قرار مى‏ دهد، آئینش را آشكار مى‏ سازد، و به وسیله مهدی عجل الله تعالی فرجه و یارانش، بدعت و باطل را نابود مى‏كند آن چنان كه تبهكاران حق را نابود كرده بودند، و آن چنان مى‏شود كه بر صفحه زمین، اثرى از ظلم دیده نمى ‏شود [چرا كه] آنها امر به معروف و نهى از منكر مى‏ كنند." (تفسیر نمونه ج 14 ،ص118)
بنابراین در عصر ظهور نماز که ستون دین است اقامه می شود و زکات پرداخت می شود و با امر به معروف و نهی از منکر گناه و زشتی از جامعه برچیده می شود، و آن موقع است که هدف از خلقت که رسیدن انسان به مقام خلیفه الهی است محقق خواهد شد. زیرا ارتباط مومنان با خدا تحت عنوان اقامه نماز محکم می شود و بخش های نیازمند و بی نیاز جامعه انسانی و اسلامی با پرداخت زکات به هم پیوند خواهند خورد و زیبایی ها با امر به معروف پیوسته مطرح می گردد و پلیدی ها و زشتی ها با نهی از منکر از میان جامعه مهدوی رخت خواهد بست و جامعه ای تشکیل خواهد شد که قرآن وعده داده است که دین اسلام همه جهان را فرا می گیرد: «هو الّذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحقّ لیظهره علی الدّین كلّه و لو كره المشركون» او خدایی است که رسولش را با هدایت و آیین حق فرستاد، تا آن دین را بر همه ادیان غالب گرداند، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند. (توبه /33) و طبق روایات ائمه معصومین تأویل این آیه در زمان ظهور امام زمان است که دین اسلام همه جهان را فرا می گیرد.
بازگشت به فطرت

به طور کلی چون خدا جویی و خداشناسی  یک امر فطری می باشد و انبیاء و اولیاء برای بیدار کردن این فطرت آمده اند انسان از روى فطرت‏ و به حكم عقل و حكمت به سوى خداى خود كه آخرین هدف و كمال و نهایت درجه سعادت بشر است، سیر مى ‏كند، در عصر ظهور که فشارهای دنیایی و ظلم حاکمان برداشته می شود انسان در این مسیر به راحتی از هر گونه انحراف و گمراهى و لغزش و عصیان و توجه به غیر خدا و پیروى از هوى و هوس و موانع دیگر، خوددارى کرده و با عمل به دستورات الهی به اوج رشد معنویت و اخلاق می رسد.  
تعلیم قرآن در عصر ظهور

از دیگر اموری که باعث پیشرفت معنویت در عصر ظهور می شود آشنایی با قرآن است. قرآن، بعد از آنکه در طی زمان های متمادی و قرون متوالی، مهجور واقع شده است و به دستورها و احکام آن عمل نمی گردیده با ظهور آن حضرت، غبار بی اعتنایی از این کتاب شریف زدوده خواهد شد و معیار عمل تمام انسان ها خواهد بود. البته، روشن است که مقصود از عمل به قرآن، عمل به همه احکام و قوانین آن در جمیع ابعاد است و این منافات ندارد که قبل از ظهور آن حضرت، اجمالا به قرآن عمل شود. همانطور که در روایات آمده است: "در زمانی که قائم آل محمد علیه السلام قیام کند خیمه هایی بر پا کرده تا به مردم قرآن را آنگونه که خدای عزّوجلّ نازل فرموده تعلیم کند." (بحارالانوار، ج 52، ص 339) یکی از اسبابی که باعث رکود جامعه مسلمانان و محافل علمی است، اعتنا نکردن به قرآن است، علاوه بر آنکه نسبت به برخی از آیات شریفه، توان فهم کامل و مراد اصلی آن را ندارند که این یکی از آثار محرومیت از حضور آن حضرت است. از برکات ظهور، آن حضرت تعلیم قرآن طبق مقصود اصلی خداوند است آن حضرت با تعلیم قرآن، آن را سرمشق زندگی انسان ها قرار خواهند داد.
خلاصه سخن

در روایات، عصر ظهور امام مهدی عجل الله تعالی فرجه دوران بسیار زیبایی توصیف شده است که در آن زمان خبری از ظلم و بی عدالتی نیست فقر و فلاکت وجود ندارد انسان ها با نهایت مهربانی، آرامش و صمیمیت به فرمان امام معصوم  زندگی می کنند و با تمام توان تلاش می کنند به قرب الی الله و کمال نهایی خود که هدف از حکومت عدل مهدوی هم همین است برسند. چه خوب است که منتظران حضرتش با تقویت ایمان و بالا بردن تقوای خود به پیشواز این دوران بروند.

آثار رحمت الهی

در سوره مبارکه اعراف آیه 96 می خوانیم: «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ» و اگر اهل شهرها و آبادی ها، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند بركات آسمان و زمین را بر آنها می گشودیم. طبق روایات، وقتی حضرت ظهور کنند اکثریت مردم جهان ایمان می آورند، در روزگار حکومت آن حضرت، گرایش عمومی بشر به حق و عدل که جوهره اسلام ناب محمدی است، بزرگ ترین جلوه های دینداری را می آفریند، به گونه ای که تمام انسان ها تحت پرچم اسلام ناب که در دست آخرین حجت الهی است گرد می آیند. آن وقت است که این وعده قرآن عملی خواهد شد و آثار رحمت الهی تجلی خواهد یافت، به گونه ای که مسافری عراق تا شام را می پیماید در حالی که جز بر گیاه و سبزه قدم نمی گذارد. در حکومت های بشری بخش هایی از محیط زندگی آباد می شود که اعیان نشین است ولی در حکومت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف امر تولید و توزیع ساماندهی می گردد و همه جا به نعمت و آبادانی می رسد. امام باقر علیه السلام در توصیف عصر ظهور می فرماید: «فلایبقی فی الارض خراب الا عُمَّر» در تمام زمین هیچ ویرانه ای نمی ماند جز این که آباد می گردد. (کمال الدین ج1- باب32 ح 16)
پیشرفت علم  در عصر ظهور

یکی از برنامه های فرهنگی حکومت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه که خود منبع علوم و سرآمد همه عالمان زمان خویش است، نهضت علمی و رشد دانش بشری به طور چشمگیر و بی سابقه است. امام باقر علیه السلام فرمودند:" در زمان امام مهدی عجل الله تعالی فرجه به شما حکمت و دانش داده می شود تا آن جا که زن در درون خانه اش مطابق کتاب خدا و سنت پیامبر قضاوت می کند." (الغیبه نعمانی، ص239) این امر نشانگر آگاهی و شناخت عمیق از آیات قرآن و روایات اهل بیت دارد زیرا که امر قضاوت امری دشوار و سنگین است. همچنین در حدیثی از امام صادق علیه السلام چنین می خوانیم: علم و دانش بیست و هفت حرف [بیست و هفت شعبه و شاخه] است، تمام آنچه پیامبران الهی برای مردم آوردند دو حرف بیش نبود و مردم تا کنون جز آن دو حرف را نشناختند، اما هنگامی که قائم ما قیام کند بیست و پنج حرف دیگر را آشکار می سازد و در میان مردم منتشر می سازد و دو حرف را به آن ضمیمه می کند تا بیست و هفت حرف کامل و منتشر گردد. (بحارالانوار، ج 52، ص336)

این حدیث به روشنی جهش فوق العادۀ علمی عصر انقلاب حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه را مشخص می سازد که تحولی به میزان بیش از 12برابر! نسبت به تمام علوم و دانش هایی که در عصر همه پیامبران به بشریت اعطا شد پیش می آید و این گونه در پرتو ارشاد و هدایت حضرت مغزها در مسیر کمال به حرکت در آیند و اندیشه ها شکوفا گردند و مردمی بلند نظر، با افکاری باز، و همتی والا و بینشی وسیع، پرورش می یابند که بسیاری از مشکلات اجتماعی را در روح خود حل می کنند و جهانی از صلح و صفا می سازند.
صنعت در پرتو دولت مهدوی

بر خلاف تصور گروهی که تشکیل حکومت مهدوی عجل الله تعالی فرجه را مایه ارتجاع بشر به شیوه های زندگی بدوی معرفی می کنند، عصر نورانی حکومت حضرتش دوران شکوفایی بشر در صنعت، تکنولوژی و توسعه همه جانبه است. همچنان که خداوند در آیه 61 سوره هود می فرماید: «هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِیها» اوست كه شما را از زمین آفرید و آبادى آن را به شما واگذار نمود. انسان صالح به عنوان خلیفه خداوند مأمور آباد نمودن زمین، گسترش عدل، توزیع عادلانه امکانات، و ارائه خدمات و تسهیلات مساوی می باشد. در عصر ظهور در پیشرفت های صنعتی و تکنولوژیکی تحولی شگرف رخ خواهد داد، به گونه ای که بین آن حضرت و یارانش پیکی نخواهد بود، او سخن می گوید و آنان در هر کجا باشند وی را می بینند و صدایش را می شنوند. (الکافی، ج 8، ص240) امام صادق علیه السلام فرمودند: در زمان قائم مؤمن در حالی که در مشرق به سر می برد، برادر خود را در مغرب می بیند و آنکه در مغرب است برادر خویش را در مشرق می بیند." (بحارالانوار،52، 391) گرچه ممکن است این حدیث شریف اشاره به امر خارق العاده و کرامت امام باشد، اما با توجه به پیشرفت های صنعتی همان طور که بخشی از آن در اثر ماهواره ها و شبکه جهانی اینترنت عملی شده است می تواند از آثار و علایم ظهور آن حضرت باشد و بخش کامل تر آن در زمان ظهور و حکومت آن حضرت محقق گردد.
پیشرفت عظیم اقتصادی و عدالت اجتماعی

زمینی که ما در آن زندگی می کنیم امکانات فراوانی برای زندگی ما و نسل های آینده دارد، اما عدم آگاهی کافی به منابع موجود، و عدم وجود یک نظام صحیح برای تقسیم ثروت زمین سبب کمبودهایی شده است، اگر از منابع ثروت در جامعه به درستی استفاده شود و حکومت به همه قشرها توجه کرده و برای همه امکان بهره گیری از سرمایه ها را فراهم کند جامعه ای ساخته می شودکه امکان رشد معنوی هم در آن بیشتر می شود، در حکومت عدل حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه که شرق و غرب جهان را فرا خواهد گرفت، با اجرای عدالت و تقسیم صحیح ثروت حتی یک نفر نیازمند باقی نمی ماند.امام باقر علیه السلام فرمود: «امام مهدی عجل الله تعالی فرجه میان مردم به مساوات رفتار می کند به گونه ای که دیگر کسی پیدا نشود که نیازمند زکات باشد» (بحارالانوار،51، 390)
در حدیث جالب دیگری از امام صادق علیه السلام می خوانیم: هنگامی که قائم اهل بیت قیام کند، حکومت را بر اساس عدالت قرار می دهد و ظلم و جور در دوران او برچیده می شود و جاده ها در پرتو وجودش امن و امان می گردد، زمین برکاتش را خارج می سازد، و هر حقی به صاحبش می رسد و کسی نیازمندی را برای انفاق و صدقه نمی یابد زیرا همه مؤمنان بی نیاز و غنی خواهند شد.
خلاصه سخن:

با این توصیفات به این نتیجه می رسیم که همه مشکلاتی که جامعه جهانی را فرا گرفته در اثر بی عدالتی و زورگویی حاکمان می باشد و بر عهده ماست که با تبلیغ دین اسلام و ایجاد وحدت بین مسلمین زمینه ظهور را فراهم نموده و قدمی مثبت در ایجاد امر ظهور برداریم. در این زمان که ظلم و فساد در جهان فراگیر شده و دنیا به سوی فاجعه پیش می رود، انسان ها به خصوص مسلمان ها و شیعیان امید به آینده درخشانی دارند و منتظر منجی و مصلح بزرگ جهان هستند، تا با کمک او ابرهای تیره و تار را کنار زده تا بشریت به آیندۀ وعده داده شده در قران کریم برسد.

عنوان کتاب: تعلیم و تربیت در عصر ظهور

موضوع: مهدویت
نویسنده: رحیم کارگر

نشر: تهران، بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج)

نوبت: چاپ اول، 1387

تعداد صفحات: 69 صفحه
فرمت: pdf

 

 

 یکی از مؤلفه های اساسی عصر ظهور اصلاح اخلاقی و تغییر و تحولات روحی و معنوی در انسان ها و دوری آنان از معصیت، فسادگری، جنایت و بیداد است. یعنی، در سایه تعلیم و تربیت و دانایی و پارسایی، آنان گام در جاده راستی و درستی می نهند و به رشد فکری و اخلاقی می رسند، در واقع اصلاح کامل و همه جانبه رفتار، اخلاق، پندار و گفتار انسان ها به دست امام زمان (علیه السلام) و در پرتو دولت اخلاقی مهدوی صورت می گیرد.
بیان چرایی و چگونگی این دگرگونی روحی و انقلاب اخلاقی، می تواند راهگشای بسیاری از پژوهش ها و رویکردهای معرفتی درباره امکان اصلاح انسان و رفع مشکلات عدیده بشر و تعلیم و تربیت او در همه سطوح باشد.
کتاب «تعلیم و تربیت در عصر ظهور» در راستای درک و فهم تحولات و دگرگونی های گسترده و فراگیر در آن عصر و شناخت ماهیت و ساز و کار اصلاح و متعالی شدن انسان و در نتیجه تشکیل جامعه سالم و پاک است؛ توسط جناب آقای رحیم کارگر تألیف شده است.
این کتاب طی دو فصل تنظیم شده که عناوین آن بدین شرح است.
فصل اول: تعلیم و تربیت قدسی (بصیرت اخلاقی)
فصل دوم: ساز و کارهای تعلیم و تربیت

ضمیمه ها:
دریافت فایل با فرمت pdf  حجم فایل:  -1 bytes

جریان اتفاقات ماه رجب

در این‌ قسمت‌ به‌ اهم‌ حوادثی‌ که‌ در ماه‌ رجب‌ و در واقع‌ پنج‌ ماه‌ پیش‌ از ظهور حضرت‌ اتفاق‌ خواهد افتاد اشاره‌ خواهیم‌ کرد که‌ این‌ مطالب‌ را از روایاتی‌ که‌ در این‌ باره‌ بوده‌اند استخراج‌ نموده‌ایم‌.

1 ـ باران‌ شدید و فراوان‌
در سالی‌ که‌ بناست‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) ظهور کنند قحطی‌ به‌ طور جدی‌ شیوع‌ یافته‌ و در بیستم‌ ماه‌ جمادی‌ الاول‌ چنان‌ بارانی‌ می‌بارد که‌ از زمان‌ منزل‌ گرفتن‌ حضرت‌ آدم‌ در زمین‌ بی‌سابقه‌ است‌ که‌ این‌ باران‌ تا دهم‌ ماه‌ رجب‌ ادامه‌ می‌یابد. از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ شده‌ که‌ فرمودند:
وقتی‌ قیام‌ قائم‌(ع‌) نزدیک‌ شود در ماه‌ جمادی‌الثانی‌ و ده‌ روز از رجب‌ بر مردم‌ بارانی‌ می‌بارد که‌ خلائق‌ همانند آن‌ را ندیده‌ باشند.1
و شیخ‌ مفید در الارشاد چنین‌ آورده‌ است‌ که‌:
سپس‌ به‌ بیست‌ و چهار باران‌ ختم‌ می‌شود که‌ زمین‌ را پس‌ از مرگش‌ زنده‌ می‌کند و برکاتش‌ نمایان‌ می‌شود.2
همان‌گونه‌ که‌ از این‌ روایات‌ برمی‌آید از علایم‌ قریب‌ الوقوع‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌(ع‌) نزول‌ باران‌های‌ شدید و آب‌های‌ فراوان‌ آسمانی‌ است‌ که‌ به‌ نوعی‌ برای‌ [عصر] ظهور زمینه‌ چینی‌ شود تا زمین‌ها برای‌ زراعت‌ و کشاورزی‌ پربار و بابرکت‌، پس‌ از این‌ حالت‌ فقر و خشکسالی‌ که‌ داشته‌اند آماده‌ شود.
بارش‌ باران‌ عادی‌ چیز عجیب‌ و خارق‌العاده‌ای‌ نیست‌ جز اینکه‌ مدت‌ یا میزان‌ آن‌ بارش‌ غریب‌ باشد که‌ بنابر روایات‌ موجود، تأکید بر این‌ باران‌ها به‌ جهت‌ بیان‌ و ابراز اعجازگونه‌ بودن‌ آنهاست‌. با توجه‌ به‌ آنچه‌ گفته‌ شد حقیقت‌ صحبت‌ امیرالمؤمنین‌(ع‌) را می‌فهمیم‌ که‌ فرمودند:
شدیداً از آنچه‌ میان‌ ماه‌ جمادی‌ و رجب‌ واقع‌ می‌شود در عجبم‌.3
نظریات‌ مختلفی‌ درباره‌ مدت‌ این‌ باران‌ها بیان‌ شده‌ است‌. حجة‌الاسلام‌ علی‌ کورانی‌ در کتاب‌ خود می‌نویسند:
بعید نیست‌ که‌ این‌ بارانی‌ که‌ از جمادی‌ تا رجب‌ ادامه‌ دارد پس‌ از ظهور حضرت‌ نازل‌ شود؛ چرا که‌ تعدادی‌ از علایم‌ ظهور از باب‌ توسع‌ و گستردگی‌ محدوده‌ [عصر ظهور] به‌ این‌ عنوان‌ نامگذاری‌ شده‌ است‌.4
لکن‌ نظر آیت‌الله‌ سید محمد صادق‌ صدر که‌ آن‌ را از نشانه‌های‌ ظهور برمی‌شمرند قابل‌ قبول‌تر به‌ نظر می‌رسد. ایشان‌ چنین‌ می‌گویند:
با توجه‌ به‌ فراوانی‌ آب‌ و باران‌ نازل‌ شده‌ بهتر است‌ آن‌ را پیش‌ از ظهور بدانیم‌؛ چرا که‌ اگر پس‌ از ظهور واقع‌ شود مانع‌ برخی‌ از فعالیت‌ها و وعده‌هایی‌ می‌گردد که‌ بناست‌ حضرت‌ آنها را انجام‌ دهند و بدان‌ها جامة‌ عمل‌ بپوشانند، پس‌ مقدم‌ دانستن‌ آن‌ بر ظهور هم‌ فایده‌های‌ متعارف‌ باران‌ را در بر خواهد داشت‌ و هم‌ با دیگر فواید اثری‌ دو چندان‌ می‌توان‌ برای‌ آن‌ تصور کرد.5
البته‌ این‌ نکته‌ را هم‌ متذکر شویم‌ که‌ احادیث‌ و روایات‌ به‌ مکان‌ و کیفیت‌ بارش‌ این‌ باران‌ها اشاره‌ای‌ نکرده‌اند اما آنچه‌ مهم‌ است‌ این‌ است‌ که‌ این‌ باران‌ها را به‌ عنوان‌ نشانه‌ و علامتی‌ برای‌ نزدیک‌ شدن‌ زمان‌ ظهور در نظر بگیریم‌ حال‌ چه‌ نحوة‌ باریدن‌ آن‌ با بقیه‌ باران‌ها متفاوت‌ باشد، چه‌ مقدار و یا مکان‌ آن‌.

ادامه دارد...

پی‌نوشت‌ها:
1- بحارالانوار، ج‌52، ص‌337؛ الزام‌الناصب‌ ج‌2، ص‌159؛ تاریخ‌ مابعدالظهور ص‌137.
2- الارشاد، شیخ‌مفید، ج‌2، ص‌370؛ تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌137.
3- العجب‌ کل‌ العجب‌ مابین‌ جمادی‌ و رجب‌.
4- الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌40.
5- تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌137.

صفحه‌ها

Subscribe to RSS - عصر ظهور

دسته بندی